Obvion Run Heerlen

14-15-16 juni was het jaarlijkse Limburgs Mooiste evenement in Heerlen en op zondag 16 juni was de Obvion Run.
Deze run heb ik vorig jaar ook gelopen (dat was mijn allereerste 😀 ) en ik wilde hem dit jaar ook weer heel graag doen.
Vorig jaar deed ik de 5k en dit jaar zat de 10k in de planning.
Daar trainde ik al een tijdje hard voor… maar misschien iets té hard.
Door allerlei omstandigheden, waaronder ook het afmatten van mijn lichaam, lag ik inmiddels wekelijks bij mijn fysio op de tafel.
Geloof mij: daar lig ik graag hoor, alleen al omdat het zo’n leuk wijf is 🙂
Ik kreeg al weken een dry needling behandeling in mijn kuiten, maar ik gaf mijn kuiten niet genoeg tijd te herstellen en zo blijft de cirkel natuurlijk rond.
Hoe gezellig we onze wekelijkse afspraken ook vonden, ik moest de raad van mijn fysiotherapeute toch van harte gaan nemen en mijn kuiten rust gaan geven.
Bij de woorden: “Hou rekening met 6 tot 12 weken rust Mel!” werd het even zwart voor mijn ogen..
6 tot 12 weken !?!?!? Nee toch!! 😦
“Je lichaam (en je hoofd!!) hebben rust nodig.. je merkt het zelf ook, dus luister nu gewoon eens. Neem rust, niet alleen met rennen maar in alles..” 
Die vrouw had net zo goed psycholoog kunnen worden hoor, ik zou mijn leven lang in behandeling blijven bij haar.

Enfin, ik kwam langzaam (ja echt. .dat gaat heel langzaam bij mij) tot de conclusie dat ik oververmoeid aan het raken was (in mijn beleving had ik dat punt nog niet bereikt.. maar uiteraard was ik al vér over die streep heen) en dat ik toch maar eens rustig aan moest gaan doen.
De Obvion run kon ik echter niet overslaan, die wilde ik gewoon doen! Ik heb de organisatie gemaild en gevraagd of ik de afstand kon wijzigen naar 5k in plaats van 10k en dat was helemaal geen probleem. Al moest ik kruipend over de finish komen, deze run ging ik nog lopen. De week voor de run liet ik mijn schoenen al staan en heb alleen wat getraind bij Fit4Free en op zondagmiddag 16 juni stond ik aan de start. IMG_20190615_142112 (Klein)_LIHet weer was perfect en de eerste 3 kilometer ging ook beter dan verwacht. Ik had weinig last van mijn kuiten en doordat ik mijn tempo iets getemperd had vanaf het begin, kon ik lekker doorlopen. Maar die laatste twee.. pffff.. die gingen bijna alleen maar bergop en daar waren mijn kuiten het totaal niet mee eens. Ik zag mensen voor mij stoppen en wandelen, maar ik wilde dat niet. Ik rende stug door, maar na de zoveelste heuvel die ik op moest, kon ik niet anders dan even gaan wandelen. Rustig liep ik een stukje en de reactie van mijn kuiten was helaas veelzeggend. Ik ben dus maar even gestopt om ze nog wat te rekken, zodat ik in ieder geval dat laatste stuk nog door kon.

Het was moeizaam, die laatste anderhalve kilometer waren echt pijnlijk. Ik had mij al voorgenomen totaal niet op de tijd te letten, het ging er gewoon om dat ik over die finish zou komen. Met een verbeten gezicht rende ik op de finish af en ineens zag ik daar mijn moeder staan.. Ze had zich de moeite genomen om mij over die finish heen te juichen en dat was echt zo ontzettend lief! 🙂
Nadat ik mijn medaille en biertje in ontvangst had genomen, ben ik even op de massagetafel gaan liggen en liet ik twee vrijwilligers mijn kuiten los masseren (dat was echt hemels). Daarna zijn mijn moeder en ik nog een lekkere koffie gaan drinken en kon ik thuis in een hoekje gaan zitten kniezen..

Want voorlopig staan de hardloopschoenen in de kast 😦
Ik luister nu..

XmelX

5 thoughts on “Obvion Run Heerlen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s