Ook dit gaat over..

Je kunt nog geen pagina openen of het eerste wat je ziet heeft te maken met Corona.
Ergens is dat wel begrijpelijk, het is ook wel een dingetje of niet…

Ik ben vanaf het begin heel rustig gebleven hieronder, misschien wel té rustig (zoals zovelen onder ons). Komt allemaal wel goed, geen zorgen.. die instelling had ik wel.
En ik ben nog altijd heel rustig hoor, ik maak mij nog altijd geen zorgen, ben zeker niet in paniek en doe gewoon mijn ding (wat ik nog màg doen tenminste..).
Maar ik had niet gedacht dat het zó groot zou worden, daar ben ik dan wel weer heel eerlijk in en het maakt toch wel een behoorlijke indruk.

Ik vind het bizar.
Bizar wat er met de wereld gebeurt.
Lock downs.. landen sluiten grenzen en bepalen dat mensen in huis moeten blijven, alleen maar naar buiten mogen als ze moeten werken of boodschappen nodig hebben.
Dat is nogal wat.
En ik begrijp het wel, het virus moet beperkt worden (voor zover dat nog mogelijk is), dus dan moet je wel maatregelen nemen.
Het is wel apart te zien dat niet elk land dezelfde maatregelen treft en dat je van sommige landen waar het virus heel heftig is, helemáál niks hoort.
Maar het wordt aangepakt.. wereldwijd. En het land zet zich in, voor hun mensen en voor hun ondernemers. Ik vind het mooi om te zien hoe men met man en macht de handen in elkaar slaat om dit te bestrijden.

Maar ik had nooit gedacht dit ooit mee te maken, echt niet.
Ik zou op vakantie gaan op 20 april en dit is nog altijd niet geannuleerd. Het is nog een maand, dus er wordt afgewacht. Het is een unieke situatie en het is gewoon afwachten wat er allemaal nog staat te gebeuren. Een beetje hoop heb ik nog wel, hoop doet leven toch ? 🙂

Toen ik hoorde dat de scholen gingen sluiten, was mijn eerste gedachte gelijk: “Oei!! Maar ik kan mijn kinderen niet drie weken alleen thuis laten.. !?!?”
Mijn dochter krijgt online les, al vanaf vorige week vrijdag. Chapeau voor Fonty die dit zo snel voor elkaar heeft gekregen! Echt top, want ik was wel bang dat ze een achterstand gingen oplopen. En dan mijn jongste, hij zit nog op de lagere school, maar dat neemt niet weg dat hij gewoon les zou moeten krijgen. Al snel kregen we van school verschillende berichten over wat ze konden doen en gisteren kwam al de mogelijkheid in te loggen binnen de werkzaamheden die ze op school doen. Geweldig hoe snel er gehandeld wordt!
Maar.. neemt niet weg dat ik normaal 3,5 dag per week werk en ik het echt niet kan maken om ze dan maar aan hun lot over te laten.
Het kan hoor, ze zijn onafhankelijk genoeg om dit te doen maar het hoort niet. Ík ben de moeder, dus ík ben degene die er voor ze moet zijn. Ik sta er op dat gebied helaas alleen voor dus ik zal het ook zelf moeten oplossen. Op het werk heb ik gelijk geregeld dat ik een halve dag op kantoor ben en een halve dag thuis ga werken. Gewoon de zooi mee naar huis nemen, waarna ik het de dag erna afgewerkt weer mee naar het werk kan nemen. Zo ligt mijn werk niet stil en kan ik er thuis voor mijn kinderen zijn, want ook voor hun is dit een uitermate aparte situatie.

We maken er maar het beste van.
Ik heb mij inmiddels ook ingeschreven om te helpen waar nodig is.. mensen die hun huis niet uit mogen/kunnen helpen met boodschappen halen ofzo, zulke dingen. Tijden als deze moet je elkaar nog meer helpen vind ik. Dat kunnen we allemaal wel gebruiken en waarderen.

Dus zorg voor elkaar, help, kijk en laat de paniek vooral voor wat het is, want ook dit gaat weer over.
Stay strong!

Ben jij nog aan het werk? Hoe ga jij met dit alles om ?

XmelX

 

foto is van Pixabay

6 thoughts on “Ook dit gaat over..

  1. Ik werk vanuit huis en deels ter plekke op kantoor, wat ik al deed vanaf 1 februari. Bij ons op het werk is het weliswaar behoorlijke crisis met name met het oog op de toekomst, dus ná deze uitbraak. Ik ben vandaag thuis, want op het werk word ik gek van de negativiteit die er hangt. Echt niet leuk. Ben erg benieuwd hoe dit af gaat lopen…

    Geliked door 1 persoon

    • Hier mogen we gelukkig nog de straat op, een wandelingetje maken, stukje fietsen, even op bezoek bij iemand die net zo alleen is en zeker niet ziek is. Ik hoop ook echt dat dat zo blijft, want als ik niet meer de deur uit mag voor een wandeling of run dan ben ik niet meer te genieten.. Ik heb echt te doen met de ouderen die alleen zitten en geen bezoek meer mogen ontvangen.. eenzaamheid zal zwaar toeslaan 😦

      Geliked door 1 persoon

      • Een wandeling en een run mogen hier ook wel hoor, maar alleen of met iemand van je gezin, anders wordt het aanzien als een samenscholing. Ik maak me alleen zorgen over Middelste, die alleen op een klein appartement zit in Antwerpen en waar we niet naartoe mogen… moeilijk!

        Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s