Voorlopig.

Vier weken geleden vertelde je mij dat je “voorlopig” geen contact meer wilt. Ik ben uiteindelijk weggelopen van dat gesprek met een hoofd vol vragen en onbegrip. Hoe kan ik nou geen contact onderhouden met mijn vriendin??
Ik hoef het niet altijd eens te zijn met mijn vriendinnen, maar ik respecteer wel altijd hun beslissingen en dus heb ik deze ook gerespecteerd en heb ik mij al vier weken stil gehouden.

Tegen al mijn zinnen in.. dit gaat echt tegen alles wat in mij druist, in!
Het kost mij ook zo enorm veel energie, ik vlieg dan ook echt nog altijd heen en weer met mijn gevoel. Het ene moment begrijp ik er geen drol van en word ik boos, verdrietig, teleurgesteld. Het andere moment relativeer ik wat beter en ben ik er heel rustig onder.
Ik blijf echter nooit lang rustig (helaas), want het knaagt enorm en dat vreet echt aan mij.

Het is vooral het onbegrip hoe je een vriendin zo aan de kant kan zetten, volledig buiten spel houden. Ik hoor niks meer, weet niks meer en er wordt gedaan alsof ik niet besta en nooit bestaan heb. Verjaardagen gaan voorbij, prachtige momenten gaan voorbij, vreselijke situaties gaan voorbij en er komt gewoon niets.. Ik kan niet uitreiken naar je, ik kan je niet appen met mijn leuke, goede, slechte, verdrietige en grappige nieuwtjes 😦
Je hebt een hekel aan social media, maar ineens verschijnen te pas en onpas berichten.. maar aan mij ga je volledig voorbij.
Alsof ik er niet toe doe, alsof ik totaal niet belangrijk ben, alsof ik ineens uit je leven gewist ben en het prima is zo.

En hoe lang “voorlopig” nog gaat duren, dat weet geen mens.
Dit is toch akelig, om iemand op zo’n manier je leven uit te zetten? “Voorlopig”..
Ik zie nog altijd het nut er niet van in, ik begrijp er nog altijd niets van en ik weet ook niet hoe lang ik dit op deze manier nog trek.
Want als je een vriendin van mij bent, dan ben je een deel van mijn leven en daar zit nu een gat. Elke vriendin is anders, ieder heeft een eigen plekje en die is gewoon niet door een ander op te vullen.
Niet als het op deze manier gaat in ieder geval, want ik weet ook wel dat mensen komen en gaan. Maar het is vooral de manier waarop..

Daar kan ik mijn draai niet in vinden, dat is een gevoel die ik echt niet plaatsen kan en het is bovendien nog heel kwetsend ook. Het doet oprecht pijn… En ik hoop van harte dat jij zo’n pijn nooit zult voelen, want dit gevoel wens ik niemand toe.

XmelX

Nog meer woorden..

Machteloos..

Ik wil praten, schreeuwen, huilen

Alles eruit gooien wat er in mij broeit

Maar de woorden komen niet

Hoe bizar

Ik heb de woorden niet

Er woedt een oorlog in mij

Een worsteling van uitersten

Het brandt van binnen

Maar ik krijg het niet geblust

In stilte kijk ik weer naar buiten

De regendruppels vallen hard tegen de ramen

Ik verlang naar rust

De rust die het branden blussen kan

Dus ga ik in de regen staan

Maar de druppels vallen langs mij af

Geen druppel die mij raakt

Het blussen kan alleen van binnenuit

En niemand die mij daarbij helpen kan

XmelX

Gewoon wat woorden..

Als het donker valt

En de ogen worden gesloten

De stilte als een deken neer strijkt

Laat ik mijn schild vallen

Trek ik mijn masker af

Verlos ik mij heel even van de kracht

Ik staar in het duister

Ongeremd vallen tranen in hun perfecte vorm op de grond

Ik zak door mijn knieën en laat mijn hoofd hangen

Even loslaten

Even niet meer sterk zijn

Voordat het schild weer geheven wordt

XmelX

Talent

Ik heb een talent!
Je zult het niet geloven, maar het is echt zo.
Ik ben er laatst zelf pas achter gekomen, toen het kwartje ineens viel.

Na de zoveelste klap op mijn voorhoofd (die ik mij zelf gaf wel te verstaan), had ik ineens een openbaring.
Wauw Mel, je hebt serieus een talent om jezelf telkens in onmogelijke situaties te brengen!! Niet te geloven!

Echt, ik ben hier zwaar getalenteerd in geworden met de jaren. En hoe hard ik dan ook zeg, dat ik er van leer en een volgende keer wel uitkijk voordat ik mij in in iets werp waar een ander waarschijnlijk heel hard van weg rent, .. dan gebeurt dat dus niet. Heel jammer :/
Ja.. ik ben echt onnozel in die dingen denk ik.

De realisatie komt meestal ook pas als ik er midden in sta.
Dan ineens komt die grote vraag:
Waarom nou!!?
Waarom doe je dit nu weer domme doos?!
En waarom realiseer je je dit pas als het gewoon al onmogelijk is om je om te draaien en weg te lopen?!

Fascinerend is het ergens wel. Blijkbaar vind ik zulke dingen dan te interessant of boeiend om te denken: Nee! Nee, dit gaan we niet doen!
Ik weet momenteel zelf ook niet wat ik er van denken moet en ooit heeft mij iemand verteld dat ik Waarom-vragen niet moet stellen. Dus dat probeer ik maar niet te doen en ik maak er gewoon het beste van. Omdraaien en weg rennen is geen optie meer, dus ik wurm mij wederom door deze idioterie heen.

Goed bezig weer Mel :/

XmelX


Even heel eerlijk..

Ik ga even heel eerlijk zijn: het gaat niet goed, het gaat helemaal niet goed.
Die hele corona scheisse, de verplichtingen en beperkingen die er allemaal bij komen kijken, hebben een hele vervelende werking op mij.

Verschrikkelijk! Ik kan het niet anders zeggen. Kriebelig, geïrriteerd, ongeduldig en volledig van de kaart.. zo voelt het.
Het ging al niet al te best voordat die idioterie begon, maar met dit erbij heb ik helemaal het gevoel alsof ik overloop.

Godzijdank zie ik wel mijn vriendinnen met regelmaat. We houden afstand en het is echt stukken minder fysiek dan ik gewend ben. Dat is ook even wennen hoor. Ik ben van het knuffelen en kussen als ik mijn ladies zie, maar nu is het een glimlach en een knikje vanaf anderhalve meter. Bleghz! Af en toe is een knuffel zoveel waard, de warmte die je voelt en het fijne gevoel wat je er van krijgt… ik mis het enorm.

Af en toe gewoon even de deur uit gaan, hapje eten, terrasje doen, filmpje kijken in de bios. Dat was mijn ontspanning, mijn ontsnapping ook. En nu mag je en blokje om lopen en zorgen dat je niet in de buurt van andere mensen komt. Boodschappen doen is mijn wekelijkse uitje geworden, hoe sneu is dat!

En als je ergens bent, je neus laat zien in je favoriete koffietent bijvoorbeeld, dan wordt er meestal gevraagd hoe het met je gaat. De laatste keer reageerde ik zoals ik mij voelde.. dus niet met het antwoord wat iedereen verwacht.
“Nee, het gaat niet goed, ik vind het vervelend, kan er slecht mee omgaan dus ik vind het helemaal niet leuk.” 
“Sja, wen er maar aan want het duurt nog wel even..” 
Ja dat weet ik ook wel! Maar jíj vroeg aan mij hoe het met mij ging en ik geef simpelweg eerlijk antwoord! Je hoeft mij niet te zeggen dat het nog wel even duurt, zo slim ben ik zelf ook wel!!
Dit denk ik dan…. ik zeg verder niks, maar ik denk dit wel. Het heeft geen zin om mensen af te snauwen omdat ik momenteel niet lekker in mijn vel zit. Zo steek ik dan weer niet in elkaar.

Het is blijkbaar lastig mee omgaan als mensen zich geen weg in deze situatie kunnen vinden en dit ook toegeven. Ik ben niet de persoon die maar zegt dat het goed gaat, terwijl ik van binnen gek word (mits je mij niet boeit, dan gaat het je gewoon geen reet aan) Ik kan er niet meer van maken.
En ik weet ook wel dat er mensen, families zijn die het stukken moeilijker hebben, die misschien hun baan kwijt zijn door dit fiasco, familieleden in het ziekenhuis hebben liggen en noem maar op.
Maar wil dat zeggen dat ik niet mag zeggen dat het niet goed gaat?
Moet ik mijn waarheid maar inslikken, omdat het voor anderen vast nog moeilijker is?
Elke situatie is anders, ieder persoon is anders. Niemand kan daar een oordeel over vellen en iedereen mag zijn eigen gevoel hierin hebben. Goed of slecht.

Ik kon wel janken toen ik hoorde dat volgende maand terrassen, restaurants en bioscopen waarschijnlijk weer open gaan! Maar er blijven restricties en die blijven een vieze smaak in de mond geven. Het leven wordt anders, dat is gewoon zo.
Maar deze chagrijn gaat daar dus echt wel gebruik van maken!
Ik zit op dat terras!
Aan die tafel in een restaurant en in de bioscoop!
Proberen mijn draai weer te vinden in dit bizarre jaar. Het zal mijn mentale staat waarschijnlijk niet veel helpen, maar daar wordt op een andere manier aan gewerkt..

Hoe gaat het met jullie??

XmelX