Camino

Het is soms onvoorstelbaar, hoe vol mijn hoofd zit, hoeveel gedachtes door elkaar heen vliegen en hoe weinig woorden, die ook daadwerkelijk een verhaal samen vormen, ik op papier (of scherm) krijg.

Ik had laatst een gesprek met een vriendin over mijn gevoel dat ik nooit “uit” sta. Echt, ik sta altijd “aan”. Ik weet helemaal niet hoe ik “uit” moet. Zelfs als ik slaap, word ik geïrriteerd wakker, omdat ik weet waarover ik droomde en daar niet over wil dromen, maar die droom (gedachtegang) niet kan stoppen.
Je moet je dan voorstellen dat ik echt woest wakker word. Dan draai ik mij om alsof ik een rat in mijn bed heb liggen en stap het bed uit en dender naar beneden om naar het toilet te gaan. En niet omdat ik moet plassen.. nee, gewoon omdat ik boos ben. Dan ben ik boos omdat ik niet rustig kan slapen en over rustige en mooie dingen kan dromen, maar droom over de dingen die mij door de dag heen bezig hebben gehouden of waar ik mij aan heb geërgerd. Ver-schrik-ke-lijk! 

Dus ik kom ook niet echt goed aan mijn slaap. Ik lig wel 8 uur in bed (dat moet ook wel, want anders word ik echt een lopend lijk), maar echt slapen doe ik niet langer dan 5 uurtjes gok ik. Zolang ik die 5 uurtjes red, kom ik er wel (heb ik bewezen). Maar het is frustrerend. En ik merk het zelf ook. Zelfs mijn kinderen zeggen: Jij bent toch ook altijd bezig? Hou daar dan eens mee op!
Mja.. daar heb ik niet echt de rust voor.
Op een doordeweekse dag, ga ik meestal na de afwas en wat kleine huishoudelijke taken, op de bank zitten en kijk ik wat met de kids (marathon “Hell’s kitchen” is het de laatste tijd), maar ik ben degene die opspringt na een half uur voor iets te drinken te pakken, of als iemand wat lekkers wilt, dan ben ik al onderweg. Of ineens schiet mij te binnen dat ik de was nog moet ophangen, of opvouwen. Of ik moet nog even iets op mijn laptop doen.. of, of, of… of..
Dit dus.

Ik mediteer regelmatig, niet meer elke dag, maar wel echt een keer of 4, 5 per week. Zodra je gedachtes afdwalen, ga je terug naar je ademhaling. Mensen, ik ben nog niet bezig met ademhalen, of ik moet mezelf al tien keer terughalen. Ik zou willen dat iemand de woorden eens kon opschrijven die ik denk tijdens die meditatie. En het zijn niet eens hele zware dingen hè.. ben je mal. Gewone normale, dagelijkse, doodsaaie, huisvrouw-achtige gedachtes.

“diep in ademen Mel… even vasthouden.. en weer lang uitademen.
Hou je gedachte bij het ademhalen.
Adem in… en adem uit…
Had ik nou al vlees uit gelegd?
Wat wilde Kyra ook alweer eten?
Oh ja, terug naar ademhalen.
Adem in… shit, ik heb niet genoeg brood voor morgen.
Pff, Noah, hou eens op met dat snurken!
Shit.. adem uit.. en weer inademen…
Zal ik mijn witte schoenen ook meenemen op vakantie? En mijn Nike’s?
Ik heb er zoveel zin in.
Terug naar mijn ademhaling.. adem in…”

Nu heb je een beeld van mijn gedachtes.. en dit is zo’n pakweg 10 seconden!
Je zou zeggen dat ik een concentratie van een vis heb, maar dat valt echt wel mee. Ik heb gewoon moeite met ophouden met denken. Dus bedacht ik mij (dat is wel een goede woordgrap!) dat ik iets moest gaan doen (alleen) waarbij ik wat rust kan vinden en kan genieten van het moment. Dát moment.
Ineens zag ik bij een dame uit mijn verleden (ahum) een bericht op Instagram wat gelijk mijn aandacht trok. Camini’s in Zuid Limburg. Ik heb het boek de Camino gelezen en die vond ik geweldig. Tijdens het lezen bedacht ik mij ook dat het fantastisch moet zijn om zo’n Camino te lopen (bijvoorbeeld de Camino de Santiago). Nu wist ik dus niet dat er in Zuid-Limburg ook 11 kleine Camini’s zijn die je kunt lopen. Hoe leuk is dat! Overigens loopt er ook een stuk van Camino de Santiago door Limburg, dat jullie het even weten. Ik heb een boekje bij het VVV kantoor gehaald (Bezin in Zuid Limburg). Wat informatie vanaf het net gedownload en vorige week ben ik op zaterdag mijn eerste kleine Camini gaan lopen “De route van het anders zijn”.

Met mijn rugzakje om begon ik deze korte route van 5,4 km te lopen. En ik weet gelukkig heel goed van mijzelf dat routebeschrijvingen en ik niet goed samengaan en ik dan áltijd verkeerd loop, maar deze routes staan echt heel duidelijk aangegeven. Hier heb je niet eens een kaart ofzo voor nodig. Enkel de knooppunten en welke nummers je moet volgen. Ideaal voor iemand zoals ik dus.
Uiteraard heb ik één keer een bordje gemist en moest ik dus een paar honderd meter terug lopen 😛 Maar dat houden we even onder ons 🙂

Tijdens het lopen had ik een paar kilometer een luisterboek opstaan, daar word ik altijd rustig van. Maar die heb ik op een gegeven moment uit gezet en gewoon geluisterd naar wat de natuur mij gaf. Vogels die floten, blaadjes die ritselden, wielrenners die irritant hard praatten en de fascinerende geluiden van buiten. Ik ben ook een aantal keren stil blijven staan, heb mijn ogen gesloten en alleen geluisterd. Hoe meer ik luisterde, hoe rustiger ik werd. Na een kilometer of vier liep ik door een stukje bos en ben ik op een bankje een meditatie gaan doen.

Daar kwamen een aantal mooie, diepzinnige vragen in voor en daarover nadenkend ben ik doorgelopen. Het was een heerlijk rondje, ik heb echt intens genoten en achteraf een kopje koffie gedronken bij een café en mijn eerste Camini stempel gehaald. IMG_20220326_123120 (Klein)
Dit is dus echt iets wat ik alleen blijf doen. Ik ga ze alle elf lopen en alle elf loop ik alleen.
Eens kijken of ik zo wat meer rust in mijn hoofd kan krijgen, misschien helpt het wel 🙂

XmelX

6 thoughts on “Camino

  1. Zoals je weet ken ik het gevoel. Helaas.
    Bij mij helpt niks.
    Ik accepteer dat ik met vlagen zo onrustig ben als de pest.
    Goddank slaap ik wel goed, zeker 7 uur per nacht.
    Wakker liggen over dingen, daar ben ik mee gestopt. Uit mijzelf. Geen idee wat de verandering heeft teweeggebracht.

    Geliked door 1 persoon

    • Ik lig ook nog maar zelden wakker. En als ik naar bed ga slaap ik meestal binnen 5 minuten al. Het zijn mijn dromen en het onrustig slapen wat zo frustrerend is. In een goede nacht word ik maar een keer of vier wakker.. Je wilt niet weten hoe de slechte nachten zijn 😂.
      Dus jij denkt ook 100 gedachtes binnen 20 seconden? Is best druk soms 😔

      Like

  2. Pingback: Week 12 – 2022 | My journey..

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s