Opposites

Deze week kreeg ik van mijn lieve vriendin een leuk Whatsappje 😛

Ze stuurde mij een foto en zei dat ze meteen aan mij moest denken toen ze dit zag.
Ik moest hardop lachen toen ik het zag en ze had helemaal gelijk. img-20161214-wa0000
Het was wel echt een perfect plaatje voor mij, want de afgelopen tijd heb ik mij precies zó opgesteld.

Een dikke muur om mij heen, zo hoog dat je mij bijna niet meer ziet.

Ergens voel ik mij een beetje schuldig, zeker tegenover haar (en nog een aantal mensen).

Het is niet altijd eerlijk tegenover een ander als ik mij zo afsluit.
Ik kan dat bits en hard uit de hoek komen soms, terwijl het niet zo bedoeld is, maar zo´n muur maakt mij gewoon harder.
Gelukkig weet mijn vriendinnetje wel dat het niet persoonlijk op haar gericht is, maar dat het een houding is die ik tegenover alles en iedereen aanneem.
En gelukkig laat zij mij heel eerlijk weten als ik te ver ga en ik misschien eens op moet letten hoe ik dingen zeg.
Daarom hou ik ook zoveel van haar, ze accepteert mij en mijn eigenaardigheden, maar laat zich daardoor niet aan de kant zetten, of als poep behandelen en zal altijd zichzelf blijven en mij dit ook duidelijk maken.

Dus sorry Maaike, dat ik zo´n kutwijf ben geweest de laatste maanden en bedankt dat je mij in die gewaarwording hebt laten zijn, want ondanks dat het niet prettig was, ik had het nodig!
Je bent een geschenk, ik ben enorm dankbaar voor onze vriendschap en je zult altijd mijn hoopje stront blijven 😉 (My Bae!)

I love you sweety!

 

Maar soms..
Soms gebeurt er dit..tear-down-wall

Elke keer overvalt mij dit en zie ik het in mijn hoofd zo gebeuren.

Een stevige vuist die zonder enkel probleem dwars door mijn muur heen beukt, de stenen verpulvert, als pluisjes wegblaast en mij volledig blootstelt..

Ik kan het niet tegenhouden, het is al gebeurd voordat ik er erg in heb en het gekke is..
dat het niet eens onprettig is.

Kwetsbaar ?   Ja.
Beangstigend ?   Ja, zonder meer.
Ongemakkelijk ?   Nee dus, totaal niet.

Het gaat volgens mij ook volledig onbewust, ze heeft zelf niet eens door dat ze dit doet.
Maar voor mij voelt het elke keer even als een ademstokkend moment.

BAM !
muur weg.. zomaar.. ineens.

Onmogelijk ook om op die momenten iets terug op te bouwen, want het is alsof een ademhaling direct alles weer omblaast.
Het is ook idioot hoe makkelijk ik mij open stel, hoe makkelijk ik dingen zeg, hoe graag ik dit ook WIL doen.
Precies het tegenovergestelde van hoe ik mij eigenlijk voel.

Dat is toch idioot !?
En dan moet ik altijd aan een liedje denken met de volgende tekst:

“Then you made me laugh..
And my heart opened!”

Dus ik weet niet hoe je het doet Puppy, maar ik kan het enorm waarderen 😉

XmelX

2 thoughts on “Opposites

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s