Vermoeiend..

Ik word er onderhand toch echt behoorlijk moe van.
Wat weten we toch allemaal heel goed wat wel en niet goed voor ons is tijdens deze corona crisis. Net zoals we altijd precies weten hoe we het Nederlands Elftal zouden laten spelen, weten we ook heel goed wat we allemaal wel en niet moeten en kunnen tijdens een crisis, waarin de experts nog niet weten wat we wel en niet moeten en kunnen!

Gadverdamme. Maar echt!

Het is ook wel fantastisch dat we zo’n hechte EU zijn en heel Europa op één lijn zit…NOT!
In het ene land mag je dit, in het andere land mag je dat niet. Dat maakt het natuurlijk niet echt makkelijk, zeker niet als je tegen de grens aan woont.
En daar woon ik dus.
Doodmoe word ik er van.
In België is een mondkapje inmiddels verplicht, hier in Nederland is dat nog altijd niet verplicht (ik betwijfel ook of ze dat gaan verplichten) en dat wekt behoorlijk wat irritatie bij mensen. En dat begrijp ik dus niet.
Waarom?
Waarom maken mensen zich boos en zeggen ze dat “Hollanders dom zijn omdat ze nergens rekening mee houden” terwijl we ten eerste “Nederlanders” zijn en geen Hollanders, want we komen tenslotte uit Nederland en niet uit Holland (irritatiefactor!) en ten tweede, doen wij ook maar gewoon wat ons door de regering voorgekauwd wordt!
Wij hoeven geen mondkapjes op.. dus doen we dat ook niet. Er lopen heus wel mensen rond die het wel doen, omdat ze zich daar zelf prettiger bij voelen. Goed zo, vooral doen zeg ik!
Maar waarom klagen tegen andere landen en hun inwoners, vanwege hun andere regels en het dan maar als dom betitelen?

Laten we eerlijk zijn: geen mens weet meer wat goed en niet goed is.
Helpen die mondkapjes nou of niet? Er zijn zoveel verschillende onderzoeken met zoveel verschillende uitslagen dat ik er zeker geen mening over durf te geven.
Afstand houden is iets wat overal gevraagd wordt om te doen, maar daar werkt geen mens in Europa aan mee. Kijk maar eens hoe druk het overal is.. kijk maar eens hoeveel mensen daadwerkelijk rekening houden met afstand als ze ergens zijn. Er wordt gewoonweg niet meer op gelet. Waarom niet? Geen idee..
We kunnen het wel massaal zat zijn, maar dat neemt die hele pandemie niet weg. Het is er gewoon nog en het zal ook niet zo één, twee, drie weg zijn.

Maar als we toch een ophielden met alles en iedereen te bekritiseren in deze tijd en gewoon te doen wat je zelf denkt te moeten doen (en vooral te luisteren naar de richtlijnen van jouw land!), dan hoeven we ook niet zo met vingers te wijzen, want dat is toch wel zo kinderachtig.

Een wijze man zei eens: commentaar hou je voor je, complimenten geef je!
Als we daar eens mee zouden beginnen, dan kijken de mensen op straat misschien ook niet meer zo zuur!

XmelX

Ode aan mijn dochter..

Soms heb je dat wel eens: je wilt zoveel opschrijven maar er komt geen woord uit de pen. Afvragen waar dat aan ligt, doe ik niet. Als het er niet uitkomt, dan leg ik pen en papier weer weg en probeer ik het later gewoon nog eens. Momenteel zit ik in een schrijvers-blok, er komt echt geen woord uit.

Het is nou niet zo, dat er niets aan de hand is in ons leventje, sterker nog: het één is nog niet goed en wel achter de rug, of het ander steekt alweer de kop op. Heel vermoeiend ook wel, want je bent (althans, dat denk je) met volwassen mensen bezig, maar die gedragen zich werkelijk alsof het kleine kinderen zijn. Mijn dochter van 12 heeft meer woorden en wijsheid dan als die mensen bij elkaar. Het is vreselijk om je dochter op zo´n jonge leeftijd al te moeten zien omgaan met dingen waar ze eigenlijk pas veel later mee zou moeten dealen. Het voordeel ervan is dat wel dat ze 2 mensen naast zich heeft staan die haar begrijpen, die naar haar luisteren en die haar advies kunnen geven over hoe ze ermee om moet gaan. En het voordeel hiervan is dan weer dat als alles achter de rug is, zij een wijsheid en kennis heeft, die haar nog heel ver zal brengen in het leven.

quote-karl-marx

Als moeder blijf je er dan toch zorgelijk naar kijken. Ze is nog zo jong.. ze moet genieten van hele andere dingen momenteel, in plaats van na te denken over zo´n mensen in haar leven en hoe er het beste mee om te gaan. Ik kan het alleen op zijn beloop laten gaan, haar steunen in de keuzes die ze maakt, met haar praten als ze het nodig heeft en haar vooral ook de ruimte geven als ze die nodig heeft. Dat doen we beiden, mijn vrouwtje en ik, en we kunnen alleen trots zijn op wat ze tot nu toe allemaal bereikt heeft. Naast al die problemen, doet ze het onwijs goed op school, heeft ze leuke vrienden en klasgenoten en draagt ze dagelijks haar steentje bij in het huishouden. Ik zou niet meer kunnen vragen, behalve dat ze eindelijk eens wat rust krijgt, want die heeft ze hard nodig. Wij allemaal !

Keuzes die je met je hart maakt, zijn altijd de juiste. Als je dat weet en daar naar handelt, zul je nooit ergens spijt van hebben en altijd zonder twijfel terugkijken op je leven zonder ook maar één ding anders te willen doen.

Er zijn maar weinig meiden van haar leeftijd die om kunnen gaan met de dingen waar zij mee om moet gaan, zonder belachelijk gedrag te vertonen, zonder op school er met de pet naar te gooien of volledig de kont in de krib te gooien.

En dan wordt deze blog ineens een ode aan mijn dochter, op wie ik zo trots ben en wiens liefde onvoorwaardelijk is!

Zo zie je maar, gewoon beginnen met wat woorden en de rest volgt als een ware polonaise!

MB