Ghost from the past

En ineens zag ik je lopen…
(En nee, ik ga niet het liedje van Nielson en Miss Montreal zingen)
Ik sta stil voor het zebrapad om twee mensen over te laten steken en onze blikken kruisen elkaar.
Mijn eerste gedachte: ah nee toch :/
Net op de dag van de liefde moet ik jouw blik vangen, nadat ik je bijna een jaar niet meer gezien heb.

Samen met je nieuwe liefje steek je het zebrapad over en teveel gedachtes vliegen als bijen door mijn hoofd.
Je begon langzaam een geest te worden, die alleen nog maar zo nu en dan door mijn hoofd spookte en zolang ik je maar niet hoefde te zien, zou ook dit weg gaan.

Je hebt mij belogen, bespeeld, gemanipuleerd en mij zo ontzettend lang aan een lijntje gehouden. Jij bent de reden dat ik zo op mijzelf blijf, dat ik angst heb om überhaupt nog iemand dicht bij mij te laten komen.
Er is niet veel hart meer over, de rest is kapot geslagen, verbrijzeld en verscheurd.. en dat wat er nog is, hou ik dan maar liever voor mijzelf.
Dat heb ik grotendeels aan jou te danken.

En ineens zag ik je lopen..
en dan merk ik direct dat je zo diep geworteld zit in mij, dat ik bang ben dat er altijd een stronkje zal blijven zitten. Want de geest die je nog maar was, is binnen een halve dag weer tot leven gekomen.
Hier heb ik dus geen zin in. Hier ben ik helemaal klaar mee.
Er is maar één manier om jou uit mijn hoofd en lijf te krijgen.
En het wordt verdomme tijd dat ik door ga in plaats van om te blijven gaan met geesten uit het verleden.

Facing fears is the best way fo go forward!

XmelX

Note to self

Hou op!

Hou op met je angst en onzekerheden!
Durf risico’s te nemen en kansen te wagen.
Ga er niet van uit dat alles hetzelfde blijft en iedereen hetzelfde is.
Jezelf verstoppen in je veilige cocon is lekker makkelijk, maar het zal je niet helpen om uit die sleur te komen waar je zo over zit te klagen of om te groeien waar je zo naar verlangt.

Dus sta op en ga de deur uit.
Hou op met denken en waag eens een gok.
Sta niet te klappertanden, maar ga op die vrouw af en spreek haar aan.

Angst is een emotie die je helemaal niet moet toelaten in je leven. Het zuigt de positieve energie uit je en vult zich met nog meer twijfel en onzekerheid.
En voor iemand die geen blad voor haar mond neemt, haar duidelijke mening heeft en uit, die sterk in haar schoenen lijkt te staan, laat je jezelf nu wel heel erg kennen!
Dit ben jij niet.
Dit is het resultaat van het wegduiken, het schuilen en verstoppen van situaties die je eigenlijk gewoon weer wilt ervaren.
Dat wat je hebt meegemaakt zijn ervaringen die je moet meenemen in je groei maar niet moet gaan gebruiken als reden om jezelf af te sluiten van het “leven”.
Op deze manier mis je ontzettend veel moois dat had kunnen gebeuren, moois wat je had kunnen ervaren en waar je misschien de meest intense herinneringen van had kunnen maken.
Is het dat waard?
Nee, dat dacht ik toch ook niet!

In hemelsnaam Mel.. leef!!

XmelX

 

Het wordt echt tijd…

Ik ben nog niet heel ver gekomen met de dingen anders doen.
Het is lastiger dan ik dacht 😛
Je zit soms zo enorm vast in je dagelijkse dingen, dat het willen veranderen daarin toch lastiger is dan je zou denken!
Werken, koken, poetsen, afwassen, sporten.. die dingen moeten gewoon, daar kom ik niet onderuit. En ja, daar hoort sporten ook bij! Ik moet gewoon twee keer per week rennen en ook twee keer per week naar Fit4free. Eigenlijk had ik ook het idee dat ik de andere dagen thuis aan wat beweging wilde gaan doen, maar dat heb ik tot nu toe maar een paar keer gedaan.
De reden hiervoor zijn, dat ik in de avond zelden alleen ben en ik heb geen zin in commentaar van de bank over dat wat ik doe. Klinkt stom, maar ik doe die dingen gewoon het liefst als ik alleen ben. De tweede reden is, dat ik ’s avonds na acht uur, half negen gewoon écht moe ben en ik mijzelf hier niet vaak toe kan zetten.
Ondanks het feit dat ik wéét dat ik van deze beweging echt energie krijg en mij veel beter zal voelen.. maar dat krijgt mij dan toch niet van de bank af.
Beetje jammer hè :/

Ik heb wel een afspraak gemaakt met mijn maatje in mijn hele “ik-ga-het-helemaal-anders-doen”, Alique. We zien elkaar soms maanden niet en dan ineens weer een aantal keer per week en dat is allemaal niet erg 🙂 We weten heel goed wat we aan elkaar hebben, maar we hebben dus wel de afspraak gemaakt dat we elke maand even bij elkaar komen om over onze maand te kletsen.
Dus afgelopen maandag was ik bij haar en in plaats van dat we met z’n tweetjes hebben bij gekletst, hebben we gezellig bij haar ouders gezeten en daar een aantal uur vol geklept. Het was echt gezellig, ondanks dat ik doodmoe was, ben ik pas rond tien uur naar huis gegaan en hebben we dit toch anders gedaan dan we in eerste instantie gepland hadden 😛

Wat ik ook al anders doe, is dat ik mij dagelijks opmaak. Ik word er steeds sneller in en ik heb ook al een aantal mooie complimenten gekregen. Heel lief 🙂
Vandaag zei een vreemde man op de sportschool zelfs tegen mij dat ik er heel mooi uit zag, maar dat ik er vast nog mooier uitzag als ik naturel was 😀 How cute!
Enfin, je ziet wel duidelijk verschil en dat was de hele insteek van dit geklieder 😛

Voor de rest.. zit ik de avonden nog altijd merendeels thuis en soms vraag ik mij af waarom in niet gewoon de sleutels pak en even weg ga (mits Kyra thuis is uiteraard). Gewoon even een filmpje pakken, naar een vriendin gaan, of gewoon een stukje rijden met de muziek op HARD!
Ik moet echt over dat moe zijn heen komen, want het houdt mij thuis en dat maakt mij er niet gezelliger op. Ik merk het echt aan mijn gemoedstoestand, dit is niet goed.

So things really need to change.
And I’m the only one who can make that change.

XmelX

Ik denk gewoon even hardop..

Ik heb het gevoel alsof ik stil sta.
Ik werk, sport, zorg voor mijn kinderen, het huishouden en alles wat daarbij hoort. Geloof mij, dan zijn 24 uur per dag soms nog weinig als je het allemaal alleen moet doen.
Nu heb ik geweldige kinderen die mij echt veel helpen in huis, daar hoef ik zeker niet over te klagen.

Maar het lijkt wel alsof dit het is..
Work, eat, sleep, repeat.
That can’t be my life?!
Het is iets waar ik zelf voor kies, daar ben ik mij van bewust.
Ik kan best elke week een avond weg gaan, de stad in, ergens wat gaan drinken, filmpje pakken, nieuwe mensen ontmoeten, whatever!
Maar dat doe ik te weinig.. momenteel heb ik er de energie ook niet voor.
En ook dat is iets wat ik zelf kan en moet doorbreken, maar dan ga ik er weer teveel over nadenken en dan besluit ik dus altijd om maar gewoon thuis te blijven.

Ik vind het heerlijk om alleen te zijn, maar vaak zijn er ook vrienden over de vloer. Bij mij mag iedereen altijd langskomen, geen enkel probleem. Maar ik heb echt wel soms behoefte om gewoon alleen te zijn, dus af en toe als de kinderen bij hun vader zijn, kies ik er echt voor om een hele dag niemand om mij heen te hebben. Mijn eigen ding doen en dan thuiskomen en de rest van de dag ook niemand meer zien. Heerlijk vind ik dat.

Neemt niet weg, dat ik hier toch wel vaak over na denk de laatste tijd.
Het alleen zijn (als in vrijgezel zijn) bevalt mij nog altijd prima. Het is niet dat ik hunker naar een partner.
Maar soms denk ik wel eens: hoe fijn is het niet als er nu iemand is die je even vast pakt, die je even liefdevol zoent en die je diep in de ogen kan kijken.
Het feit dat die gedachte wel vaker in mij opkomt, wil toch wel zeggen dat ik misschien wel klaar ben om eens rond te kijken.
Is dat zo?
Ben ik dat?
Die directe gedachte boezemt mij dan ook gelijk weer angst in.
Wil ik dat wel weer?
Ik mis er toch niet zoveel aan?
Alleen soms gezoend worden zou ik wel prettig vinden.
Als ik alles op een rijtje zet, dan heb ik meer tegen dan voor.

En toch..
Misschien denk ik gewoon weer te veel.
Ik weet in ieder geval wel, dat mijn leven veel meer moet zijn dan werken, eten en slapen!
Geniet ik wel genoeg? Kan ik er niet meer uit halen? Waarom haal ik er dan niet meer uit? Waarom sluit ik mij dan te vaak op?

I need to change things..
I need to reset or something..

Anything..

XmelX