Verbouwing/Overkapping

Ik schreef in mijn vorige blog al dat we een kleine verbouwing op handen hadden 🙂
Er werd namelijk in mijn tuin een fraaie overkapping neergezet. Een maandje geleden had ik samen met mijn oom al hout besteld en die is in de week na mijn vakantie geleverd. Helaas met wat problemen, want in plaats van twee pallets, kreeg ik er maar één! De andere hadden ze vergeten in de vrachtwagen te zetten.. wauw!
Het pallet dat niet geleverd werd, bevatte het dakpakket en de betonpoeren. Nu laat je die betonpoeren als eerste nodig hebben tijdens dit hele proces! Dat zul je altijd zien. Na veel telefoontjes, zouden de poeren alsnog opgestuurd worden per express en zou ik deze maandag in huis hebben.
Uiteraard was dat niet zo en heb ik weer moeten bellen en deze keer was het bericht dat het Dinsdag vóór 9 uur bij mij zou zijn, want het zou wederom per express geleverd worden.
Dinsdagochtend is mijn oom zelf de betonpoeren gaan halen en verder gegaan met de bouw. En in de middag stond uiteraard de aardige bezorger met de betonpoeren voor de deur, die mijn vader op zijn beurt weer weg gestuurd heeft en gezegd heeft dat we de poeren niet meer nodig hebben. Dit had ik met het bedrijf al geregeld (ik mocht de levering weigeren en kreeg mijn geld terug) alleen wist deze goede man er niets van. Sja, dat is ons probleem niet, maar hij heeft de boel weer ingeladen en is vertrokken.

Ondertussen waren mijn oom en vader al aardig op weg met de bouw van de overkapping. FYI mijn vader is 72 en heeft geholpen als een beer! Zo blij en trots op die man!

Elke dag als ik thuis kwam, was een feestje. Want elke dag weer waren ze enorm opgeschoten. Op woensdagmiddag had ik ook een taak en dat was de balken schuren. Als je ze gaat beitsen is dat eigenlijk niet echt nodig, maar er zaten wat donkere vlekken op sommige stukken dus heb ik er toch maar het schuurapparaat overheen gehaald.
Helaas hadden we wat tegenslag met regen op donderdag en vrijdag waardoor we niet alles afkregen, maar het dakzeil zat er op en de dakgoot hadden ze ook al provisorisch opgehangen, dus we konden wel al buiten zitten. Droog en wel 🙂

In het weekend ben ik begonnen met het beitsen van de balken en mijn moeder heeft mij hierbij geholpen. We waren best een goed team, net zoals mijn ook en vader en ik was trots op ons resultaat.

De woensdag erna hebben ze alles afgewerkt, één kant nog dicht gemaakt en heeft mijn schoonzoon ook al een stopcontact buiten aangelegd.
Na 24 keer in één week vegen en de boel opruimen, kan ik nu op mijn gemak en in alle rust buiten zitten. Genieten van een prachtige overkapping waar ik nog heel veel plezier van ga beleven!

Dit wordt een mooie zomer 😀

Wat vind je er van??

XmelX

Hinderlijk!

Het onvermijdelijke werd dan woensdagmiddag door premier Rutten toch uitgesproken: een Avondklok.
Het idee vond ik vreselijk!! Tenenkrommend. Beklemmend. Zwaar klote. 
Ik heb geërgerd gekeken hoe hij de woorden uitsprak en vloekte mompelend. 
Even ter info: ik heb helemaal niks tegen meneer Rutten. Ik vind het walgelijk dat hij zoveel gezeik van iedereen over zich heen krijgt, alsof hij de enige is in de politiek die alles wat Corona betreft verzint en ons oplegt. Hij is één van de velen die besluiten moet maken en ik erger mij dus nooit aan de meneer zelf, maar wel aan de nieuwe maatregelen die blijven komen. 

Het is nodig, dat snap ik ook wel (en tegelijk ook weer niet, wat sinds de horeca en alle andere winkels dicht zijn kun je nou niet bepaald zeggen dat het zoveel beter gaat). We moeten íets doen om de druk op de ziekenhuizen te beperken. Ik snap het allemaal wel.. maar ik mag mij er ook gewoon aan ergeren als de woorden uitgesproken worden (net zoals heel Nederland denk ik). Je kunt uren lang discussies voeren over wat wel en niet werkt, wat wel en niet te begrijpen is, maar feit blijft gewoon dat je niet niks kunt doen en ik geloof echt wel dat ons kabinet en het RIVM en welke instanties er nog meer mee te maken hebben, ook regelmatig met hun handen in het haar zitten. Maatregelen zijn gewoon nodig om geen uitpuilende ziekenhuizen te krijgen die je wel eens in het nieuws ziet. Dan denk ik dat we het in Nederland nog niet zo slecht doen. 

Maar we zouden geen Nederlanders zijn als we niet altijd wat te zeiken hadden! Je ziet na negen uur al bijna geen mens meer over straat gaan, maar nu die avondklok er komt, staat iedereen weer op zijn achterpoten en moeten we ineens allemaal na negen uur wél naar buiten. 
Ik vind het ook niet leuk! Absoluut niet! Ik heb ook gevloekt, maar alleen omdat ik op donderdagavond niet meer naar mijn moeder kan om samen een uur yoga te doen. Dat was ons avondje en ik baal best dat die avond nu in de koelkast gezet moet worden. Maar hopelijk is het maar voor een aantal weken. 
Het idee dat ik ineens dingen moet gaan bedenken om perse na negen uur toch de deur uit te moeten, vind ik ronduit belachelijk! Als je nog wat wilt eten, kun je het bestellen. Als je nog een boodschap moet doen, dan ben je gewoon fucking laat als je je dat na die tijd nog bedenkt en als je naar een vriend of vriendin wilt gaan.. sja, dan moet je maar zorgen dat je wat eerder gaat, zodat je ook eerder thuis bent. 
Het is niet anders. 
Wij Nederlanders zeiken echt over alles! 
Ik ben een hardloper, dus ik ga ook wel eens ’s avonds de deur uit (nooit na negen uur overigens). En als ik dan lees dat er mensen “radeloos” zijn omdat ze nu na een bepaalde tijd niet meer kunnen gaan rennen, dan valt mij niks meer in. 
Restaurants en café’s zijn al maanden gesloten, winkels moeten alles online doen omdat zij ook de deuren moesten sluiten. Bedrijven verliezen hun hele vermogen omdat ze dit moeten overleven en dan zijn er een paar hardlopers die klagen dat ze niet meer mogen rennen wanneer ze willen??? 

Wauw! 
Maar echt.. 
Wauw! 
Ben je dan zo egoïstisch? Zit je dan zo in je eigen bubbel dat je niet ziet wat er met de hele economie (over de hele wereld overigens) aan de hand is? Is je eigen beweging zoveel belangrijker dan het grote plaatje? 
Tegen zo’n manier van kijken naar dingen, kan ik niet mee omgaan. 
Met zo’n mensen ga ik ook niet eens in gesprek. Die lach ik gewoon keihard in hun gezicht uit en noem ik zielig. Want dat ben je dan gewoon.. Aanpassen is blijkbaar heel lastig. 
En ja.. ik snap heus wel dat aanpassen niet altijd makkelijk is. Je moet werken, hebt kinderen die thuis les krijgen en waar je nog meer op moet letten. Iedereen is geïrriteerd en de lontjes worden steeds korter.. 
Just a reminder: IEDEREEN HEEFT DAAR LAST VAN!! De hele wereld ligt op zijn gat.. 
Misschien moeten we gewoon wat meer ons best doen om ons aan te passen, zo goed en kwaad als we kunnen en eens wat minder zeiken!

En dan de mensen die het “gewoon vinden kunnen” om even naar België te rijden om gezellig te gaan shoppen bij de Action. Of de Primark opzoeken in Antwerpen, want ze hadden echt een aantal dingen nodig..
Echt.. dan valt mij gewoon niks meer in.. 
Die mensen snappen het niet en het zijn juist díe mensen, die ervoor zorgen dat er steeds meer maatregelen komen, dat het virus nooit zal ophouden om om zich heen te slaan.  Ik ben laatst heel boos geworden op één van mijn dierbare vriendinnen, die het ook nodig vond om zo’n actie te ondernemen. En nog met een stralende, geamuseerde glimlach mij dat te vertellen… ik geloof niet dat ze dat nog eens doet.  
Ik kan dan nog zoveel van je houden, maar de keiharde waarheid krijg je echt wel van mij te horen.
Je mag best weten dat ik woest was en ik was dan ook echt niet aardig in mijn reactie hierop. Ik heb mijn ongezouten mening op een keiharde manier duidelijk gemaakt. 

Als ik door de stad loop (en dat doe ik regelmatig, want ik mis het leven in de stad gewoon) dan kan ik wel janken. Deuren die dicht zijn, donkere ruimtes… Alles is gesloten.. het leeft niet meer. Ik kan mij niet voorstellen hoe vreselijk dit moet zijn als je een bedrijf hebt en je mag je zaak niet openen. Ik heb echt te doen met alle ondernemers en ik hoop van harte dat niet teveel bedrijven voorgoed moeten sluiten omdat ze het niet kunnen overbruggen. 
Daar moet je eens aan denken als je gaat mopperen over dat je na negen uur geen hamburger meer kunt halen, of niet meer naar je vriendin kunt gaan… 

Hinderlijk!

XmelX

Jaloezie

Waar mijn haren recht van overeind gaan staan, is jaloezie.
Dat is toch echt één van de meest nare eigenschappen die iemand kan hebben. En dan maakt het nog niet zoveel uit in welke vorm dat is, maar als je met zo’n emotie moet rondlopen dan zou ik toch echt tenenkrommend door het leven gaan!! Ik ben zelf gelukkig alles behalve jaloers.

Mensen die jaloers worden als hun partner naar iemand kijkt, naar iemand lacht, het goed met iemand kan vinden, of verzin het maar wat nog meer..
Vrienden die er niet tegen kunnen dat hun vrienden het ook heel goed met anderen kunnen vinden… zulke mensen moeten toch echt een ellendig bestaan hebben? 😮
Ik vraag mij die gedachtegang wel eens af..
Waar zou je jaloers op moeten zijn? Dát vraag ik mij af..
Op het feit dat hij/zij goed kan opschieten met een ander?
Of omdat hij/zij aardig is naar anderen en dat laat zien met een glimlach?
Angst omdat je bang bent dat het zo goed klikt met een ander waardoor hij/zij misschien de gedachte krijgt je te verlaten?
Het vervelend vinden dat je vriend zich goed kan amuseren met meer mensen dan alleen met jou?

Ik zie alleen maar dat je het een ander niet gunt om mensen te leren kennen en verder te kijken dan alleen naar jou.
Dat ze het leuk kunnen hebben in hun leven met meer mensen dan alleen jou.
Dat je geen vertrouwen hebt in een ander en daardoor hersenspinsels krijgt.
Maar al die dingen nemen niet weg dat je partner en/of vriend/vriendin onvoorwaardelijk van je houdt, ontzettend blij is als hij/zij bij jou is en de tijd met elkaar enorm waardeert. Dat je onvervangbaar en uniek bent, maar dat er simpelweg meer mensen zijn waar hij/zij het fijn bij vindt om bij te zijn. En ik vind dat iets waar je heel blij van moet worden, in plaats van jezelf moeten gaan opvreten, omdat jij er niet bij bent of welke idiote gedachten er dan allemaal bij die persoon opkomen.

Al die dingen zijn toch echt problemen die bij de jaloerse persoon zelf liggen en niet bij de ander.
Meestal krijg je dan verklaringen over wáárom ze zo zijn en dat zo voelen. Eerdere gebeurtenissen waarin ze bedonderd zijn bijvoorbeeld, maar geloof mij: Ik ben ook vaak genoeg bedonderd en belogen in mijn leven. Meer dan mij lief is zelfs. En ja, dan krijg je wel een tik en dan ben je wel wat voorzichtiger.
Maar ik zie nog altijd geen reden om daardoor jaloers te zijn op anderen!?
Met dat gevoel doe je jezelf alleen tekort.

Ben jij een jaloers type? Of denk je er net zo over als ik?

XmelX