Nog meer woorden..

Machteloos..

Ik wil praten, schreeuwen, huilen

Alles eruit gooien wat er in mij broeit

Maar de woorden komen niet

Hoe bizar

Ik heb de woorden niet

Er woedt een oorlog in mij

Een worsteling van uitersten

Het brandt van binnen

Maar ik krijg het niet geblust

In stilte kijk ik weer naar buiten

De regendruppels vallen hard tegen de ramen

Ik verlang naar rust

De rust die het branden blussen kan

Dus ga ik in de regen staan

Maar de druppels vallen langs mij af

Geen druppel die mij raakt

Het blussen kan alleen van binnenuit

En niemand die mij daarbij helpen kan

XmelX

Gewoon wat woorden..

Als het donker valt

En de ogen worden gesloten

De stilte als een deken neer strijkt

Laat ik mijn schild vallen

Trek ik mijn masker af

Verlos ik mij heel even van de kracht

Ik staar in het duister

Ongeremd vallen tranen in hun perfecte vorm op de grond

Ik zak door mijn knieën en laat mijn hoofd hangen

Even loslaten

Even niet meer sterk zijn

Voordat het schild weer geheven wordt

XmelX

Talent

Ik heb een talent!
Je zult het niet geloven, maar het is echt zo.
Ik ben er laatst zelf pas achter gekomen, toen het kwartje ineens viel.

Na de zoveelste klap op mijn voorhoofd (die ik mij zelf gaf wel te verstaan), had ik ineens een openbaring.
Wauw Mel, je hebt serieus een talent om jezelf telkens in onmogelijke situaties te brengen!! Niet te geloven!

Echt, ik ben hier zwaar getalenteerd in geworden met de jaren. En hoe hard ik dan ook zeg, dat ik er van leer en een volgende keer wel uitkijk voordat ik mij in in iets werp waar een ander waarschijnlijk heel hard van weg rent, .. dan gebeurt dat dus niet. Heel jammer :/
Ja.. ik ben echt onnozel in die dingen denk ik.

De realisatie komt meestal ook pas als ik er midden in sta.
Dan ineens komt die grote vraag:
Waarom nou!!?
Waarom doe je dit nu weer domme doos?!
En waarom realiseer je je dit pas als het gewoon al onmogelijk is om je om te draaien en weg te lopen?!

Fascinerend is het ergens wel. Blijkbaar vind ik zulke dingen dan te interessant of boeiend om te denken: Nee! Nee, dit gaan we niet doen!
Ik weet momenteel zelf ook niet wat ik er van denken moet en ooit heeft mij iemand verteld dat ik Waarom-vragen niet moet stellen. Dus dat probeer ik maar niet te doen en ik maak er gewoon het beste van. Omdraaien en weg rennen is geen optie meer, dus ik wurm mij wederom door deze idioterie heen.

Goed bezig weer Mel :/

XmelX