Reset

Mijn hoofd is vol en het gaat 24/7 door.
Om gek van te worden.
Ik slaap slecht, droom heel raar en merk in de ochtend dat ik totaal niet uitgerust ben.
Op kantoor werk ik mij kapot maar ik zie gewoon het einde niet. Het is zoveel en er komt elke week weer van alles bij waardoor ik gewoon niet door mijn achterstand heen kom. De meeste dromen die ik de laatste tijd heb, gaan dan ook over mijn werk. Onsamenhangende, rare maar wel werk gerelateerde dromen. Bizar.
Maar dit zegt genoeg.. het bevestigt alleen maar dat mijn hoofd echt geen rust heeft.
Na het werk kom ik thuis, kook ik, eet ik met de kids, doe de afwas, ruim nog wat op, soms nog wat aan het huishouden of de was doen en dan is acht uur en ben ik kapot. Tegen negen uur kijk ik al op de klok of ik niet al naar bed kan, want mijn ogen vallen vanzelf al dicht.

Ik ben op.
En ik kan nergens meer mijn energie uit halen. Het enige wat ik nog doe voor mijn ontspanning is hardlopen en lezen. Met lezen kan ik even in een andere wereld stappen en dat doe ik momenteel wel graag. Ik ga dan ook wat vaker wandelen, zodat ik de oortjes in kan doen en het luisterboek aan kan zetten (heerlijk is dat, echt!). Hardlopen is ook fijn, maar de motivatie is gewoon weg. Daar waar ik normaal 3x in de week ging rennen, ben ik blij als ik nu 2x haal, maar de laatste weken is het nog maar 1x per week 😦
Ik ben niet iemand die een stok achter de deur nodig heeft, ik heb een keiharde discipline.. normaal gesproken.
Maar die ben ik nu echt wel kwijt en dat is voor mij een teken dat ik echt een reset nodig heb.
Ik kan wel wachten op het moment dat we weer kunnen gaan leven en de bioscopen, restaurants, terrassen en winkels weer open gaan maar dat gissen maakt mij alleen maar geïrriteerder.

Ik ben al drie dagen aan het zoeken naar een hotel, B&B, Airbnb of retraite waar ik naar toe kan gaan, want daar heb ik echt behoefte aan.
Weg.
Alleen.
Telefoon uit, niemand om mij heen en mijn hoofd proberen leeg te krijgen.
Wandelen, rennen, op een bankje zitten met koffie, op het strand of in de natuur.
Lezen, op bed liggen, schrijven, slapen.. gewoon doen waar ik behoefte aan heb op dat moment en met niemand rekening hoeven houden en met niemand hoeven praten.
Ik heb gezocht naar plekken bij het strand, in de natuur of plaatsen waar ik gewoon graag naar toe ga. Ik ben er nog niet uit wat het wordt, dus als iemand nog tips heeft dan houd ik mij echt wel aanbevolen.
Maar dat ik binnenkort in mijn eentje er op uit ga, is een feit, want dit gaat alleen maar erger worden.
En zo ben ik niet.. zo wil ik ook niet zijn. Maar ik kan er echt niks aan doen en heb er totaal geen grip op.

Soms zit ik op de bank, doelloos voor mij uit te kijken (de tv staat wel aan, maar ik zie helemaal niet waar ik naar kijk) en dan lopen gewoon de tranen over mijn wangen. Ik schreeuw van binnen, maar blijf doodstil op de bank zitten, terug getrokken in mijn schelp en hoop maar dat ik er straks nog uit wil komen.

Het klinkt allemaal erger dan het is, maar dit zijn nu eenmaal de woorden die kloppen met hoe ik mij voel op dit moment. We gaan maar even door op de automatische piloot, ik weet het anders ook niet :/

XmelX

10 thoughts on “Reset

  1. Ik hoor een kreet van help. En melanie je schrijft ik wil er tussen uit even alleen zijn. Maar weet je komt terug in wat je even achter je laat.
    Probeer een ritme in je dagelijks leven te vinden. En soms moet je nee kunnen zeggen ook op je werk.
    Denk aan jezelf

    Aum Shanthi

    Geliked door 1 persoon

    • Maar in die tijd dat ik even alles achter mij laat, kan ik mij wel opladen. En dat is de bedoeling. Alles waar ik normaal mijn energie uit haalde en waar ik mij mee kon opladen is ver zoeken. Dan kan ik allicht proberen mijn gevoel te volgen en naar een volledig andere omgeving gaan om daar even tot mijzelf te komen.. En nee zeggen op mijn werk? Ik kan moeilijk mijn werk laten liggen. Het zal toch moeten gebeuren.. we hebben het allemaal enorm druk dus het is alle hens aan denk!

      Geliked door 1 persoon

      • Ja bepaalde bedrijven en medewerkers ervan weten niet waar eerst mee te beginnen. Zeker in de sector van de maritiem.
        Dat klopt dan kan je goed opladen, maar dat moet je dan ook vast kunnen houden als je terug in je omgeving komt. En daar loopt het vaak mis.

        Aum Shanthi

        Geliked door 1 persoon

  2. Ik ben het met Shivatje eens; probeer in je eigen omgeving afleiding te vinden want dat is uiteindelijk de plek waar je je tijd doorbrengt. Je bent gek op sport/voetbal: kijk uit naar het EK en de OS en organiseer daaromtrent iets bijvoorbeeld.
    Ik kan me al helemaal blij maken met die twee evenementen, ook al is het alleen tv kijken . 🙂
    Lees nog niet zo lang mee bij je, ik bedoel dit niet als kritiek of zo: eerlijke belangstelling.

    Geliked door 2 people

    • Ik doe niet anders ! Lezen, schrijven, wandelen, hardlopen.. maar ik moet echt eens een andere omgeving om mij heen hebben. Door al die beperkingen voel ik mij net als in een gevangenis! Het lijkt me heerlijk eens over een strand te lopen, gewoon voor een dag. En het voetbal en de OS zit ik ook echt op te springen hoor!! Heerlijk elke dag sport kijken! Ik kan niet wachten! 🙂

      Geliked door 1 persoon

  3. Volgens mij is dit de pandemie die volgt op die ene pandemie: ook ik heb er last van en vind het heel herkenbaar. Ook ik droom raar. Typisch. Jij dus ook. We zijn allemaal op denk ik. Maar we moeten volhouden! Ik zeg het meer tegen mezelf dan tegen anderen, maar het MOET. En als straks het zonnetje lekker gaat schijnen, zal het ook wel een stuk beter gaan….

    Geliked door 1 persoon

  4. Oh meisje, vind het zo erg voor jou. Denk aan jezelf, doe je ding. Als jij ertussenuit wil, doe dat gerust, maar zoals Shivatje zegt: als je terugkomt is het nog steeds hetzelfde.
    Misschien moet je op je werk ook even aan de alarmbel trekken en duidelijk maken dat het zo niet verder kan?
    Probeer nu te genieten van wat is: zonnige dagen, familie, leuk gezelschap, lekkere etentjes, … kleine gelukjes en wie weet kunnen deze je ook wat beter doen voelen!
    *knuffel*

    Geliked door 2 people

    • Het mag dan wel allemaal hetzelfde zijn, maar mijn energie is dan hopelijk wel weer aangevuld. Op het werk loopt iedereen op de tenen en werkt keihard, dat ben ik helaas niet alleen. Het is altijd hectisch na een verhuizing en overname.. doe je niks aan, maar ik kan het er nu gewoon slecht bij hebben. Vandaar weer dat ik gewoon even weg wil en niks moet..
      Knuffel terug! en bedankt voor je lieve woorden.

      Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s