Ode aan mijn dochter..

Soms heb je dat wel eens: je wilt zoveel opschrijven maar er komt geen woord uit de pen. Afvragen waar dat aan ligt, doe ik niet. Als het er niet uitkomt, dan leg ik pen en papier weer weg en probeer ik het later gewoon nog eens. Momenteel zit ik in een schrijvers-blok, er komt echt geen woord uit.

Het is nou niet zo, dat er niets aan de hand is in ons leventje, sterker nog: het één is nog niet goed en wel achter de rug, of het ander steekt alweer de kop op. Heel vermoeiend ook wel, want je bent (althans, dat denk je) met volwassen mensen bezig, maar die gedragen zich werkelijk alsof het kleine kinderen zijn. Mijn dochter van 12 heeft meer woorden en wijsheid dan als die mensen bij elkaar. Het is vreselijk om je dochter op zo´n jonge leeftijd al te moeten zien omgaan met dingen waar ze eigenlijk pas veel later mee zou moeten dealen. Het voordeel ervan is dat wel dat ze 2 mensen naast zich heeft staan die haar begrijpen, die naar haar luisteren en die haar advies kunnen geven over hoe ze ermee om moet gaan. En het voordeel hiervan is dan weer dat als alles achter de rug is, zij een wijsheid en kennis heeft, die haar nog heel ver zal brengen in het leven.

quote-karl-marx

Als moeder blijf je er dan toch zorgelijk naar kijken. Ze is nog zo jong.. ze moet genieten van hele andere dingen momenteel, in plaats van na te denken over zo´n mensen in haar leven en hoe er het beste mee om te gaan. Ik kan het alleen op zijn beloop laten gaan, haar steunen in de keuzes die ze maakt, met haar praten als ze het nodig heeft en haar vooral ook de ruimte geven als ze die nodig heeft. Dat doen we beiden, mijn vrouwtje en ik, en we kunnen alleen trots zijn op wat ze tot nu toe allemaal bereikt heeft. Naast al die problemen, doet ze het onwijs goed op school, heeft ze leuke vrienden en klasgenoten en draagt ze dagelijks haar steentje bij in het huishouden. Ik zou niet meer kunnen vragen, behalve dat ze eindelijk eens wat rust krijgt, want die heeft ze hard nodig. Wij allemaal !

Keuzes die je met je hart maakt, zijn altijd de juiste. Als je dat weet en daar naar handelt, zul je nooit ergens spijt van hebben en altijd zonder twijfel terugkijken op je leven zonder ook maar één ding anders te willen doen.

Er zijn maar weinig meiden van haar leeftijd die om kunnen gaan met de dingen waar zij mee om moet gaan, zonder belachelijk gedrag te vertonen, zonder op school er met de pet naar te gooien of volledig de kont in de krib te gooien.

En dan wordt deze blog ineens een ode aan mijn dochter, op wie ik zo trots ben en wiens liefde onvoorwaardelijk is!

Zo zie je maar, gewoon beginnen met wat woorden en de rest volgt als een ware polonaise!

MB

Wat gaat een weekend soms snel..

Als je enorm uitkijkt naar je weekend, lijkt het altijd alsof de dagen veel sneller voorbij gaan dan normaal. Herken je dat ? Vast wel, want geloof niet dat er mensen geen genot halen uit een weekend, zeker niet als je een hele week hebt moeten werken. Mijn werkweek was redelijk druk, de woensdagmiddag was eens een keer níet hectisch (dat had ik toch even goed geregeld LoL, want het is ook wel eens anders geweest, lees maar (Een klassieke woensdag). Ook de vrijdag was redelijk rustig, gelijk nadat ik mijn zoon op school had afgezet ben ik even snel naar mijn tandarts gereden. Nadat ze vorige week een vulling hadden vervangen, heb ik helse pijnen in mijn kaak en krijg ik mijn mond maar heel beperkt open. Blijkbaar is een bloedvat geraakt en die zorgt ervoor dat mijn kaak aanvoelt alsof ik “spierpijn” heb, of het gevoel van een blauwe plek (onderhuidse bloeduitstorting), wat niet bepaald fijn is! Kan nog een aantal weken zo blijven aanvoelen, maar ik moet vooral dagelijks proberen die pijngrens even te prikkelen, brrrrr. Prima, na dat te weten ben ik de boodschappen gaan doen en eenmaal thuis, heb ik even niks gedaan! Gewoon omdat het kon. Even genieten van het gespin van mijn lieve kater, de stilte in huis en het niets moeten doen. Uiteraard moest ik wel nog wat poetsen enzo, maar soms heb je zo´n momentje van niks doen gewoon nodig. Heerlijk was het!

Zaterdag probeerden we wederom eens uit te slapen, maar om half 8 werd ik gewekt door een geluid dat ik niet meteen kon plaatsen. Toen ik mij omdraaide om te kijken wat het was, zag ik een blij gezicht dat naar mij zwaaide, waardoor ik gelijk met een glimlach wakker was. Mijn vrouwtje was al vroeg wakker, wilde mij natuurlijk niet wakker maken maar toen ze haar hoofdeinde omhoog wilde doen, was het geluid van het motortje dus hetgeen dat mij wakker maakte. Niet erg, want niets is fijner dan met een glimlach wakker te worden naast mijn liefde. Na een lekker ontbijtje zijn we richting schoonmoeder gereden, waar ze even moest helpen met een klusje. Ik ben rond de middag naar het voetbalveld gereden omdat ik mijn dochter wilde aanmoedigen tijdens de wedstrijd. Koud dat het was !! brrrrr, een hele vieze, koude wind blies er. En dan kan ik alleen maar denken: Lente, zomer.. alsjeblieft verlos ons! Na een jammerlijk verlies ben ik weer terug gereden naar mijn schoonmoeder, waar de dames al klaar waren met hun klusje en er voor mij een heerlijk frikandellenbroodjes klaar stond. Die avond hadden we een etentje gepland met z´n tweetjes, mijn dochter zou eigenlijk niet thuis zijn, dus daar hadden we niet op gerekend, maar ze vond het prima een frietje te halen dus dat was zo opgelost. We hebben heerlijk gegeten, een goed gesprek gehad en na 2 uur, vonden we het wel genoeg en zijn we naar huis gegaan. Kwart over 8 waren we thuis en onze dochter lag al in haar bed, ze was moe en kon wel wat extra slaap gebruiken, wij zijn op de bank geploft, toch wel aardig vol gegeten en hebben wat dingetjes gekeken die we op hadden genomen (we hebben namelijk een hekel aan reclame, dus nemen we op wat we willen zien zodat we de reclame kunnen doorspoelen). Wederom zijn we naar bed gegaan met het doel eens lekker uit te slapen..

Deze keer was het zondagochtend 8 uur, dat ik iets voelde kriebelen in mijn nek, maar toen ik mij omdraaide zag ik dat mijn vrouwtje nog sliep.. wat was het dan dat mij gewekt had ? Ik keek de andere kant op, verbaasd en daarna nog eens terug en toen lag ze met haar ogen open en een brede lach op haar gezicht 🙂 Alweer gewekt door mijn liefde en alweer met een brede glimlach op mijn gezicht. Wat kan een dag door zo´n simpele dingen toch heerlijk beginnen! We hebben daarna een heerlijk ontbijtje gehad en om 11 uur werd onze man thuis gebracht door zijn vader. Een uurtje later ben ik met de kids en een vriendin gaan Glowgolfen, wat ontzettend gezellig en vooral heel melig was en om half 4 moest onze kerel afzwemmen voor zijn B-diploma. Het proefzwemmen, een week eerder, ging prima, dus dit diploma had hij al zo goed als gehaald. Na een uur was hij eindelijk klaar en inderdaad: Diploma gehaald! We waren ontzettend trots op hem en hijzelf natuurlijk ook.

11024647_10153185502679700_1159106479471301024_n

Daarna zijn we naar huis gegaan, samen gegeten en tijdens het eten gebeurde er weer chaotische dingen die de sfeer in huis soms volledig gestoord maakt. Mijn dochter stond nietsvermoedend bij Noah (onze kater) toen ze ineens een bak water over zich heen kreeg… waarom ? Gewoon, omdat haar reactie daarop altijd geniaal is. Ze stond als versteend, met haar mond open en je zag in haar ogen dat ze dacht : What the fuck !! Whahahahahahahaha, briljant. Ik heb de boel gedroogd, mijn vrouw ging verder met koken en mijn dochter ging zich even omkleden. In de keuken hadden we al een volgende bak met water klaar staan, voor nog een tweede verrassing, dus toen ze weer naar beneden kwam, in de keuken stond om iets te pakken, kreeg ze de volgende lading water over zich heen. Whahahahahaha, deze keer keek ze heel beduusd en zei: Jaaaaaa, wat moet ik nu aan doen ?! Leuk dat de kinderen al zo gewend zijn aan zo´n onzin, dat ze het niet eens meer raar vinden 🙂 Na het eten heeft mijn vrouw de kinderen nog even op een keukenstoel door de kamer laten scheuren (alsof het heel normaal is) en om 8 uur was het weer mooi geweest en heb ik ze naar bed gebracht.

Heerlijk, een weekend met plezier, intimiteit, doorzettingsvermogen, wijsheid en liefde, heel veel liefde!

Hebben jullie ook zo´n fijn weekend gehad ?

MB

Vitamine D !!

loesje222

Ooooh, wat was het een heerlijk weekend !! En dan heb ik het over het zonnetje dat zich eindelijk weer in volle ornaat liet zien! Ik hou er zo van.. de zon, de zomer, warmte, vogeltjes die fluiten, Noah die blij achter beestjes aan springt, de kinderen die met blijde gezichten buiten rond rennen, mijn zoontje die nu al dolgraag aan de moestuin wilt beginnen en daarom maar al het grond al heeft omgespit 🙂 Blijde gezichten alom dus!

Zaterdag ben ik in de middag naar het voetbalveld gegaan om mijn dochter aan te moedigen. Ook heerlijk om lekker in het zonnetje naar voetbal te kijken, ik hou ervan! Mijn dochter is altijd blij als ik er ben, ze vindt het fijn om wat ondersteuning te krijgen in haar spel, dus ik ben er zo vaak ik kan. Het was een ergerlijke wedstrijd helaas, maar wel een gelijkspel gehaald en ik kon weer trots zijn op mijn meisje, want ze heeft weer een prima wedstrijd gevoetbald. Voor haar was het de rest van de middag helaas op haar kamer leren (volgende week proefwerkweek), maar mijn zoon heeft nog lekker de rest van de middag buiten gespeeld.

Zondag was nog beter, nog meer zon, nog meer warmte en nog meer blijde gezichten! 🙂 Eerst in de ochtend naar een verjaardag van mijn neef geweest en daarna even lekker in de tuin wat zon opgesnoven om vervolgens een lange 2 uur in het zwembad te hangen, omdat mijn zoon proefzwemmen had voor zijn B-diploma. Hij deed het prima en heeft zijn briefje dus eigenlijk wel zo goed als binnen. Volgende week mogen we weer zo lang daar zitten, want dan is het officiële diploma zwemmen met nog een diploma uitreiking er achteraan (kunnen we ons nu al op voorbereiden). Ondanks dat het een enorme lange zit is, zou ik het niet willen missen, want het gezicht van zo´n jochie als hij ziet hoe trots wij op hem zijn is onbetaalbaar!

Eenmaal thuis is vrouwlief snel aan het eten begonnen en ben ik met mijn dochter nog wat gaan leren (het leren gaat haar altijd beter af als ik haar dingen afvraag, haar help met lezen en vooral heel vaak dingen blijf herhalen). Duits is volgens haar niet haar sterkste vak (ze staat 8,4 gemiddeld, wat in mijn ogen meer dan goed is!), dus daar help ik haar graag bij. Ik begon de heerlijke geuren van het eten al te ruiken boven en toen ik beneden kwam en de verse gemaakte wortelstampot zag, begon ik nog meer te watertanden. Zo heerlijk als het rook, zo smaakte het ook! Nog meer genieten dus 🙂

De dag was eigenlijk te snel voorbij; met zo´n mooi weer moet een dag eigenlijk een paar uur langer duren, zodat je er nog meer van kunt genieten. Maar we gaan er gewoon van uit dat we heel snel nog meer van die weekenden krijgen.

MB

Rest in Peace Kleine Man.. #Papillon

Zondag 1 maart 2015..

We hebben net ons ontbijt op en genieten even van de rust in huis, ik zit op mijn stoel met een heerlijke kop koffie en mijn vrouwtje zit op de bank, bezig op haar Ipad toen ze ineens de opmerking maakt “Och kijk, er is weer iets aan de hand in de flat. Daar staat een ambulance en zo te zien ook politie.” Ze ziet nog net de ambulance-broeders over de galerij van de flat rennen en een huis in gaan, waar ook al een aantal politie agenten staan. Na een minuut of 10 komen de hulpverleners weer naar buiten en gaan in een rustig tempo weer naar beneden, nog een kwartiertje later rijden ze weg. De politie echter blijft staan, we zien weinig beweging bij de politieagenten, ze lopen soms heen en weer, maar blijven veelal bij één deur staan. We hadden toch wel door dat er iets aan de hand moest zijn dus bleven we het hele tafereel bekijken. Circa een half uur nadat de ambulance weg was gereden, reden er ineens 3 busjes achter elkaar het parkeerterrein op voor de flat. Onze eerste reactie was: “Oh oh, daar is iets niet goed…”. We zagen heel wat mensen uitstappen met dozen en koffers, de flat inlopen en uiteindelijk betreffende woning waar al zoveel politie stond, inlopen. Uiteraard hadden we wel in de gaten dat er iets aan de hand was, maar wát hadden we geen idee van. Nieuwsgierig bleven we kijken of we iets konden zien en ondertussen maakten we ons eigen scenario van wat zich daar nou kon afspelen. Misschien zat er iemand vast, of hield iemand wel een persoon vast, gewond was niemand want anders was de ambulance niet weg gereden, zou er iemand vermoord zijn ? nee, dan had de politie de boel wel afgesloten… er gebeurde wel vaker wat in die flat, daar wonen ook mensen die er nogal om vragen dus politie kwam er regelmatig, maar hier konden we geen touw aan vastknopen.

We hebben een tijdje zitten kijken en tussen de middag zijn we een aantal uurtjes weg gegaan. Toen we terugkwamen (rond de klok van 3 uur) en zagen dat er inmiddels heel wat mensen stonden te kijken en er dus nog altijd heel wat te doen was in de flat, besloten we onze overbuurvrouw maar eens in te schakelen. Zij kent wel wat mensen in die flat en mijn vrouwtje is samen met haar richting de flat gelopen om eens te vragen wat er nou allemaal aan de hand was. Ondertussen ben ik de was gaan vouwen en na nog geen 5 minuten stond mijn vrouwtje alweer, zwaar ademend onder aan de trap en vertelde mij dat een moeder haar zoontje om het leven had gebracht..  “Wát ???” dat was mijn eerste reactie, want dit is niet iets wat je verwacht, laat staan wat je horen wilt! Ik ben naar beneden gelopen en heb gevraagd wat er dan in hemelsnaam gebeurd was. Veel meer dan dat was er niet bekend, de moeder was al opgepakt en het kindje (7 jaar) lag nog in de woning. Dat waren al die mensen dus aan het doen met de koffers en dozen, sporenonderzoek.  Ik was sprakeloos, kon niet geloven wat ik net hoorde. Een moeder die haar eigen kind van 7 vermoordt? Je kent de situatie natuurlijk niet, het zal vast wel een probleemgezin geweest zijn, want iemand met een normaal verstand doet zoiets niet, maar dan nog.. Ik ben vanuit de woonkamer naar de flat gaan kijken en de hele situatie greep mij als een wurgslang om mijn nek. Daar hebben we de hele ochtend naar staan kijken.. het scenario van moord klopte, een moeder die haar kind heeft vermoord, op ± 100 meter afstand van waar ik stond… Ik kon het niet geloven en heb echt vrij lang uit het raam naar de flat gekeken. Tot het moment dat ik een zwarte auto zag aankomen die richting de flat reed en tegen mijn vrouwtje zei dat dit waarschijnlijk de auto was waarin het jochie vervoerd zou worden. Het duurde even maar inderdaad, rond 17:00 uur reed een brancard over de galerij richting betreffende woning en even later kwam het akelige moment, de brancard werd richting uitgang geduwd, deze keer lag er een zwarte zak op waar een knulletje van 7 levenloos in lag. De rillingen liepen over mijn rug, de slang die ik om mijn nek voelde trok zijn spieren nog eens wat steviger aan en ik voelde tranen opwellen in mijn ogen, wat een V R E S E L I J K aanzicht was dit!

We hebben die avond ongeveer elk nieuwsbericht gekeken en gelezen omtrent dit voorval, maar we hoorden ook al van onze overbuurvrouw dat er wel vaker problemen waren bij die vrouw, zoals je eigenlijk altijd hoort als het over dramatische gebeurtenissen als deze gaat. Een ouder die kind(eren) vermoordt en daarna de hand aan zichzelf wil slaan, die dingen roept als “Als ze mijn kind wegnemen doe ik hem/haar en mijzelf iets aan!”. Die dreigementen resulteren steeds vaker in gruwelijke daden zoals deze.. Ik zie het steeds vaker op het nieuws en dan vind ik het ook onbegrijpelijk: maar waarschijnlijk omdat dit zo vlakbij gebeurd is, heeft het zo´n enorme impact op mij gehad. Ik hunkerde naar een omhelzing van mijn zoontje van 6, dus toen hij thuis kwam van een weekend bij zijn vader, heb ik hem vastgehouden, zijn geur opgesnoven en toen ik hem aankeek, kon ik mij in geen verste verte voorstellen dat ik hem ooit iets zou kunnen aandoen… Hoe kun je dat doen!? Hoe kun je zoiets goeds, puurs, moois en liefs iets aandoen? Die vraag is de hele avond blijven hangen, sterker nog: ik vraag het mij nu nog af en een antwoord is er ook niet op te geven.

Papillon, een jochie van 7, volgens mensen die hem kenden het liefste jongetje die geen vlieg kwaad deed. Hij is de dupe van de maatschappij, want het is de maatschappij die mensen slecht maakt ! We worden allemaal goed geboren, zonder uitzondering. Mijn beide kinderen hebben maandagavond een knuffel gelegd bij de brug van Zeswegen, uit respect voor Papillon, uit medeleven voor degene die hij achterlaat en uit liefde voor de medemens.

Waar gaat het toch naar toe met deze wereld.. wanneer gaan we eens voor elkaar zorgen in plaats van elkaar zoveel pijn te doen?

MB