Fly away… again!

Vorige maand ben ik nog een week op vakantie gegaan.
Ja, je hoort het goed: alwéér op vakantie!!
Het is de derde keer dit jaar dat ik in het vliegtuig ben gestapt en naar de zon ben gevlogen. In het voorjaar zijn we naar Side (Turkije) gegaan, samen met mijn kinderen, Thomas en Maaike. In augustus ben ik naar Boedapest gegaan (Sziget festival) en in oktober ben ik samen met mijn lieve vriendin wederom naar Side gevlogen (Evrenseki om precies te zijn).
Dit hadden we in de zomer besproken en geboekt, omdat we er beiden zwaar aan toe waren. Niet alleen aan de zon en rust, maar ook zeker aan quality time met elkaar.
Ik ken Maaike nu al 9 jaar en we zijn geregeld samen, ondanks dat ze ongeveer 2,5 uur van mij weg woont. Die rit maken we beiden maar al te graag! 🙂
Maar als we bij elkaar zijn, zijn we nooit alleen, nooit met z’n tweetjes. De kinderen en Thomas zijn er ook meestal bij en dus kunnen we zelden met z’n tweeën praten over de dingen waar we heel graag over willen praten. De meeste dingen zijn heel persoonlijk en daar heb ik de oren van mijn kinderen echt niet bij nodig. Thomas maakt mij nog niet zoveel uit, maar ook voor Maaike is het fijn om eens te kunnen praten zonder hem erbij. Die behoefte hebben we beiden gewoon heel erg en dus opperde Maaike om eens samen op vakantie te gaan. Ze gaan volgend jaar trouwen en ze wilde dit eigenlijk ook heel graag voor de bruiloft doen. Dus het besluit was snel genomen en drie dagen later hadden we al geboekt.

Ik kon daardoor weer een vinkje zetten op mijn bucket list en dat alleen al is elke keer een feestje waard. Op maandagavond na mijn werk ben ik met de trein richting Amsterdam gegaan, want we vlogen vanaf Schiphol. De kinderen hebben mij naar het station gebracht. Kyra vond het super voor mij dat ik op vakantie ging en natuurlijk had ze graag mee willen gaan, maar ze gunde het mij echt heel erg! Mike daarentegen snapte niet goed waarom ik zonder hun ging, hij keek mij ook echt met verloren ogen aan toen ik hem geknuffeld had en richting de trein liep. Uiteraard heb ik hem uitgelegd waarom ik deze vakantie zonder hun ging maken, maar ook hij had gewoon het liefst mee willen gaan. Het is een mamma’s-kind, what can I say!IMG_20191007_193550 (Klein)
Die ogen van hem hebben mij wel nog even achtervolgd in de trein zeg! Poe.. toen ik eindelijk rustig zat en onderweg was, kreeg ik een dikke bel in mijn keel en moest ik de prikkende tranen wegvegen.
Zonder mijn kinderen op vakantie.. naar een land en een plek waar de kinderen het liefst het hele jaar zijn…
Ga ik daar wel van genieten?
Kan ik dat wel maken om ze gewoon thuis te laten?
Jeetje, wat er allemaal door je hoofd gaat op dat moment is eigenlijk helemaal niet gezond!
Ik heb een paar keer diep ingeademd en alles uitgeblazen en wilde daarna muziek opzetten. Was het niet dat mijn oortjes leeg waren … Goede voorbereiding Mel! Echt geweldig. Een beetje aarzelend heb ik mijn e-reader uit de tas gepakt in de hoop dat ik deze wél nog aan zou krijgen en gelukkig was deze nog vol dus heb ik veel gelezen tijdens de rit.

De reis naar Amsterdam ging echt snel voor mijn gevoel. Ik ga echt zelden met de trein, dus als ik dat wel doe, geniet ik wel van het feit dat ik zelf die rit niet hoef te maken. Gelukkig had ik maar één overstap en na 2,5 uur was ik in Amsterdam en stond Maaike mij al op te wachten. Na een dikke knuffel zijn we naar hun gereden en na een half uurtje kletsen, zijn we toch maar even het bed in gekropen want om 3 uur moesten we de deur uit. Na een kleine vier uur slaap, waren we er helemaal klaar voor! fbtEenmaal op Schiphol heeft Thomas ons afgezet en zijn wij de koffers gelijk gaan inchecken. Het ging allemaal heel vlotjes en we hebben wat rond gewandeld, koffie gedronken, broodjes gegeten en al begonnen met hele lange gesprekken, waarvan er zeker nog heel veel gaan volgen! We zijn als een van de laatste het vliegtuig ingestapt, aangezien we op rij twee zaten en tot onze blijde verbazing hadden we geen passagier naast ons zitten. Vooral Maaike was daar heel blij om hahahaha, geen idee waarom want zij zat bij het raam, naast mij. Ík had vooral de luxe dat ik een extra stoel kon gebruiken 😛


Tijdens de vlucht heb ik geprobeerd te slapen, maar dat lukte niet echt. Ondertussen waren mijn oortjes wel weer opgeladen, dus kon ik muziek luisteren en lezen tussendoor. We hadden wederom geluk, want na amper 3,5 uur waren we al op het vliegveld in Antalya dus de wind stond in de goede richting.

Het avontuur gaat nu echt beginnen 😀

To be continued… 😛

XmelX

3 thoughts on “Fly away… again!

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s