Koppig? Nah.. ik toch niet!

23 maart was mijn laatste blog… jeetje wat lang geleden alweer!
Het is niet dat ik niet de tijd krijg of kan maken om te schrijven, maar mijn prioriteiten liggen momenteel even anders.
Ik maak de laatste tijd steeds meer tijd vrij in de avonden, zodat ik wat rust heb en kan afschakelen. Dan zit ik op de bank, scroll wat door mijn telefoon, lees een boek of klets wat met mijn kinderen of buurvrouw. Ik denk dan niet eens aan mijn blog of het schrijven van dingen die ik heb meegemaakt.
Het is niet dat ik niks meer mee maak, want ik heb wel genoeg om over te schrijven, maar heel eerlijk is de energie weg.
Niet alleen voor het schrijven, maar ook voor andere dingen. Ik ben bang dat ik mijzelf een beetje heb uitgeput, ook door het rennen en sporten en de doelen die ik mijzelf gesteld heb. Mijn lichaam gaf al langer aan dat ik misschien een tandje terug moest, door bepaalde ongemakken naar voren te laten komen. Gelukkig is mijn fysiotherapeute altijd blij als ze mij ziet (Dat zegt ze tenminste 😉 Ik ben in ieder geval echt wel blij als ik haar zie!) maar ook zij gaf aan dat ik misschien eens rustiger aan moest doen.
Zo koppig als ik ben, ben ik gewoon doorgegaan en daardoor zit ik nu dus met de consequenties.
Maagvliesontsteking en misschien wel maag- of galkolieken, een keelontsteking, kuiten die blokkeren als ik wil gaan rennen en een lijf die doodmoe is.

Van alles is dat vermoeide lichaam toch wel het ergste. Ik ben blij als ik na het werk thuis klaar ben met de afwas en het stofzuigen en gewoon kan gaan zitten. Het liefst sta ik dan ook niet meer op en dat is eigenlijk niet echt typerend voor mij.
Ik hoest de longen uit mijn lijf, ook daar heb ik normaal nooit last van en een vriendin van mij keek mij echt aan alsof ze het in Köln hoorde donderen:
“Enne Mel? Wat is dat dan? Ik heb jou nog nooit horen hoesten?? Dit is niks voor jou!” 
Neej, dat klopt, dat is niks voor mij.
Maar als ik uit mijzelf niet een stapje terug doe, dan zorgt mijn lijf er duidelijk voor dat ik wel moet. De maagvliesontsteking alleen was nog niet erg genoeg, dus daar gooide ze dan gewoon een keelontsteking overheen met een nare, droge en pijnlijke hoest. Probeer dan maar eens te rennen.. dat lukt niet! Daar kwam ik achter toen ik zaterdag op weg ging en na anderhalve kilometer ben omgedraaid.
Ik vroeg mijzelf ook echt af wat ik in hemelsnaam aan het doen was en toen is het kwartje wel gevallen ja :/

Ik luister nu en geef mijn lijf even wat rust (hoe lastig ik dat ook vind!) en doe een stap terug.
De vakantie die er aan zit te komen, komt echt op een perfect moment.
Mijn hemel, wat ben ik daar aan toe!

XmelX

Ghost from the past

En ineens zag ik je lopen…
(En nee, ik ga niet het liedje van Nielson en Miss Montreal zingen)
Ik sta stil voor het zebrapad om twee mensen over te laten steken en onze blikken kruisen elkaar.
Mijn eerste gedachte: ah nee toch :/
Net op de dag van de liefde moet ik jouw blik vangen, nadat ik je bijna een jaar niet meer gezien heb.

Samen met je nieuwe liefje steek je het zebrapad over en teveel gedachtes vliegen als bijen door mijn hoofd.
Je begon langzaam een geest te worden, die alleen nog maar zo nu en dan door mijn hoofd spookte en zolang ik je maar niet hoefde te zien, zou ook dit weg gaan.

Je hebt mij belogen, bespeeld, gemanipuleerd en mij zo ontzettend lang aan een lijntje gehouden. Jij bent de reden dat ik zo op mijzelf blijf, dat ik angst heb om überhaupt nog iemand dicht bij mij te laten komen.
Er is niet veel hart meer over, de rest is kapot geslagen, verbrijzeld en verscheurd.. en dat wat er nog is, hou ik dan maar liever voor mijzelf.
Dat heb ik grotendeels aan jou te danken.

En ineens zag ik je lopen..
en dan merk ik direct dat je zo diep geworteld zit in mij, dat ik bang ben dat er altijd een stronkje zal blijven zitten. Want de geest die je nog maar was, is binnen een halve dag weer tot leven gekomen.
Hier heb ik dus geen zin in. Hier ben ik helemaal klaar mee.
Er is maar één manier om jou uit mijn hoofd en lijf te krijgen.
En het wordt verdomme tijd dat ik door ga in plaats van om te blijven gaan met geesten uit het verleden.

Facing fears is the best way fo go forward!

XmelX

Note to self

Hou op!

Hou op met je angst en onzekerheden!
Durf risico’s te nemen en kansen te wagen.
Ga er niet van uit dat alles hetzelfde blijft en iedereen hetzelfde is.
Jezelf verstoppen in je veilige cocon is lekker makkelijk, maar het zal je niet helpen om uit die sleur te komen waar je zo over zit te klagen of om te groeien waar je zo naar verlangt.

Dus sta op en ga de deur uit.
Hou op met denken en waag eens een gok.
Sta niet te klappertanden, maar ga op die vrouw af en spreek haar aan.

Angst is een emotie die je helemaal niet moet toelaten in je leven. Het zuigt de positieve energie uit je en vult zich met nog meer twijfel en onzekerheid.
En voor iemand die geen blad voor haar mond neemt, haar duidelijke mening heeft en uit, die sterk in haar schoenen lijkt te staan, laat je jezelf nu wel heel erg kennen!
Dit ben jij niet.
Dit is het resultaat van het wegduiken, het schuilen en verstoppen van situaties die je eigenlijk gewoon weer wilt ervaren.
Dat wat je hebt meegemaakt zijn ervaringen die je moet meenemen in je groei maar niet moet gaan gebruiken als reden om jezelf af te sluiten van het “leven”.
Op deze manier mis je ontzettend veel moois dat had kunnen gebeuren, moois wat je had kunnen ervaren en waar je misschien de meest intense herinneringen van had kunnen maken.
Is het dat waard?
Nee, dat dacht ik toch ook niet!

In hemelsnaam Mel.. leef!!

XmelX

 

Het wordt echt tijd…

Ik ben nog niet heel ver gekomen met de dingen anders doen.
Het is lastiger dan ik dacht 😛
Je zit soms zo enorm vast in je dagelijkse dingen, dat het willen veranderen daarin toch lastiger is dan je zou denken!
Werken, koken, poetsen, afwassen, sporten.. die dingen moeten gewoon, daar kom ik niet onderuit. En ja, daar hoort sporten ook bij! Ik moet gewoon twee keer per week rennen en ook twee keer per week naar Fit4free. Eigenlijk had ik ook het idee dat ik de andere dagen thuis aan wat beweging wilde gaan doen, maar dat heb ik tot nu toe maar een paar keer gedaan.
De reden hiervoor zijn, dat ik in de avond zelden alleen ben en ik heb geen zin in commentaar van de bank over dat wat ik doe. Klinkt stom, maar ik doe die dingen gewoon het liefst als ik alleen ben. De tweede reden is, dat ik ’s avonds na acht uur, half negen gewoon écht moe ben en ik mijzelf hier niet vaak toe kan zetten.
Ondanks het feit dat ik wéét dat ik van deze beweging echt energie krijg en mij veel beter zal voelen.. maar dat krijgt mij dan toch niet van de bank af.
Beetje jammer hè :/

Ik heb wel een afspraak gemaakt met mijn maatje in mijn hele “ik-ga-het-helemaal-anders-doen”, Alique. We zien elkaar soms maanden niet en dan ineens weer een aantal keer per week en dat is allemaal niet erg 🙂 We weten heel goed wat we aan elkaar hebben, maar we hebben dus wel de afspraak gemaakt dat we elke maand even bij elkaar komen om over onze maand te kletsen.
Dus afgelopen maandag was ik bij haar en in plaats van dat we met z’n tweetjes hebben bij gekletst, hebben we gezellig bij haar ouders gezeten en daar een aantal uur vol geklept. Het was echt gezellig, ondanks dat ik doodmoe was, ben ik pas rond tien uur naar huis gegaan en hebben we dit toch anders gedaan dan we in eerste instantie gepland hadden 😛

Wat ik ook al anders doe, is dat ik mij dagelijks opmaak. Ik word er steeds sneller in en ik heb ook al een aantal mooie complimenten gekregen. Heel lief 🙂
Vandaag zei een vreemde man op de sportschool zelfs tegen mij dat ik er heel mooi uit zag, maar dat ik er vast nog mooier uitzag als ik naturel was 😀 How cute!
Enfin, je ziet wel duidelijk verschil en dat was de hele insteek van dit geklieder 😛

Voor de rest.. zit ik de avonden nog altijd merendeels thuis en soms vraag ik mij af waarom in niet gewoon de sleutels pak en even weg ga (mits Kyra thuis is uiteraard). Gewoon even een filmpje pakken, naar een vriendin gaan, of gewoon een stukje rijden met de muziek op HARD!
Ik moet echt over dat moe zijn heen komen, want het houdt mij thuis en dat maakt mij er niet gezelliger op. Ik merk het echt aan mijn gemoedstoestand, dit is niet goed.

So things really need to change.
And I’m the only one who can make that change.

XmelX