Week 05 – 2022

Maandag 31 Januari
In de vroege ochtend nog de wedstrijd van gisteren af gekeken, die was echt de moeite waard! (NFL) Daarna naar het werk gegaan en flink door gewerkt. Het stormde nogal dus een wandeling zat er helaas niet in. Na het werk wel nog gaan sporten met Mike en dat ging ook weer lekker. Ik heb Mike vervolgens getrakteerd op KFC omdat hij een 9 had gehaald voor Economie! Zelf heb ik groente met kip gebakken en de rest van de avond hebben we lekker op de bank gehangen.

Dinsdag 1 Februari
En toen was het alweer Februari.. Time flies als je tijd tekort komt 😛
Tijdens mijn wandeling op het werk kreeg ik telefoon van mijn vader.. Mijn vader belt nooit tijdens mijn werk tenzij het dringend is.. Dat was het dus ook! Mijn moeder was met loeiende sirenes naar het ziekenhuis gebracht, omdat ze niet goed was geworden. Ze dachten waarschijnlijk aan een TIA. Ik heb haar wel nog aan de lijn gehad dus ze was gelukkig aanspreekbaar. De rest van de dag is als een waas voorbij gegaan en ik was blij toen ik naar huis kon en naar mijn moeder in het ziekenhuis kon gaan. Er was bezoekuur van 6 tot 8 en ik mocht van 6 tot 7 gaan zodat mijn broer van 7 tot 8 kon gaan. Ze voelde zich gelukkig al een stuk beter, alleen nog behoorlijk moe. Ik heb haar heel vaak geknuffeld en gezegd dat ze ons niet meer zo moet laten schrikken! Godzijdank is het een milde TIA geweest want naast vermoeidheid had ze eigenlijk nergens last van. De duizeligheid die haar die ochtend had getroffen was ook weg.
Je schrikt echt enorm als je zo’n telefoontje krijgt en gaat je dan realiseren dat we eigenlijk te weinig leven zoals we zouden moeten. Sommige dingen die zo vanzelfsprekend worden, zijn zo intens waardevol. Dat willen we nog wel eens vergeten. Na mijn bezoekje aan mijn moeder ben ik ook even langs mijn vader gereden. Die was helemaal van zijn pad af. Niet gek ook, want ook hij was zich rot geschrokken! We hebben rustig aan tafel zitten praten en hij was al wat rustiger gelukkig. Mijn ouders zijn goud waard, als ik hun zo zie dan snijdt dat door mijn ziel heen. Verschrikkelijk!

Woensdag 2 Februari
Ik heb ontzettend slecht geslapen (net zoals mijn vader) maar gelukkig heeft mijn moeder wel heel goed geslapen. Ze kreeg later in de ochtend te horen dat ze nog een nachtje moest blijven omdat ze nog een MRI wilde doen en even zeker wilde weten dat alles in orde was. Ook was ze naar een andere afdeling gebracht en daar mocht je al vanaf vier uur op bezoek. Ik heb mijn pa na het werk opgehaald en we hebben thuis wat gekletst, zijn even naar de winkel gelopen en om vier samen met Kyra naar het ziekenhuis gegaan. Kyra ging eerst naar boven en mijn vader en ik hebben in het restaurant gewacht tot het onze beurt was. Na een klein uurtje kwam Kyra naar beneden, met mijn moeke in een rolstoel. Ze mocht wel even naar beneden en zo konden we met z’n vieren even bij elkaar zitten. Ze voelde zich weer wat beter en had eigenlijk alleen nog last van de schrik in haar lijf. Denk dat die ook nog wel even blijft zitten 😦 Rond half zes zijn Kyra en ik naar huis gegaan en mijn vader is nog bij mam in het ziekenhuis gebleven. Thuis heb ik voor de kinderen gekookt en daarna voor mijn vader en mij. Hij kwam precies op het goede moment binnen, want hij kon gelijk aanschuiven. Het was duidelijk dat hij behoorlijke trek had, want hij viel over zijn eten heen als een hongerige wolf hahahahaha. Na het toetje kreeg hij gelijk een dipje en is dan ook meteen naar huis gegaan zodat hij op de bank kon ploffen. Ik heb de afwas gedaan, nog een wasje gedraaid en daarna ben ik weer op de bank geploft. Genoeg om over na te denken…

Donderdag 3 Februari
De MRI zag er goed uit en mijn moeder mocht naar huis. Gelukkig! Je herstelt altijd het beste in je eigen omgeving. Na het werk ben ik met de kinderen naar ze toe gegaan en ik heb daar gekookt. Het was een gezellige maaltijd en voelt fijn dat mam weer thuis is. We zijn niet al te lang gebleven, want ik wilde dat mam ook lekker rustig aan kon doen. Dus na het opruimen zijn we naar huis gegaan en is Kyra nog gaan sporten. Ik was kapot moe en heb dan ook niks meer gedaan.

Vrijdag 4 Februari
Mike naar school gebracht en daarna boodschappen gaan doen. Broodjes bij mijn ouders langs gebracht en op mijn gemakje wat koffie gedronken daar. Ik ben daarna thuis gaan poetsen en toen Kyra weer is gaan sporten, ben ik nog meer gaan poetsen. Ik had de hele week niks gedaan, dat stoorde mij behoorlijk! Ik heb Mike van school gehaald en daarna een ovenschotel gemaakt. Alique kwam nog langs en tussendoor heb ik Kyra nog naar een feestje gebracht. Toen ik alleen was met Alique, konden we even over deze enerverende week praten en dat deed mij wel goed. Ik heb Kyra rond half twaalf opgehaald van haar feestje en daarna ben ik gelijk naar bed gegaan.

Zaterdag 5 Februari
In de ochtend gaan hardlopen maar dat liep voor geen meter.

IMG_20220205_081442_207 (Klein)

lekkere wallen Mel!

Bovendien moest ik na 20 minuten al poepen en dat loopt echt niet lekker 😛 Enfin, ik heb gedoucht, ontbeten en omdat ik gisteren de hele toko had gepoetst, hoefde ik vandaag niks meer te doen. Ik heb in de ochtend al de tv aangezet en heb de hele dag Olympische Spelen gekeken. Ik hou van zulke evenementen! Je ziet sporten waar je normaal niet naar kijkt en alles is gewoon te gek om naar te kijken! Mike heeft nog even mee gekeken en is daarna naar boven gegaan. Kyra is gaan sporten en ik heb mij geamuseerd met sport kijken 😀
Om half vijf zijn we naar mijn ouders gegaan en om half zes zijn we gaan eten. Mijn moeder wilde perse gaan en dus hebben we het door gezet. We hebben heerlijk gegeten en een ontzettend gezellige avond gehad. Voor het eerst sinds 31 december 2021 heb ik ook weer een wijntje gedronken en die smaakte echt bijzonder lekker! IMG_20220205_182118 (Klein)We zijn rond half acht vertrokken en na een kopje koffie bij mijn ouders zijn we weer naar huis gegaan. Lekker op tijd thuis, dus ik lag om tien uur al in bed.

Zondag 6 Februari
Het waaide als een malle dus ik had het idee om nog eens te gaan rennen maar uit mijn hoofd gezet. Mijn lichaam voelt ook moe, dus het is wel slim om gewoon nog een dag rustig aan te doen. Nadat ik een heerlijk ontbijt had gemaakt ben ik weer schaatsen gaan kijken. Mike was redelijk vroeg wakker en heeft een tijdje met mij mee gekeken. Rond de middag zijn we naar de stad gegaan voor een nieuwe winterjas voor Mike. Het was echt vreselijk weer, dus het was echt heel rustig in de stad. Ideaal! We waren ook vrij snel klaar en thuis heb ik nog een ovenschotel in elkaar geflanst en naar mijn ouders gebracht. Zo hoeven ze vandaag nog niet aan zelf eten koken te denken. We hebben zelf uit de diepvries gegeten (eindelijk wat bakjes leeg 😀 ) en voordat we aan tafel gingen, heeft Mike voor de zekerheid een zelftest gedaan. Hij had vrijdag wat keelpijn en daar had hij nog steeds wat last van. We hadden niet gedacht dat hij positief zou zijn, maar beter zeker weten toch. IMG_20220206_171839 (Klein)Helaas testte hij wel positief en konden we na een uur al bij de GGD testen. Bij thuiskomst heb ik Mike gelijk naar zijn kamer laten gaan. Zolang Kyra thuis is, moet hij maar zo veel mogelijk boven blijven. Ik ben niet bang om ook Covid te krijgen, maar Kyra begint morgen aan haar stage en wil dat absoluut vermijden. Kyra en ik hebben ook maar een zelftest gedaan voor de zekerheid. Negatief, zoals verwacht. Wij hebben ook nergens last van dus ik had niet anders verwacht.

Wat een week. Emoties vlogen alle kanten op en de schrik zat er behoorlijk in!

XmelX

Week 48 – 2021

Maandag 29 november
Ik word stapelgek van die hoofdpijn! In de ochtend is het nog wel te doen, maar hoe meer de dag vordert, hoe erger het wordt. Het feit dat ik de hele dag voor een computerscherm zit, werkt natuurlijk ook niet mee. De cijfers dansen halverwege de dag ook echt op het scherm. Ik had ook wel moeite met naar huis rijden, omdat ik niet scherp kon stellen. Ik miste nog bijna een bocht pffff. Je kunt wel stellen dat ik blij was toen ik thuis was. Ik heb op mijn gemak gekookt en samen met Mike tijdens het kijken van een serie, gegeten. Ik heb de afwas nog gedaan, beetje geschreven maar meer kreeg ik er niet uit geduwd hoor.

Dinsdag 30 november
Vandaag was echt een hele zware dag. Ik heb mijn hoofd soms gewoon op het bureau gelegd met mijn ogen even dicht, want dit is gewoon niet vol te houden. Er werd mij toch ernstig aangeraden om mij te laten testen want zo’n hoofdpijn (wat ik echt nog nooit zo heb gehad) is wel een symptoom van Covid. Met een bak vol tegenzin een afspraak gemaakt en ik kan vandaag al een test laten doen. Na het eten met de kinderen, ben ik gelijk even naar de teststraat gereden en heb voor het eerst een stok in mijn neus laten duwen. Gatverdamme! Ik snap niet waarom die zo hoog moeten gaan hoor, ik vond het niks prettig! Thuis heb ik nog wat huishouden gedaan, maar wederom kreeg ik er niet meer veel uit. Ik ben naast Kyra (zittend) op de bank in slaap gevallen en om half tien werd ik wakker. De boel opgeruimd en direct ook naar boven gegaan om verder te slapen.

Woensdag 1 december
Hallo december. Jammer dat jij moet beginnen met hoofdpijn, ik had het graag anders gezien.
Er is wel goed nieuws: ik heb geen Covid. Ik heb wel direct de huisarts gebeld, want ik blijf zo niet rondlopen (dat is voor niemand leuk, geloof mij!). Ik wilde via de assistent vragen wat ik het beste kan slikken qua pijnstillers, maar na overleg met de huisarts wil hij mij toch zien (verdorie!) dus heb ik morgen een afspraak. Intens dankbaar voor maar een halve werkdag, ben ik toch met de kinderen en mijn vader naar Fit for Free gegaan. Maar niet geheel verrassend heb ik niet voluit kunnen sporten. Dat ging gewoon niet. Als ik eens wat meer gewicht tilde, voelde mijn hoofd alsof hij wilde exploderen 😛 Ik heb mij dus meer bezig gehouden met Mike. Thuis heb ik nog even gezeten voordat ik het eten klaar ben gaan maken. Na het eten ben ik met Mike naar mijn ouders gegaan. Daar hebben we gewoon wat gekletst en thee gedronken. Dat was gezellig (en ik heb niet hoeven afwassen hahahaha). Toen we thuis kwamen ben ik in de douche gestapt en daarna heb ik nog wat geschreven. Lekker vroeg naar bed gegaan.

Donderdag 2 december
Om half negen was ik bij de huisarts en daar moest ik rustig uitleggen wat er aan de hand was, terwijl hij mij de hele tijd intensief in de ogen bleef aankijken. Dit deed hij natuurlijk om te checken hoe mijn ogen erbij stonden. Nadat hij mijn schouders en nek heeft bevoeld, stond hij hoofdschuddend naast mij.
“Ik dacht wel strakke spieren te voelen, maar dit is gewoon beton! Hier kun je ijzer op breken.”
Mijn verdediging dat ik flink aan het sporten ben, veegde hij natuurlijk weg. Dat sporten is heel goed, moet ik vooral blijven doen, maar mijn hele nek en schouders zijn gespannen en dat is ook een grote oorzaak van mijn hoofdpijn. Mijn spanningshoofdpijn!
“Jouw elastiek wordt alleen maar opgerekt door jou, je staat op knappen. Maar dat is al een tijdje en als jij nog langer dat elastiek zo wilt oprekken, gaat hij uiteindelijk kapot en dan help je jezelf echt de vernieling in! Je moet ophouden met zoveel van jezelf te vragen, je moet eens wat minder je best doen en wat meer voor jezelf doen! Ontspanning, dat is wat je nodig hebt. Je werk op je werk laten en ontspanning zoeken. Eventueel coaching op je werk hoe je met bepaalde dingen om moet gaan, waar je nu elke keer tegenaan loopt”
Harde woorden. Ik ben al een aantal keer bij hem geweest dit jaar dus hij heeft mij wel al vaker zien spartelen. Ik moet er iets mee. Dat is duidelijk. Ik heb wel pijnstilling gekregen voor de komende 10 dagen en voor de rest moet ik met mijzelf aan het werk.
Op kantoor heb ik dit verhaal gelijk bij mijn baas neer gelegd en hij is ook niet blind. Hij ziet mij ook vechten en worstelen. Maar ja.. ik kan niet thuis gaan zitten en wachten tot ik mij rustig voel. Daar word ik nog onrustiger van hahahaha. Thuis heb ik het de kinderen ook verteld, waarom hun moeder zo vaak zo vroeg in bed ligt en waarom ik zo weinig energie heb, maar ook die twee zijn niet van gisteren 😉
Ik heb niks meer gedaan die avond, yoga ook afgezegd en gewoon even in een bubbeltje op de bank gezeten.

Vrijdag 3 december
Boodschappen gedaan in de ochtend en om één uur gaan sporten. De pijnstillers halen de kantjes er wel af, de erge druk in mijn hoofd is wel al afgenomen maar ik heb toch rustig aan gedaan met sporten. Ik heb wel mijn armen wat meer gedaan, dat voelde wel lekker! Na het sporten ben ik langs een vriend van mij gegaan die net een nieuw huis heeft gekocht en gelijk even zijn nieuwe keuken gepoetst. Kan hij die tenminste al inrichten en gebruiken. Toen ik thuis kwam, ben ik gelijk gaan koken en heb ik nog met de kinderen gegeten voordat ze opgehaald werden door hun vader. Nadat ik de afwas heb gedaan, heb ik een glaasje wijn gedronken. Op de verpakking van mijn pijnstillers stond: Pas op met alcohol!
Maar dat staat volgens mij op elke verpakking met medicatie. Nou.. deze pillen gaan inderdaad niet goed met alcohol! Jemineetje zeg, mijn hartslag ging door het dak en ik had het gevoel alsof hij eruit zou kloppen. Dus dat wordt even de wijntjes laten staan, want dit is wel een heel rot gevoel. Ik ben gewoon om negen uur al naar bed gegaan. Rock en Roll he!

Zaterdag 4 december
Zoals verwacht was ik heel vroeg wakker (vijf uur) en ben ik om zes uur al naar buiten gegaan voor een rondje hardlopen. Dat heb ik echt een week niet kunnen doen door die hoofdpijn dus ik had er echt wel zin in! IMG_20211204_065653_332 (Klein)Het ging ook verbazend goed en ik moest eigenlijk rustiger rennen (volgens een schema) maar dat lukte even niet 😛 Na een douche en ontbijt ben ik naar mijn ouders gegaan en met mijn moeder richting Beek gegaan. Daar hebben we een paar uur rond gewandeld in de Makado en daarna zijn we nog naar Sittard gegaan. Eerst even geluncht en daarna nog wat door de stad gestruind. Het begon te regenen en was echt te vies om nog langer buiten te lopen, dus zijn we rond half vier maar naar huis gegaan. We hadden toch alles wat we moesten hebben. Bij mijn ouders nog een kop thee gedronken en daarna naar huis gegaan en volledig op de bank ingestort. Gelijk als een blok in slaap gevallen en bijna twee uur later werd ik pas wakker. Niet fit, maar wel wakker. Ik heb nog wat fruit gegeten en ben verder niet gekomen. Weer vroeg naar bed gegaan, maar nog lang in bed gelezen.

Zondag 5 december
Rond half zeven werd ik pas wakker en ik besloot om vanochtend gewoon weer te gaan hardlopen. Mijn benen voelde goed, dus waarom niet. IMG_20211205_081502_991 (Klein)Na een douche en ontbijt, heb ik de keuken wat gepoetst, beneden nog gezogen en vervolgens met de auto door de wasstraat gereden. Nog even snel de stad in voor een paar dingen die ze niet hadden (lekker dan!) en maar met lege handen weer naar huis gegaan. Tijdens het voetballen kijken deze middag, ben ik ook begonnen aan mijn online BHV herhaling. 2 van de 4 modules heb ik al afgekregen, de andere twee komen volgende week wel. Voor de rest alleen nog maar sport gekeken (heerlijk die zondagen 😀 ) en de kinderen kwamen ook wat later thuis dus ik had een hele rustige zondag! Laat ik die nu net nodig hebben gehad ❤

Als er iets is wat echt KAK is, dan is het hoofdpijn! Brrrr..

XmelX

En hoe gaat het met jou?

Het is nu dik drie weken geleden dat onze minister President te kennen gaf dat we maatregelen moesten gaan treffen om dit virus te beperken. Het kwam er eigenlijk op neer dat alles wat met sociaal contact te maken had, gesloten werd. Er werd gevraagd om alleen voor het hoognodige de deur uit te gaan en zelf sociale contanten tot het minimum moest beperken. Anderhalve meter afstand houden, handen vaak wassen en thuis blijven. Als iemand in het gezin bepaalde klachten had, moest men zelfs in thuis-quarantaine. Allemaal voorzorgen die nodig zijn om de capaciteit in de ziekenhuizen aan te kunnen en het virus te beperken.

Uiteraard houd ik mij hier ook aan.. Ik kom nergens meer, behalve bij mijn ouders waar ik soms nog een boodschapje voor doe. Zij komen uiteraard ook nergens.
Ik vind het vreselijk wat er in de wereld gebeurd, hoe dit virus om zich heen heeft geslagen. Maar ik denk dat iedereen heel erg zijn best doet en zich aan de maatregelen houdt. De hele wereld komt samen, de aarde krijgt een reset en het is te hopen dat we er ook wat van leren. Ik heb te doen met de mensen die ziek zijn, de mensen die geliefden hebben verloren zonder misschien ook afscheid te kunnen nemen. Het raakt mij absoluut, net als iedereen gok ik. En iedereen kent ook wel iemand die ziek is geworden, of die iemand verloren heeft… zo heftig is het wel.

Dit is een moeilijke tijd, voor iedereen. De één gaat er makkelijker mee om dan de ander. Sommige zijn aan het klussen geslagen, doen een grote opruiming of kunnen eindelijk hun series kijken waar ze nooit tijd voor hebben gehad. We gaan er allemaal anders mee om.

Ik heb het zwaar. Dat mag ik wel hardop zeggen. Ik kan hier heel slecht mee omgaan.
Vanaf het begin ben ik halve dagen op kantoor gaan werken en de rest van de dag werk ik thuis, omdat ik voor mijn gevoel de kinderen gewoon niet zo lang alleen kan laten. En voor hoe lang? Hoe lang blijft alles gesloten? Dat weet nog geen mens.. Dan zou ik een slechte moeder zijn, dat kon mijn gevoel gewoon niet verwerken.
Maar ik had niet gedacht dat ik zoveel moeite zou hebben om zoveel thuis te moeten zijn en op elkaars lip te zitten. Ik kon normaal even verdwijnen, naar de film, naar een vriendin, even een hapje eten ergens. Gewoon even weg.. Nu kan ik alleen een wandeling naar nergens maken en meestal neem ik mijn zoon dan ook mee, want anders krijgt hij totaal geen beweging. Doordat ik nu ook veel thuis werk, lijk ik ook veel minder tijd te hebben voor andere dingen. Het is net alsof de dag ineens nog maar 20 uur heeft..
De praktijkondersteuner heeft alleen nog telefonisch consult en daar kan ik dus niks mee. Ik hou niet van bellen en ik kan al helemaal niet over zulke dingen praten over de telefoon dus dat is ook opgehouden.
Langzaam begint dit mentaal wel zijn sporen achter te laten.. ik sluit mij af, voel steeds minder en de muren worden hoger en dikker. Ik begin weer achter zo’n pantser te zitten, waar ik jaren in heb gezeten en die ik veilig en prettig vond. Maar dat stopt je groei en dat is nooit goed dus daar wilde ik uit. Daar was ik ook uit en op weg om die groei weer in te zetten (door onder andere therapie), maar alles ligt ineen weer stil…
Ik ben niet blij wat er nu met mij gebeurt, maar ik heb de discipline momenteel ook niet om mijzelf op te rapen en recht te houden. Het lukt mij gewoon niet.
De automatische piloot gaat aan en daar word ik toch echt niet blij van 😦

Hoe gaat het met jullie??

XMelX