Read, read, read…

Sinds we voornamelijk thuis moeten blijven, ben ik weer meer aan het lezen geslagen. Dat heeft wel even op een laag vuurtje gestaan, omdat ik mij er niet meer zoveel de tijd voor nam. Nu heb ik tijd genoeg, want behalve tv kijken (wat ik niet doe) is er niet veel anders te doen.

Ik heb wel een behoorlijk inhaalslag gemaakt, want het ene na het andere boek komt op mijn e-reader voorbij.
Laat ik ze eens op een rijtje zetten..

22-11-1963 (Stephen King)
Een dikke pil van 864 pagina’s, maar ik heb gesmuld vanaf het eerste woord.

De offers (Jeroen Windmeijer)
Met dit boek had ik wat meer moeite. Het verhaal ging over rituele moorden, met godsdienstige passages. Soms heel lastig om doorheen te komen.

Alibi (DeniseMina)
Dit was wel een grappig boek (ja, ik vind thrillers soms grappig 😛 ). Als iemand (die net is verlaten door haar man) via een podcast een moord oplost, dan mag je dit toch wel als grappig beschouwen 😛

Bezeten (Sander Blom)
Het leuke aan dit boek, was dat het in Nederlands afspeelt. Heel gek, maar je kunt je dan gewoon nog meer een beeld vormen van omgevind en dergelijke.

Koude angst (Mads Peder Nordbo)
Dit boek heeft namen die ik niet kan uitspreken zonder dat mijn tong in de knoop ligt. Blijkbaar is het een tweede deel van een serie, maar ik weet nog niet of ik mij ga verdiepen in die hele serie.

Het bloemenmeisje (Anya Niewierra)
Dit boek was erg populair en ik was dus wel nieuwsgierig. Het is een heel boeiend boek, soms heel verrassend en dus ook echt een aanrader.

29 seconden (T.M. Logan)
Mwah, dat is het woord wat mij te binnen schiet als ik aan dit boek terug denk. Soms heel sterk, maar soms ook een jammerlijke wending..

Mijn laatste leugen (Riley Sagar)
Ohhhhhh, hier heb ik ook van gesmuld!! Het duurde een paar hoofdstukken voordat ik er echt in zat, maar daarna kon ik het ook amper weg leggen. Echt een must read!

Ik wil met je mee (Jill Mansell)
Heel verrassend heb ik eens een Feelgood boek gelezen. En ik vond het ook echt een heerlijk boek! Misschien moet ik vaker zulke boeken lezen 😉

Vox (Christina Dalcher)
Een boek wat mij daadwerkelijk nachtmerries heeft bezorgd. Niet vanwege seriemoordenaars of dergelijke, maar vanwege een partij die aan de macht is en het volk (lees: Vrouwen!) op een dusdanige manier manipuleert, dat je er misselijk van wordt! Ik moest een beetje denken aan de film The Purge.. brrr.

Barst (Boris Dittrich)
Dit was een heel dun boekje, ik had hem ook binnen een aantal uur uit en het was een beetje een saai, voorspelbaar verhaal. Niet echt meeslepend, er zat ook weinig verrassends in.

Een vorm van verraad (Lieneke Dijzeul)
Ook hier kwam ik pas later achter dat dit een boek is van een serie. Helaas al het zevende boek. Ik had niet echt het gevoel alsof ik informatie miste van de vorige boeken, maar ergens steekt het toch dat ik die andere boeken niet gelezen heb. Dus hier ga ik mij misschien wel nog in verdiepen.

Marionet (Daniel Cole)
Tweede deel van deze schrijver (eerste deel is Ragdoll) en net zoals het eerste deel was deze ook echt ziek! Zo goed in elkaar gezet, zo geweldig beschreven. Absoluut een top boek!

Insomnia (Jiliane Hoffman)
De titel van dit boek sprak mij enorm aan en hij was ook absoluut de moeite waard. En helaas moet ik er achteraf pas weer achterkomen dat dit ook een serie is. Ik had het wel door in het boek, want er werd vaker verwezen naar een eerdere serie moorderaar. Die ga ik zeker nog eens lezen, want ik heb ik dit boek in een zucht uitgelezen.

De stalker in de nacht (Robert Bryndza)
Het tweede deel van de Erika Foster serie en ik ben er dol op! Ik heb de rest van de boeken nog niet, maar die ga ik heel snel aanschaffen! Ik had hem in één dag uit, loved it!

Je ziet, gemiddeld lees ik nu 2 boeken per week en voor mij is het echt een ontsnapping. Ik kan mij in een andere wereld plaatsen, hoef mij even niet bezig te houden met mijn eigen gedachten en als ik eenmaal op de bank zit en in een boek kruip, dan kan ik daar uren in blijven zitten.
Realiteit komt echter helaas altijd weer terug..

Ik sta overigens altijd open voor nieuwe suggesties! 😀

XmelX

Even heel eerlijk..

Ik ga even heel eerlijk zijn: het gaat niet goed, het gaat helemaal niet goed.
Die hele corona scheisse, de verplichtingen en beperkingen die er allemaal bij komen kijken, hebben een hele vervelende werking op mij.

Verschrikkelijk! Ik kan het niet anders zeggen. Kriebelig, geïrriteerd, ongeduldig en volledig van de kaart.. zo voelt het.
Het ging al niet al te best voordat die idioterie begon, maar met dit erbij heb ik helemaal het gevoel alsof ik overloop.

Godzijdank zie ik wel mijn vriendinnen met regelmaat. We houden afstand en het is echt stukken minder fysiek dan ik gewend ben. Dat is ook even wennen hoor. Ik ben van het knuffelen en kussen als ik mijn ladies zie, maar nu is het een glimlach en een knikje vanaf anderhalve meter. Bleghz! Af en toe is een knuffel zoveel waard, de warmte die je voelt en het fijne gevoel wat je er van krijgt… ik mis het enorm.

Af en toe gewoon even de deur uit gaan, hapje eten, terrasje doen, filmpje kijken in de bios. Dat was mijn ontspanning, mijn ontsnapping ook. En nu mag je en blokje om lopen en zorgen dat je niet in de buurt van andere mensen komt. Boodschappen doen is mijn wekelijkse uitje geworden, hoe sneu is dat!

En als je ergens bent, je neus laat zien in je favoriete koffietent bijvoorbeeld, dan wordt er meestal gevraagd hoe het met je gaat. De laatste keer reageerde ik zoals ik mij voelde.. dus niet met het antwoord wat iedereen verwacht.
“Nee, het gaat niet goed, ik vind het vervelend, kan er slecht mee omgaan dus ik vind het helemaal niet leuk.” 
“Sja, wen er maar aan want het duurt nog wel even..” 
Ja dat weet ik ook wel! Maar jíj vroeg aan mij hoe het met mij ging en ik geef simpelweg eerlijk antwoord! Je hoeft mij niet te zeggen dat het nog wel even duurt, zo slim ben ik zelf ook wel!!
Dit denk ik dan…. ik zeg verder niks, maar ik denk dit wel. Het heeft geen zin om mensen af te snauwen omdat ik momenteel niet lekker in mijn vel zit. Zo steek ik dan weer niet in elkaar.

Het is blijkbaar lastig mee omgaan als mensen zich geen weg in deze situatie kunnen vinden en dit ook toegeven. Ik ben niet de persoon die maar zegt dat het goed gaat, terwijl ik van binnen gek word (mits je mij niet boeit, dan gaat het je gewoon geen reet aan) Ik kan er niet meer van maken.
En ik weet ook wel dat er mensen, families zijn die het stukken moeilijker hebben, die misschien hun baan kwijt zijn door dit fiasco, familieleden in het ziekenhuis hebben liggen en noem maar op.
Maar wil dat zeggen dat ik niet mag zeggen dat het niet goed gaat?
Moet ik mijn waarheid maar inslikken, omdat het voor anderen vast nog moeilijker is?
Elke situatie is anders, ieder persoon is anders. Niemand kan daar een oordeel over vellen en iedereen mag zijn eigen gevoel hierin hebben. Goed of slecht.

Ik kon wel janken toen ik hoorde dat volgende maand terrassen, restaurants en bioscopen waarschijnlijk weer open gaan! Maar er blijven restricties en die blijven een vieze smaak in de mond geven. Het leven wordt anders, dat is gewoon zo.
Maar deze chagrijn gaat daar dus echt wel gebruik van maken!
Ik zit op dat terras!
Aan die tafel in een restaurant en in de bioscoop!
Proberen mijn draai weer te vinden in dit bizarre jaar. Het zal mijn mentale staat waarschijnlijk niet veel helpen, maar daar wordt op een andere manier aan gewerkt..

Hoe gaat het met jullie??

XmelX