Week 38 – 2020

Maandag 14 september
Ik was om zes uur alweer wakker en heb tot zeven uur wat liggen draaien en voor mij uit liggen staren. Dit wordt geen goed begin van de week, die voelde ik al. Op het werk was ik bezig maar vooral in mijzelf gekeerd. Thuis was dat helaas niet anders en dat viel de kinderen gelijk op. Ik ben maar even achter in de tuin gaan zitten en heb mijn zinnen proberen te verzetten door sport te kijken. Na een uur ben ik maar weer naar binnen gegaan en om half tien vond ik het mooi geweest. Samen met Kyra en Mike ben ik naar boven gegaan. 

Dinsdag 15 september
Ik wilde eigenlijk vroeg gaan rennen, maar ik had zo vreselijk slecht geslapen dat mijn lichaam nogal begon te protesteren. Ik zat wel om half zeven al beneden en ben even rustig gaan lezen. Op het werk ging het al niet veel beter dan gisteren en ik voel aan alles dat ik iets moet doen om dingen te doorbreken. Wist ik maar hoe..
Thuis aangekomen, ben ik eerst even 5 minuten gaan zitten en daarna aan het eten begonnen. Kyra was werken dus ik was alleen met Mike en we hebben lekker lui op de bank gegeten (doen we echt heel zelden!) en Friends gekeken (Mike’s favoriete serie 😀 ). Daarna ben ik gaan afwassen en heb ik de mat neergelegd voor een half uur workout in de woonkamer. Het was wel even lekker, maar was liever naar buiten gegaan (daar was het helaas te benauwd voor). Ik heb een douche genomen en even later kwam Gertie. We hebben zitten kletsen, later nog met Kyra erbij en ik ben rond half elf naar bed gegaan. 

Woensdag 16 september
Vandaag moest ik na het werk Mike direct van school halen, want hij moest naar de tandarts. Zijn hoektand werd getrokken, want deze moest er uit voor de komende beugel en het begon allemaal wat lang te duren. Als een held liet hij de verdoving zetten en de tand trekken was werkelijk iets van 2 seconden. Hij stond er zelf versteld van hoe snel het ging. Hij heeft ook geen pijn gehad erna dus dat is allemaal heel erg meegevallen. Ik ben erna nog een uurtje met mijn vader gaan sporten en later heb ik voor de kinderen frietjes gebakken. Weer heerlijke gesprekken gehad tijdens het eten 🙂 

Donderdag 17 september
Na deze dag werken heb ik heerlijk bijna een week vrij. Dus dat motiveert wel om vandaag nog veel gedaan te krijgen. Ik heb na het eten thuis yoga gedaan omdat mijn moeder niet mee kon doen en dat was eigenlijk wel heel lekker, want ik kon daarna lekker op de bank kruipen en verder ontspannen. Toen Kyra thuis kwam van haar werk, ben ik ook naar bed gegaan. 

Vrijdag 18 september
Mike was een beetje aan het snotteren en had keelpijn, dus na overleg met school moest hij maar een dagje thuis blijven. Hij kon online de lessen volgen, gelukkig is die optie er altijd wel. Ik heb de boodschappen voor Kyra’s feestje gehaald en heb ze bij mijn ouders neer gezet, vervolgens moest ik naar mijn fysio en daarna kon ik door met mijn moeder naar een High Tea. Dat was wel even relaxed.

We hebben lekker gegeten, gezellige gesprekken gehad en ook echt op ons gemak gedaan. Hele gezellige middag dus! Kyra had in de avond een feestje en ik heb haar weg gebracht. Eenmaal weer thuis heb ik met Mike een cheeseburger gegeten want sja.. het is tenslotte Dag van de Cheeseburger 😛 
Valentina en Tyler kwamen heel spontaan nog langs, Gertie kwam even later ook nog en dat maakte de avond wel heel gezellig. Tegen kwart voor tien waren Thomas en Maaike er ook en daar had ik de kinderen niks over verteld 😀 Mike stond even verbaasd te kijken maar vond het natuurlijk hartstikke leuk dat ze er waren en Kyra hebben we een foto gestuurd en die was dolgelukkig, wetende dat ze op haar verjaardag erbij zijn. De familie is weer compleet ❤IMG-20200918-WA0001 (Small)

Zaterdag 19 september
We hadden een dagje Phantasialand gepland en het was gelukkig heerlijk weer! Semm en Kyra hebben maar een paar uurtjes geslapen maar zijn in elke attractie en achtbaan gegaan waar ze maar in konden hahahaha. Mike gaat eigenlijk nooit in een attractie dus ik heb met hem veel gezeten en gewacht op de anderen. En dat waren echt gezellige momenten 🙂


Ik ben wel nog in die nieuwe achtbaan geweest, F.L.Y.  Ik weet nu één ding: dit moet ik niet meer doen! Nooit meer! Zoals ik vroeger de ene na de andere achtbaan trotseerde, zo moest ik nu mijn best doen om mijn maag weer de weg terug te laten vinden want die was een beetje verdwaald. Brrrrr, ik word er echt te oud voor hahahahaha. We hebben wel echt een hele leuke dag gehad. Veel gelopen en ook in veel attracties gegaan, heerlijk gelachen en lekker dom gedaan bij tijd en wijlen 🙂IMG-20200919-WA0002 (Small)Toen we thuis waren, was ik ook wel echt klaar. Zo’n dagen hakken er bij mij echt flink in dus ik ben lekker vroeg weer naar bed gegaan. 

Zondag 20 september
In de ochtend hebben we lekker rustig aan gedaan en ’s middags ben ik met Maaike naar de stad gegaan en hebben we in mijn koffietentje een tijd gepraat. We hadden veel bij te praten dus de tijd vloog werkelijk voorbij. Ik mis het soms wel dat we niet vaker zo kunnen praten, want het doet mij toch altijd goed om zo samen te zitten. Thuis hebben we voetbal gekeken, mijn ouders zijn nog gekomen en we hebben de airfryer eens uitgeprobeerd. Die is absoluut geslaagd, dat was een beste koop! De hele avond sport gekeken.. wat wil ik nog meer 🙂 

Een week waarin ik weer eens van links naar rechts ging met mijn emoties, en mijn vriendinnetje weer een aantal dagen bij mij was wel echt wel fijn!

XmelX

Superbowl 50 !!

Iets waar ik ieder jaar echt naar kan uitkijken is de Superbowl! Altijd de eerste zondag in Februari wordt de finale American Football gespeeld, de Superbowl… de 2 beste teams van de NFL spelen hier de Game of all Games! … Lees verder

Pijnlijk genot

Ik hou van sport!

Zolang ik mij kan herinneren doe ik ook al aan sport. Als jong meisje van een jaar of 8, 9 zat ik op judo, samen met mijn broer. Dat heb ik gedaan tot ik een jaar of 15 was denk ik. 2x per week trainen en op zondag meestal een toernooi. Ik heb heel wat medailles en bekers gewonnen, maar toen mijn broer er geen zin meer in had ben ik ook maar gestopt. Mijn judo-leraar van toen is naarmate ik ouder werd, een goede vriend geworden, eentje die ik waarschijnlijk voor de rest van mijn leven zal hebben, want door al bijna 30 jaar heen zijn we nog altijd goede vrienden en staan we voor elkaar klaar door dik en dun!

Na de judo periode heb ik American Football ontdekt, die sport is echt geweldig maar voor zo´n petit vrouwtje als ik bijna niet te doen om daadwerkelijk de sport uit te oefenen. Ik heb het wel geprobeerd, (was een verdomd goede receiver ook!) maar een kleine 55 kilo is natuurlijk voor de gemiddelde kerel die deze sport beoefent, een veertje die hij weg kan blazen. Dus voor mijn eigen veiligheid ben ik maar overgestapt op voetbal. Ik trainde 2 x per week, wedstrijd op zondag, was trainster van een meisjesteam en die hadden op zaterdag altijd wedstrijd, dus stond gewoon 6x per week op het voetbalveld.  Achteraf gezien was voetbal ook niet zo´n goede keuze want die sport heeft mijn knieën nogal verpest, maar ik was dol op voetbal en heb die sport ook altijd met heel veel plezier beoefend! Ook niet geheel onverdienstelijk, ik had behoorlijk wat doelpunten op mijn naam staan en mijn snelheid liet menige verdedigster gefrustreerd achter, maar uiteindelijk moest ik ook daar mee ophouden, vanwege een gescheurde kruisband. De intentie om verder te spelen na de operatie was er zeker wel, maar inmiddels had ik ook al een dochtertje en was de operatie (kruisbandreconstructie) niet geheel volgens planning gegaan, waardoor mijn knie een heel zwak punt bleef. Voetballen was geen optie meer.

Daarna heb ik nog wel wat gesport (crosstrainer, trilplaat, zwemmen), maar dat was toch niet zo mijn ding. In een fitnessruimte, met al die opgepompte kerels die zichzelf bewonderen in de spiegel en barbies die in hun nieuwste outfit gezellig komen buurten en degene die de beweging wél echt nodig hadden maar wat arrogant bekeken.. ik had er een hekel aan! Toen hield het dus al snel op met mijn beweging.. je krijgt kinderen, leven wordt hectisch, lichamelijk kan je de dingen die je echt leuk vindt niet meer en dan word je lui ! We beweren allemaal dat het niet zo is, maar echt.. we worden lui !!

Na jáááááren van niks doen, ben ik een tijdje geleden begonnen met Yoga, dat wilde ik al heel lang maar als je niets onderneemt dan gebeurt er ook niets. Dus ik heb mijzelf onder de kont geschopt en was na de proefles al verkocht. Het is geen sport waar je bezweet van thuis komt of een enorme conditie mee opbouwt, maar je bent wel heel bewust met je lichaam bezig en dat is momenteel in mijn leven veel belangrijker dan intensieve sport.

Ook af en toe een wandeling maken vind ik heerlijk, maar dat vinden mijn kindjes nogal saai dus dat doen we niet zo heel vaak. Tot ik vorige week met iemand had afgesproken die een wandeling samen gepland had. Ik dacht: Oh lekker! een stukje wandelen! Dus ik had mijn makkelijkste wandelschoenen aangedaan en ging enthousiast richting Maastricht. Na een kort gesprek zijn we gestart met lopen en hij zei dat het een wandeling was van ongeveer 8 kilometer… dat klonk in mijn oren niet zo heel lang.. dik 2 uur later dacht ik daar wel anders over!! De omgeving waar we liepen was geweldig, prachtige uitzichten zo nu en dan, midden door de bossen gelopen, langs weilanden, manoeuvrerend langs grote modderplassen, leuke gesprekken tussendoor, dat was oprecht mooi en leuk om te doen!  Maar ooooooh wat was ik blij toen we eindelijk aankwamen op ons eindpunt en ik even mijn voeten kon laten rusten! Mijn knie heeft het lang goed volgehouden, maar na de daling op de trappen begon hij wat tegen te werken en mijn gemakkelijke schoenen voelde toen ook niet meer zo gemakkelijk! Ik weet nog dat ik bijna aan het eind van de wandeling dacht: ik ben benieuwd of ik straks nog kan lopen als ik even gezeten heb. Na een heerlijke cappuccino en een lekker broodje, was het weer tijd om naar de auto te lopen en richting huis te rijden, maar dat “naar de auto lopen” was inderdaad wel een hels gevoel! De onderkant van mijn voeten voelde aan als één blaar en ik zei al lachend als een boer met kiespijn “oooh, mijn voeten doen nu wel pijn!” Het was echt maar een klein stukje naar de auto maar ik was blij toen ik eenmaal ín de auto zat!

De dagen erna waren het niet veel beter 🙂 De avond na de wandeling waren het nog altijd alleen mijn voeten die pijnlijk aanvoelden, maar de dag erna leken de spieren in mijn rug en benen tegen alles te protesteren. 2 dagen na de wandeling waren mijn billen, heupen en nog altijd benen aan de beurt. Ik had nooit gedacht dat ik die spieren ooit nog eens zo zou voelen en toen kwamen ineens hele fijne herinneringen terug.. spierpijn! Voor de meeste een ware kwelling maar ik vond spierpijn meestal echt een genot! Aan het eind van een week vol sport, kon je op je vrije dag bijna je bed niet uit, voelde je benen als betonnen blokken en voelde je elk spiertje in je lichaam trekken!! Heerlijk vond ik dat, zeker als ik die spieren nog eens extra oprekte en die spierpijn heel even nog heftiger aanvoelde.. Ik dacht dat ik dat nooit meer zou voelen en deze week heb ik het dus weer mogen voelen!! Door gewoon te wandelen 🙂

Zo kan beweging, een wandeling, leiden tot puur genot, een leuke middag en een mooi verhaal om te vertellen 🙂

Thanks Bart 😉

MB