Een beetje teveel van het goede..

Het jaar is nog niet eens goed en wel begonnen, of ik ben er al gelijk klaar mee ! hahahahahaha.
Er is niks ergs gebeurd ofzo, dat zeker niet 🙂
Maar lieve hemel!!
Maar het lijkt wel alsof ik van de ene kant naar de andere vlieg.
Mijn agenda staat bomvol, afspraken elke week, weekenden staan ook volgepropt, amper tijd om te gaan sporten en rennen (en daar haal ik nou net enorm veel energie uit!) en ondertussen zijn mijn wallen het beu en krijgen ze hun eigen wallen 😛
Daar bovenop heb ik echt slaap tekort, want slapen is nog altijd niet mijn sterkste kant.

Het is zelfs zo erg dat ik soms op vrijdag en in het weekend even op de bank lig, omdat ik overvallen wordt door vermoeidheid en dan gewoon dik 2 uur van de wereld ben.
Dat is nog eens een powernap of niet 😛
Ik hoor het je al zeggen: Als je twee uur overdag de tijd hebt om te slapen, dan staat je agenda nog niet vol genoeg! 😉
Grappig ja, maar ik ben echt blij met die uurtjes tussendoor waar ik even kan zitten en bij kan komen. Ik pak het liefst dan een boek en duik in een andere wereld, maar de letters gaan al heel snel dansen en dan vallen mijn ogen vanzelf dicht.

Ik ben het ook zelf schuld natuurlijk, want ik maak de afspraken allemaal zelf. De meeste dingen zijn ook echt heel leuk dus waarom zou ik het niet doen ?!
Het is alleen zo veel! 😮
Bezoekjes hier en daar, filmpje, etentje, sauna, verjaardag, informatie avonden (die gaan er nog genoeg komen) hockey wedstrijden.. ik zie soms door de bomen het bos niet meer. Ik moet natuurlijk ook mijn huishouden bijhouden (wat nu echt niet lukt! gelukkig helpen mijn kinderen mij enorm veel hiermee) en mijn kinderen ook de aandacht kunnen geven die ze verdienen.
Je gaat je dan soms echt een slechte moeder voelen, want de weekenden dat ze naar hun vader gaan sla ik soms een kruis. De deur gaat dan dicht en dan geniet ik heel even van de totale rust en kalmte in huis.. waarnaar ik snel mijn schoenen aan moet doen omdat ik weer wat afgesproken heb :/

Het lijkt wel zo’n vicieuze cirkel waar ik niet uit kom..
Iemand moet mij hier uit slaan..

Wie van jullie wil ? 😛

XmelX

Koppig? Nah.. ik toch niet!

23 maart was mijn laatste blog… jeetje wat lang geleden alweer!
Het is niet dat ik niet de tijd krijg of kan maken om te schrijven, maar mijn prioriteiten liggen momenteel even anders.
Ik maak de laatste tijd steeds meer tijd vrij in de avonden, zodat ik wat rust heb en kan afschakelen. Dan zit ik op de bank, scroll wat door mijn telefoon, lees een boek of klets wat met mijn kinderen of buurvrouw. Ik denk dan niet eens aan mijn blog of het schrijven van dingen die ik heb meegemaakt.
Het is niet dat ik niks meer mee maak, want ik heb wel genoeg om over te schrijven, maar heel eerlijk is de energie weg.
Niet alleen voor het schrijven, maar ook voor andere dingen. Ik ben bang dat ik mijzelf een beetje heb uitgeput, ook door het rennen en sporten en de doelen die ik mijzelf gesteld heb. Mijn lichaam gaf al langer aan dat ik misschien een tandje terug moest, door bepaalde ongemakken naar voren te laten komen. Gelukkig is mijn fysiotherapeute altijd blij als ze mij ziet (Dat zegt ze tenminste 😉 Ik ben in ieder geval echt wel blij als ik haar zie!) maar ook zij gaf aan dat ik misschien eens rustiger aan moest doen.
Zo koppig als ik ben, ben ik gewoon doorgegaan en daardoor zit ik nu dus met de consequenties.
Maagvliesontsteking en misschien wel maag- of galkolieken, een keelontsteking, kuiten die blokkeren als ik wil gaan rennen en een lijf die doodmoe is.

Van alles is dat vermoeide lichaam toch wel het ergste. Ik ben blij als ik na het werk thuis klaar ben met de afwas en het stofzuigen en gewoon kan gaan zitten. Het liefst sta ik dan ook niet meer op en dat is eigenlijk niet echt typerend voor mij.
Ik hoest de longen uit mijn lijf, ook daar heb ik normaal nooit last van en een vriendin van mij keek mij echt aan alsof ze het in Köln hoorde donderen:
“Enne Mel? Wat is dat dan? Ik heb jou nog nooit horen hoesten?? Dit is niks voor jou!” 
Neej, dat klopt, dat is niks voor mij.
Maar als ik uit mijzelf niet een stapje terug doe, dan zorgt mijn lijf er duidelijk voor dat ik wel moet. De maagvliesontsteking alleen was nog niet erg genoeg, dus daar gooide ze dan gewoon een keelontsteking overheen met een nare, droge en pijnlijke hoest. Probeer dan maar eens te rennen.. dat lukt niet! Daar kwam ik achter toen ik zaterdag op weg ging en na anderhalve kilometer ben omgedraaid.
Ik vroeg mijzelf ook echt af wat ik in hemelsnaam aan het doen was en toen is het kwartje wel gevallen ja :/

Ik luister nu en geef mijn lijf even wat rust (hoe lastig ik dat ook vind!) en doe een stap terug.
De vakantie die er aan zit te komen, komt echt op een perfect moment.
Mijn hemel, wat ben ik daar aan toe!

XmelX