Ik denk gewoon even hardop..

Ik heb het gevoel alsof ik stil sta.
Ik werk, sport, zorg voor mijn kinderen, het huishouden en alles wat daarbij hoort. Geloof mij, dan zijn 24 uur per dag soms nog weinig als je het allemaal alleen moet doen.
Nu heb ik geweldige kinderen die mij echt veel helpen in huis, daar hoef ik zeker niet over te klagen.

Maar het lijkt wel alsof dit het is..
Work, eat, sleep, repeat.
That can’t be my life?!
Het is iets waar ik zelf voor kies, daar ben ik mij van bewust.
Ik kan best elke week een avond weg gaan, de stad in, ergens wat gaan drinken, filmpje pakken, nieuwe mensen ontmoeten, whatever!
Maar dat doe ik te weinig.. momenteel heb ik er de energie ook niet voor.
En ook dat is iets wat ik zelf kan en moet doorbreken, maar dan ga ik er weer teveel over nadenken en dan besluit ik dus altijd om maar gewoon thuis te blijven.

Ik vind het heerlijk om alleen te zijn, maar vaak zijn er ook vrienden over de vloer. Bij mij mag iedereen altijd langskomen, geen enkel probleem. Maar ik heb echt wel soms behoefte om gewoon alleen te zijn, dus af en toe als de kinderen bij hun vader zijn, kies ik er echt voor om een hele dag niemand om mij heen te hebben. Mijn eigen ding doen en dan thuiskomen en de rest van de dag ook niemand meer zien. Heerlijk vind ik dat.

Neemt niet weg, dat ik hier toch wel vaak over na denk de laatste tijd.
Het alleen zijn (als in vrijgezel zijn) bevalt mij nog altijd prima. Het is niet dat ik hunker naar een partner.
Maar soms denk ik wel eens: hoe fijn is het niet als er nu iemand is die je even vast pakt, die je even liefdevol zoent en die je diep in de ogen kan kijken.
Het feit dat die gedachte wel vaker in mij opkomt, wil toch wel zeggen dat ik misschien wel klaar ben om eens rond te kijken.
Is dat zo?
Ben ik dat?
Die directe gedachte boezemt mij dan ook gelijk weer angst in.
Wil ik dat wel weer?
Ik mis er toch niet zoveel aan?
Alleen soms gezoend worden zou ik wel prettig vinden.
Als ik alles op een rijtje zet, dan heb ik meer tegen dan voor.

En toch..
Misschien denk ik gewoon weer te veel.
Ik weet in ieder geval wel, dat mijn leven veel meer moet zijn dan werken, eten en slapen!
Geniet ik wel genoeg? Kan ik er niet meer uit halen? Waarom haal ik er dan niet meer uit? Waarom sluit ik mij dan te vaak op?

I need to change things..
I need to reset or something..

Anything..

XmelX

Teken van leven :P

Ik heb het serieus geprobeerd hoor.. de regelmatige blogs weer online te gooien.
Maar het schiet toch niet op mensen!
Hopeloos hè!

Ik zal heel eerlijk zijn: als ik de hele dag gewerkt heb, thuis gekookt en gegeten heb met de kids, de afwas weg heb en ik de huishoudelijke dingen voor de rest gedaan heb (of gerend heb), dan ben ik blij als ik op de bank kan zitten en even niks hoef te doen.
Meestal zit ik met de kinderen op de bank, of zij kijken wat op tv en ik kijk mee (geen idee wat, dat onthoud ik niet) of we kijken als Semm of Mike Fortnite aan het spelen zijn (Kyra en ik vinden het écht leuk om naar te kijken 😀 ).

Als we iets op tv kijken, dan weet ik aan het einde van de avond vaak al niet meer wat het was, zo onbelangrijk is die crap tegenwoordig. Vaak kijk ik ook de iPad ook de samenvattingen van de NFL wedstrijden en dan krijg ik voor de rest helemaal niks mee.
Soms ben ik zelf aan het schrijven in mijn boekje (dagelijkse kost) en als ik dan eens geen bezoek heb, niemand verder thuis is, ik geen tv hoef aan te zetten, dan kruip ik eens achter mijn laptop…
Dat komt helaas maar één keer in de paar weken voor :/

De weekenden dat de kinderen er niet zijn, zijn ook heel onregelmatig geworden. Dus als ik een “vrij” weekend heb, zit die meestal volgeboekt met hockey wedstrijden, voetbalwedstrijden, hardloopwedstrijden, etentjes, bioscoopjes etc.
Huishouden?? Whahahahahahahaha, ja daar doe ik ook nog wel wat tussendoor aan maar het is niet zoals het moet zijn.

Ik ben mijn flow kwijt.
Rust, ritme en regelmaat zijn de deur uit.

Als iemand ze ziet, stuur ze dan alsjeblieft naar mij!
Misschien krijg ik dan wat meer op papier (of op het scherm) :/

XmelX