Ik ben er nog..

Ik heb even een aantal weken moeten inhalen omdat ik gigantisch achter lig met mijn blog. Het is niet dat ik het niet bij wil houden, maar het is zo druk in mijn hoofd, er gaat zoveel door mij heen, dat ik de rust niet vind om te gaan zitten en schrijven.
Als ik al ga zitten, dan wil ik verdwijnen in een boek en dan ga ik echt op in het verhaal waardoor ik even nergens anders aan hoef te denken. Kostbare momenten zijn dat hoor, sow!

Die therapie hakt er behoorlijk in. Verbazend genoeg praat ik een stuk makkelijker tegen mijn therapeut dan ik voorheen gedacht had. Het is echt een fijne vent, rustig, grappig en heel relaxed. Ik voel mij echt op mijn gemak en dat zal er ook voor zorgen dat ik absoluut niet blokkeer bij hem. Woorden, een verhaal die ik nooit eerder verteld heb aan iemand, kwamen er zonder stotteren uit. Hij vroeg hoe ik mij er bij voelde en ook daar kon ik gewoon antwoord op geven. Heel apart was dat voor mij.

Uiteraard zit dit constant in je hoofd. Ik ben bezig met een verwerkingsproces, en bij dat proces komt heel veel kijken. Mijn emoties vliegen heen en weer. Het ene moment ben ik spraakzaam en is er niks aan de hand, maar ik kan van het toilet terug komen en mijzelf volledig kwijt zijn. Zit allemaal in mijn hoofd. Ik ben mijzelf niet, daar waar ik normaal nergens problemen mee heb, vecht ik nu tegen alles. Ik heb geen zin om ergens naar toe te gaan (of ik moet al alleen gaan), ik heb geen energie, sport niet meer zoveel als ik deed, krijg heel snel lichamelijke klachten als ik wel meer ga sporten, ik slaap slecht en als ik dan wakker word, voelt het nog alsof ik doodmoe ben, ik ben constant aan het denken over van alles. Val ook heel snel in negatieve gedachtes, dat is echt nieuw! Heb ik nooit gehad en ik wil daar ook heel snel vanaf.

Ik weet ook wel dat dit allemaal een fase is en dat ik hier wel doorheen kom, maar het liefst spoelde ik de boel even een jaartje vooruit want ik vind mijzelf echt niet leuk nu.
Misschien wil ik daarom liever alles alleen doen, ga ik daarom altijd heel vroeg naar boven om op bed te gaan liggen. Ik vind mijzelf niet leuk nu.. dus zal een ander dat ook niet vinden.
Zo zwart wit is het natuurlijk niet, maar zo werkt mijn brein momenteel gewoon. Ik kan er even niks aan doen, het is zoals het is maar ik ben er echt niet blij mee.

Constant een gevoel van worsteling te hebben, te vechten tegen van alles in je hoofd, is uitputtend! Dat kan ik je wel zeggen..

We zullen zien waar het schip strandt en ik zal proberen mijn blog wat beter bij te houden. Ik lees jullie nog altijd heel graag, ook al meld ik mij niet zo vaak ❤

XmelX

9 thoughts on “Ik ben er nog..

  1. Een therapie kan soms zwaar zijn. De handvaten die aangereikt worden moet je kunnen hanteren in het dagelijks leven. Maar als het hoofdje overloopt is het soms moeilijk om dit te verwezenlijken. Je loopt dan vaak als persoon met een masker op en als je dan even alleen bent dan ontploft innerlijk de bom en komen de emoties uit het niets.
    Melanie veel sterkte en al een geluk dat het goed aanvoelt bij je therapeut. Want dat heb je in zo een geval nodig.

    Aum Shanthi

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s