Week 48 – 2021

Maandag 29 november
Ik word stapelgek van die hoofdpijn! In de ochtend is het nog wel te doen, maar hoe meer de dag vordert, hoe erger het wordt. Het feit dat ik de hele dag voor een computerscherm zit, werkt natuurlijk ook niet mee. De cijfers dansen halverwege de dag ook echt op het scherm. Ik had ook wel moeite met naar huis rijden, omdat ik niet scherp kon stellen. Ik miste nog bijna een bocht pffff. Je kunt wel stellen dat ik blij was toen ik thuis was. Ik heb op mijn gemak gekookt en samen met Mike tijdens het kijken van een serie, gegeten. Ik heb de afwas nog gedaan, beetje geschreven maar meer kreeg ik er niet uit geduwd hoor.

Dinsdag 30 november
Vandaag was echt een hele zware dag. Ik heb mijn hoofd soms gewoon op het bureau gelegd met mijn ogen even dicht, want dit is gewoon niet vol te houden. Er werd mij toch ernstig aangeraden om mij te laten testen want zo’n hoofdpijn (wat ik echt nog nooit zo heb gehad) is wel een symptoom van Covid. Met een bak vol tegenzin een afspraak gemaakt en ik kan vandaag al een test laten doen. Na het eten met de kinderen, ben ik gelijk even naar de teststraat gereden en heb voor het eerst een stok in mijn neus laten duwen. Gatverdamme! Ik snap niet waarom die zo hoog moeten gaan hoor, ik vond het niks prettig! Thuis heb ik nog wat huishouden gedaan, maar wederom kreeg ik er niet meer veel uit. Ik ben naast Kyra (zittend) op de bank in slaap gevallen en om half tien werd ik wakker. De boel opgeruimd en direct ook naar boven gegaan om verder te slapen.

Woensdag 1 december
Hallo december. Jammer dat jij moet beginnen met hoofdpijn, ik had het graag anders gezien.
Er is wel goed nieuws: ik heb geen Covid. Ik heb wel direct de huisarts gebeld, want ik blijf zo niet rondlopen (dat is voor niemand leuk, geloof mij!). Ik wilde via de assistent vragen wat ik het beste kan slikken qua pijnstillers, maar na overleg met de huisarts wil hij mij toch zien (verdorie!) dus heb ik morgen een afspraak. Intens dankbaar voor maar een halve werkdag, ben ik toch met de kinderen en mijn vader naar Fit for Free gegaan. Maar niet geheel verrassend heb ik niet voluit kunnen sporten. Dat ging gewoon niet. Als ik eens wat meer gewicht tilde, voelde mijn hoofd alsof hij wilde exploderen 😛 Ik heb mij dus meer bezig gehouden met Mike. Thuis heb ik nog even gezeten voordat ik het eten klaar ben gaan maken. Na het eten ben ik met Mike naar mijn ouders gegaan. Daar hebben we gewoon wat gekletst en thee gedronken. Dat was gezellig (en ik heb niet hoeven afwassen hahahaha). Toen we thuis kwamen ben ik in de douche gestapt en daarna heb ik nog wat geschreven. Lekker vroeg naar bed gegaan.

Donderdag 2 december
Om half negen was ik bij de huisarts en daar moest ik rustig uitleggen wat er aan de hand was, terwijl hij mij de hele tijd intensief in de ogen bleef aankijken. Dit deed hij natuurlijk om te checken hoe mijn ogen erbij stonden. Nadat hij mijn schouders en nek heeft bevoeld, stond hij hoofdschuddend naast mij.
“Ik dacht wel strakke spieren te voelen, maar dit is gewoon beton! Hier kun je ijzer op breken.”
Mijn verdediging dat ik flink aan het sporten ben, veegde hij natuurlijk weg. Dat sporten is heel goed, moet ik vooral blijven doen, maar mijn hele nek en schouders zijn gespannen en dat is ook een grote oorzaak van mijn hoofdpijn. Mijn spanningshoofdpijn!
“Jouw elastiek wordt alleen maar opgerekt door jou, je staat op knappen. Maar dat is al een tijdje en als jij nog langer dat elastiek zo wilt oprekken, gaat hij uiteindelijk kapot en dan help je jezelf echt de vernieling in! Je moet ophouden met zoveel van jezelf te vragen, je moet eens wat minder je best doen en wat meer voor jezelf doen! Ontspanning, dat is wat je nodig hebt. Je werk op je werk laten en ontspanning zoeken. Eventueel coaching op je werk hoe je met bepaalde dingen om moet gaan, waar je nu elke keer tegenaan loopt”
Harde woorden. Ik ben al een aantal keer bij hem geweest dit jaar dus hij heeft mij wel al vaker zien spartelen. Ik moet er iets mee. Dat is duidelijk. Ik heb wel pijnstilling gekregen voor de komende 10 dagen en voor de rest moet ik met mijzelf aan het werk.
Op kantoor heb ik dit verhaal gelijk bij mijn baas neer gelegd en hij is ook niet blind. Hij ziet mij ook vechten en worstelen. Maar ja.. ik kan niet thuis gaan zitten en wachten tot ik mij rustig voel. Daar word ik nog onrustiger van hahahaha. Thuis heb ik het de kinderen ook verteld, waarom hun moeder zo vaak zo vroeg in bed ligt en waarom ik zo weinig energie heb, maar ook die twee zijn niet van gisteren 😉
Ik heb niks meer gedaan die avond, yoga ook afgezegd en gewoon even in een bubbeltje op de bank gezeten.

Vrijdag 3 december
Boodschappen gedaan in de ochtend en om één uur gaan sporten. De pijnstillers halen de kantjes er wel af, de erge druk in mijn hoofd is wel al afgenomen maar ik heb toch rustig aan gedaan met sporten. Ik heb wel mijn armen wat meer gedaan, dat voelde wel lekker! Na het sporten ben ik langs een vriend van mij gegaan die net een nieuw huis heeft gekocht en gelijk even zijn nieuwe keuken gepoetst. Kan hij die tenminste al inrichten en gebruiken. Toen ik thuis kwam, ben ik gelijk gaan koken en heb ik nog met de kinderen gegeten voordat ze opgehaald werden door hun vader. Nadat ik de afwas heb gedaan, heb ik een glaasje wijn gedronken. Op de verpakking van mijn pijnstillers stond: Pas op met alcohol!
Maar dat staat volgens mij op elke verpakking met medicatie. Nou.. deze pillen gaan inderdaad niet goed met alcohol! Jemineetje zeg, mijn hartslag ging door het dak en ik had het gevoel alsof hij eruit zou kloppen. Dus dat wordt even de wijntjes laten staan, want dit is wel een heel rot gevoel. Ik ben gewoon om negen uur al naar bed gegaan. Rock en Roll he!

Zaterdag 4 december
Zoals verwacht was ik heel vroeg wakker (vijf uur) en ben ik om zes uur al naar buiten gegaan voor een rondje hardlopen. Dat heb ik echt een week niet kunnen doen door die hoofdpijn dus ik had er echt wel zin in! IMG_20211204_065653_332 (Klein)Het ging ook verbazend goed en ik moest eigenlijk rustiger rennen (volgens een schema) maar dat lukte even niet 😛 Na een douche en ontbijt ben ik naar mijn ouders gegaan en met mijn moeder richting Beek gegaan. Daar hebben we een paar uur rond gewandeld in de Makado en daarna zijn we nog naar Sittard gegaan. Eerst even geluncht en daarna nog wat door de stad gestruind. Het begon te regenen en was echt te vies om nog langer buiten te lopen, dus zijn we rond half vier maar naar huis gegaan. We hadden toch alles wat we moesten hebben. Bij mijn ouders nog een kop thee gedronken en daarna naar huis gegaan en volledig op de bank ingestort. Gelijk als een blok in slaap gevallen en bijna twee uur later werd ik pas wakker. Niet fit, maar wel wakker. Ik heb nog wat fruit gegeten en ben verder niet gekomen. Weer vroeg naar bed gegaan, maar nog lang in bed gelezen.

Zondag 5 december
Rond half zeven werd ik pas wakker en ik besloot om vanochtend gewoon weer te gaan hardlopen. Mijn benen voelde goed, dus waarom niet. IMG_20211205_081502_991 (Klein)Na een douche en ontbijt, heb ik de keuken wat gepoetst, beneden nog gezogen en vervolgens met de auto door de wasstraat gereden. Nog even snel de stad in voor een paar dingen die ze niet hadden (lekker dan!) en maar met lege handen weer naar huis gegaan. Tijdens het voetballen kijken deze middag, ben ik ook begonnen aan mijn online BHV herhaling. 2 van de 4 modules heb ik al afgekregen, de andere twee komen volgende week wel. Voor de rest alleen nog maar sport gekeken (heerlijk die zondagen 😀 ) en de kinderen kwamen ook wat later thuis dus ik had een hele rustige zondag! Laat ik die nu net nodig hebben gehad ❤

Als er iets is wat echt KAK is, dan is het hoofdpijn! Brrrr..

XmelX

Week 45 – 2021

Maandag 8 november
Na een uitermate teleurstellende week, begon ik deze week met frisse moed aan een nieuwe! En het ging goed, tot ik in de ochtend een telefoontje kreeg van de schilder die een afspraak wilde maken om mijn badkamer te schilderen. Nu zou iedereen blij zijn als dit gebeurt (zeker als je het niet zelf hoeft te doen en je er niet voor hoeft te betalen), maar de meneer van de woningvereniging die vorige week hier was, had uitgebreid naar mijn badkamer gekeken en foto’s gemaakt. Het is vreselijk verouderd, de leidingen liggen op de muur en de verf op die leidingen bladert enorm. De kit is oud en laat los dus hij was het ermee eens dat het er allemaal niet uitzag. Nu hebben we ook een slechte afzuiging in het huis, waardoor er schimmel op het plafond komt. Een aantal jaren geleden zei iemand van hun werklui dat ik het maar moest deppen met chloor, dan ging het wel weg.. verder konden ze toch niks doen. Lekker gezond allemaal he!? Enfin, hij zei dat het misschien wel even kon duren maar als ik een nieuwe badkamer zou krijgen, dan zou er uiteraard niet nog eerst een schilder komen.
Die komt er dus wel… dus die nieuwe badkamer kan ik op mijn buik schrijven. Mag ik nog langer in die oude zooi zitten, fijn! Ik had wel een pest humeur hierdoor en was blij dat ik na het werk met Mike kon gaan sporten om op andere gedachtes te komen. Dat hielp ook wel. Sport helpt altijd, overal. Na het koken en eten heb ik nog gestreken en daarna ben ik op de bank geploft. Rust.

Dinsdag 9 november
Vandaag was een prettig dag op kantoor, ik kon lekker doorwerken. Eigenlijk wilde ik na het werk gaan hardlopen, maar toen ik de kinderen aan tafel zag zitten, ben ik bij ze gaan zitten om te eten. Daar had ik meer behoefte aan. Na de afwas en het schrobben van het toilet, heb ik een film gekeken. Gertie kwam ook nog langs en het was een heerlijke, rustige avond.

Woensdag 10 november
Ook vandaag rockte ik weer op kantoor en zo kom ik weer helemaal bij met al mijn werk! Top!
Rond half drie ben ik al met Kyra naar Fit for Free gegaan en Mike kwam na school naar de sportschool (rond drie uur) en we hebben samen nog een uurtje gesport. Het sporten wordt steeds leuker zo! Al blijf ik het wel jammer vinden dat ik mijn eigen training meer naar de achtergrond moet duwen om hem te helpen. Misschien moet ik maar tijd maken om mijn eigen trainingen te doen als hij er niet is. Daar moet ik eens voor gaan zitten. Thuis heb ik gekookt en samen gegeten en na het eten hebben we nog een paar potjes Catan gedaan. Dat was echt hilarisch! De kinderen hebben vervolgens een serie gekeken en ik ben gaan schrijven. Maar ook vroeg naar boven gegaan want ik was moe en ik was het denken beu.

Donderdag 11 november
Zoals ik al verwacht had, ben ik vandaag weer opgeschoten met mijn werk en heb ik alles afgekregen. Biedt hoop voor de toekomst. Toen ik thuis kwam, kon ik gelijk aanschuiven, want Kyra had het eten al klaar. Na het eten, de afwas gedaan en daarna naar mijn ouders gegaan. We hadden yoga les maar ik had er helemaal geen zin in. Ik was moe, totaal niet spraakzaam en in tegenstelling tot de andere yoga lessen waar we altijd in een deuk liggen, was het nu een hele rustige yoga les. Ook wel eens lekker en het deed mij wel goed. Thuis ben ik gelijk naar bed gegaan.

Vrijdag 12 november
Om acht uur is Mike naar school vertrokken en ik ben gelijk door de winkel gerend. Daarna heb ik mijn auto bij de garage neer gezet en ben ik naar mijn ouders gelopen. Daar heb ik een kop koffie gedronken en daarna heeft mijn vader mij naar huis gebracht. Ik heb wat telefoontjes gepleegd omdat ik ineens een elektricien aan de lijn kreeg die een aansluiting wilde komen leggen voor een elektrisch fornuis. Dat was toch afgekeurd?? Nou.. niet dus! Ik krijg het gewoon gelegd en het kost mij niks! Ik snap die hele woningvereniging niet meer hoor, echt niet. Maar mij hoor je niet klagen, we hebben snel een afspraak gemaakt en binnenkort ben ik dus met koken van het gas af! Ik heb nog wat gepoetst en toen kwam mijn vader mij weer halen om te gaan sporten. Kyra ging ook mee en we hebben met z’n drieën een uur gezweet (Mike zat op school dus ik kon mijn rondje weer doen! Afzien hoor hahahaaha).
We zijn na het sporten gelijk met auto gaan ophalen, die is weer klaar voor een jaar op de weg (en ik ben weer twee ribben kwijt) en daarna thuis op Mike gewacht. Die kwam helaas beroerd thuis, voelde zich niet lekker en kroop gelijk op de bank. Ik heb gelijk zijn temperatuur gemeten (verhoging) en heb hem paracetamol gegeven. Akelig genoeg kreeg ik eerder deze week een mail van school dat er bij hem in de klas corona was vastgesteld en we onze kinderen in de gaten moesten houden.. het zal toch niet he!

Ik hou het maar in de gaten en blijf hem voorlopig maar paracetamol geven. We hebben met z’n drieën op de bank de oude seizoenen van the masked singer gekeken (Kyra op afstand hahaha). Nadat Kyra naar een feestje is vertrokken, zijn wij naar boven gegaan. Fingers crossed dat hij zich morgen weer beter voelt.

Zaterdag 13 november
Helaas voelde Mike zich vanmorgen nog net zo beroerd, het enige verschil was dat zijn verhoging weg was (zal wel door de lading paracetamol komen). Ik heb in de ochtend dan ook een afspraak gemaakt voor een test, want hij zou het zo maar kunnen hebben. Tot die tijd is het binnen blijven dus. Mijn afspraak met Steph moeten afzeggen (en die had ik al zo lang niet meer gezien 😦 ) en de rest van de middag maar wat gehangen en tv gekeken samen.

IMG_20211113_103900 (Klein)

Mike kreeg troost van Elvis 🙂

Semm en Kyra hadden bij ons afgesproken met vrienden voor een spellenavond dus rond vijf uur zijn Mike en ik verkast naar zijn slaapkamer. Ik ben op zijn bed gaan liggen en hij heeft zich achter zijn pc gezet. Toen ons eten bezorgd werd, kon ik het beneden bij de deur ophalen (ik wilde zo ver mogelijk weg blijven van die vier beneden, want als Mike echt corona zou hebben, dan was de kans aanwezig dat ik het ook had.. ). We hebben dus gezellig gegeten op Mike’s kamer en na het eten ben ik voetbal en Formule 1 gaan kijken.

Eigenlijk hebben we het best leuk gehad zo 😀 Rond half elf ben ik naar mijn eigen slaapkamer gegaan.

Zondag 14 november
Mike voelde zich vanmorgen wel al wat beter, alleen bleef hij keelpijn houden. Ik had vandaag eigenlijk de Groene Loper Run in Maastricht en ik heb lang getwijfeld over dit dilemma. Maar als je niet zeker weet of je iemand kunt besmetten, moet je thuis blijven en je zeker niet in grote groepen gaan mengen. Dus heb ik deze run langs mijn neus laten gaan (vond ik echt vreselijk jammer, want ik had hier echt zoveel zin in! 😦 ). In plaats daarvan ben ik ’s ochtends hier maar een uur gaan rennen. IMG_20211114_093552_753 (Klein)We hadden om kwart voor elf de afspraak in de teststraat en waren ook zo weer thuis. Nu is het afwachten dus. Toen Kyra en Semm beneden waren, zijn we de kerstboom gaan opzetten (zo vroeg? Ja, zo vroeg!) en we hoefden eigenlijk helemaal niet zoveel te doen.

Kyra wordt elk jaar preciezer in het opzetten van die boom, dus we laten het eigenlijk allemaal over aan haar 😛 We hebben zo nog wat versierd in huis en waren heel blij met het resultaat!IMG_20211114_185528 (Klein) Ik heb nog wat gespreken voor mijn vriend en uiteraard ook weer Formule 1 gekeken. Heerlijke dag gehad dus 🙂

Geen slechte week, maar wel jammer van die Groene Loper Run 😦

XmelX

Jaloezie

Waar mijn haren recht van overeind gaan staan, is jaloezie.
Dat is toch echt één van de meest nare eigenschappen die iemand kan hebben. En dan maakt het nog niet zoveel uit in welke vorm dat is, maar als je met zo’n emotie moet rondlopen dan zou ik toch echt tenenkrommend door het leven gaan!! Ik ben zelf gelukkig alles behalve jaloers.

Mensen die jaloers worden als hun partner naar iemand kijkt, naar iemand lacht, het goed met iemand kan vinden, of verzin het maar wat nog meer..
Vrienden die er niet tegen kunnen dat hun vrienden het ook heel goed met anderen kunnen vinden… zulke mensen moeten toch echt een ellendig bestaan hebben? 😮
Ik vraag mij die gedachtegang wel eens af..
Waar zou je jaloers op moeten zijn? Dát vraag ik mij af..
Op het feit dat hij/zij goed kan opschieten met een ander?
Of omdat hij/zij aardig is naar anderen en dat laat zien met een glimlach?
Angst omdat je bang bent dat het zo goed klikt met een ander waardoor hij/zij misschien de gedachte krijgt je te verlaten?
Het vervelend vinden dat je vriend zich goed kan amuseren met meer mensen dan alleen met jou?

Ik zie alleen maar dat je het een ander niet gunt om mensen te leren kennen en verder te kijken dan alleen naar jou.
Dat ze het leuk kunnen hebben in hun leven met meer mensen dan alleen jou.
Dat je geen vertrouwen hebt in een ander en daardoor hersenspinsels krijgt.
Maar al die dingen nemen niet weg dat je partner en/of vriend/vriendin onvoorwaardelijk van je houdt, ontzettend blij is als hij/zij bij jou is en de tijd met elkaar enorm waardeert. Dat je onvervangbaar en uniek bent, maar dat er simpelweg meer mensen zijn waar hij/zij het fijn bij vindt om bij te zijn. En ik vind dat iets waar je heel blij van moet worden, in plaats van jezelf moeten gaan opvreten, omdat jij er niet bij bent of welke idiote gedachten er dan allemaal bij die persoon opkomen.

Al die dingen zijn toch echt problemen die bij de jaloerse persoon zelf liggen en niet bij de ander.
Meestal krijg je dan verklaringen over wáárom ze zo zijn en dat zo voelen. Eerdere gebeurtenissen waarin ze bedonderd zijn bijvoorbeeld, maar geloof mij: Ik ben ook vaak genoeg bedonderd en belogen in mijn leven. Meer dan mij lief is zelfs. En ja, dan krijg je wel een tik en dan ben je wel wat voorzichtiger.
Maar ik zie nog altijd geen reden om daardoor jaloers te zijn op anderen!?
Met dat gevoel doe je jezelf alleen tekort.

Ben jij een jaloers type? Of denk je er net zo over als ik?

XmelX

Laugh.. Live.. Love..

Ondanks het feit dat het misschien een beetje overkomt alsof ik vreselijk down, verward en lamlendig ben door mijn misschien ietwat negatieve blogs zo nu en dan, is het tegendeel waar! Ja, ik heb best veel aan mijn hoofd. Ja, … Lees verder

I’m fine..

Hoe hard je soms ook probeert je gemoedstoestand te veranderen, omdat je heel goed weet dat je zo vreselijk negatief voelen totaal niets oplevert, het wil zo ééns in de zoveel tijd gewoon niet lukken.

Dan ga je al met lood in je schoenen naar afspraken toe, dan bekruipt je telkens het gevoel: gaat mij dit allemaal wel lukken ?! en blijf je maar denken en denken en denken..

En ik weet heel goed dat ik er mijn kostbare tijd en energie niet in moet steken, als je aan een bepaalde situatie op dit moment niets kunt veranderen, dan moet je er niet over piekeren, dan moet je het loslaten…

Maar soms lijken die woorden zo vreselijk moeilijk.. dan lukt mij dit simpelweg niet. Dan gaan mijn radertjes in mijn hoofd weer op volle toeren en als dat eenmaal gebeurt, is het hek van de dam.  Dan is het beste wat ik kan doen, alles over mij heen laten komen, mij een dag vreselijk k## voelen, waarnaar ik de volgende ochtend waarschijnlijk weer met goede moed opsta.

Daar houd ik mij maar aan vast.. aan morgen. En dan hoop ik gewoon maar dat deze dag héél snel voorbij is!

today_is_not_my_day-359971

XMelX

 

 

Een begin is altijd moeilijk

Hoe doe je dat nou ? Waar begin je eigenlijk ? Zoveel behoefte hebben aan schrijven, zo erg dat je vingers jeuken als je pen en papier ziet of een toetsenbord, maar simpelweg niet weten wat je op dat moment … Lees verder