Frustraties (met mijzelf vooral!)

Het is ongelooflijk.. ik heb vier artikelen klaar staan, maar ik krijg ze gewoon niet af gemaakt. Of ik moet er nog foto’s bij zetten, of ik moet nog wat vragen beantwoorden.. of ik krijg er geen eind aan gebreid… *zucht*

Hopeloos is het!
Het is echt niet dat ik mijn blog wil verwaarlozen, maar als ik eens een paar uur de tijd heb lig ik meestal schaamteloos te slapen (ik ben echt über moe!) of ik zit simpelweg op de bank voor mij uit te staren (en te wachten tot ik in slaap val).

Er moet iets veranderen, dat is een feit. Het praten bij de psycholoog heeft nog weinig opgeleverd, behalve dat de aanvraag voor specialistische zorg is aangevraagd (want die heb ik blijkbaar echt nodig en dat kan helaas vier maanden duren). In die tussentijd vonden we het wel verstandig dat ik toch af en toe even binnen kwam om met haar te praten (wat we nog niet echt gedaan hebben omdat we eerst die aanvraag de deur uit moesten werken), maar dat heb ik voor mij uitgeschoven tot na nieuwjaar. Ik wil gewoon tijdens de feestdagen nergens aan hoeven denken en zeker geen extra stress oproepen. De gedachte dat ik moet gaan praten met haar, levert toch nog altijd wat ongemak op bij mij. Dat ligt verder niet aan haar, want ze is hartstikke lief en aardig maar dit is helemaal nieuw voor mij en oppervlakkig praten doe ik heel eenvoudig, maar dieper op zaken in gaan is nooit aan de orde gekomen en dat bezorgt mij dus die bibbers.

Mijn feestdagen worden dus rustig. Zoals het er nu uitziet werk ik gewoon tussen Kerst en Nieuwjaar en vanaf 2 uur op Eerste Kerstdag gaan de kinderen naar hun papa en komen ze op 31 december weer terug. Dus ik heb even rust in huis..
Niet dat mijn kinderen de boel gek maken, het zijn echt schatten maar ik hoef dan gewoon voor niemand anders iets te doen, ik krijg niet elke dag de vraag wat we gaan eten en ik hoef met niemand rekening te houden. Simpele dingen waar ik intens van kan genieten.

Dat alleen zijn is altijd een verademing geweest voor mij. Opstaan in stilte.. ontbijten in stilte.. en dan eens kijken wat ik ga doen. Ik kon echt de hele dag alleen zijn en dan nog het gevoel hebben dat de dag omgevlogen was. Fijn gevoel is dat hoor 🙂
Maar de laatste tijd lijken de muren op mij af te komen als ik een dag alleen ben. Dan zoek ik iets waar ik naar toe kan, waar veel mensen zijn, of vraag ik anderen of ze langs komen of dat ik bij een ander langs kan gaan. Best wel een shift van mijn gedrag want ik dring mij niet graag op aan anderen, ik vraag ook zelden iets aan een ander en probeer alles zelf eerst op te lossen. Maar als je alleen bent en je wilt niet alleen zijn, dan moet je wel uitreiken. Heel vervelend is dat!

Ik denk dat ik na de Kerst gewoon eens in de auto stap en ga rijden..
Geen idee waarheen..
Gewoon weg.

Maar ja, dan ben ik weer alleen hè!
Pfff, ik frustreer mijzelf enorm, merken jullie het??

Wat zijn jullie plannen met de Kerst?

XmelX

“Goede” voornemens

We kruipen weer langzaam naar het einde van het jaar toe.
Alhoewel het voor mij niet voelt alsof we gekropen hebben. Maar ik hoor het iedereen zeggen: “Wat gaat het snel hè! Het is alweer bijna 2020, er is alweer bijna een jaar voorbij!”
En het klopt, het gaat ook snel. Waarom is dat toch? Dat we het gevoel hebben dat de tijd zo snel gaat?
Enfin, daar wilde ik het nu eigenlijk niet over hebben, maar die vraag popte ineens in mijn hoofd 😛

Wat er wel nu weer ter sprake gaat komen, zijn de welbekende goede voornemens!
Elk jaar weer hoor ik mensen roepen over dingen die ze gaan aanpakken, andere manier van eten, gezonder worden, meer sporten, minder snoepen, meer aan jezelf denken, minder alcohol nuttigen, verzin het maar.. de gekste dingen komen voorbij.
En ik kan dan alleen met mijn hoofd schudden en met mijn ogen rollen.
Alsjeblieft zeg.. hou toch op!

Ik zat laatst met mijn zoon (elf jaar) in de auto en toen begon hij over goede voornemens. Dat had hij namelijk al een aantal keren voorbij horen komen en hij vond het toch maar een raar iets.
“Waarom zou je in het begin van een nieuw jaar dingen willen veranderen, die je nu ook al kan veranderen?”
Ja, dit is echt een zoon van mij! Zo trots op wat er soms uit zijn mond komt 😀
Maar het is precies dit waarom ik elke keer met mijn ogen draai en met mijn hoofd schud als ik dit mensen hoor zeggen: Waar wacht je op? Begin er nu gewoon aan! Als je echt dingen wilt veranderen, dan wacht je er niet mee maar dan ga je direct aan de slag.
Het roepen: “vanaf 1 januari ga ik dit echt anders doen!”  is het verschuiven van dingen die je graag anders ziet, maar waarvan je toch wel weet dat je ze niet vol gaat houden. Hou dan gewoon je mond!

Wil je afvallen? Laat die chocolade dan vanavond al staan!
Wil je minder alcohol drinken? Drink dat biertje dit weekend al niet meer!
Wil je meer tijd voor jezelf maken? Annuleer dan nu al een afspraak die niet noodzakelijk is en denk aan jezelf!

Zo simpel is het.

1 januari is niet heiligmakend.

1 januari is gewoon een woensdag.

En nu zeg eens: Heb jij goede voornemens ??? 😛

XmelX