Week 04 – 2020

Maandag 20 januari
Na een normale werkdag ben ik na het avondeten samen met Kyra naar de verjaardag van mijn nichtje gegaan. Mike bleef thuis, die lag misselijk en niet lekker op de bank, had amper gegeten en wilde alleen met de ogen dicht op de bank liggen. Ik heb voor de zekerheid een emmertje naast hem neer gezet, voor het geval dat hij moest spugen, maar dat was achteraf gelukkig niet nodig. Op de verjaardag was het niet al te druk, maar wel heel druk! Ken je dat? Er waren maar een aantal kinderen daar, maar die met z’n vieren net zo druk als 10 kinderen bij elkaar !! Lieve hemel hahahahaha. Het hoort er soms gewoon bij, dus ik neem de kids echt niets kwalijk, ik kan er zelf momenteel gewoon niet zo heel goed mee omgaan. Gezellig was het wel en rond kwart over acht zijn we weer naar huis gegaan. Ik was wel klaar voor de rest van de avond 😛

Dinsdag 21 januari
Dit was een perfecte dag voor mij. Werken, hardlopen, bezoekje van Gertie.
Niks meer aan doen 🙂
Ik ben met hardlopen weer aan het opbouwen naar een redelijke 5k maar mijn lijf (lees: hoofd) werkt nog niet zo mee (en mijn agenda ook niet.. maar dat ligt aan mijzelf). Ik hou vol!

Woensdag 22 januari
Na het werken gaan sporten met mijn vader, maar ik heb de laatste tijd echt last van spieren. Alles is zo’n beetje overbelast dus ik doe het vaak maar op halve kracht. Mijn armen waren heel gevoelig, dus we hebben de focus vandaag op de benen gelegd. Hilarisch om met mijn vader dezelfde oefeningen te doen, dat moeten we niet te vaak doen want er komt alleen maar onzin uit! We hebben wel goed getraind, want we liepen beiden met trillende benen weer naar de auto 😛
Na thuis te hebben gegeten, nog wat te hebben gepoetst ook, ben ik in de avond naar Joyce gegaan. Lekker koffie gedronken en de hele avond gekletst. Love it!

Donderdag 23 januari
Frustrerend dagje op kantoor maar gelukkig wel al mijn werk af gekregen. In de avond met mam naar yoga les gegaan en die les vloog werkelijk voorbij! Ik had niet eens door dat het uur al voorbij was.. het is lang geleden dat ik dat gevoel heb gehad. It felt good!

Vrijdag 24 januari
Vandaag weer gaan sporten met papa, maar ik kon niet veel meer dan fietsen en lopen op de loopband. Mijn spieren waren te pijnlijk, dus heb ik maar gedaan wat ik kon. Nadat ik de boodschappen gedaan had en Mike van school had gehaald, zijn we naar Valentina en Tyler gegaan voor een lekkere lunch en daarna zijn de jongens een uur naar Space Jump gegaan, terwijl wij konden bijkletsen. Daar was het uur eigenlijk te kort voor. Ik moest daarna eigenlijk naar Alique om te helpen met verhuizen, maar dat was die dag niet meer nodig. En eigenlijk zou Maaike met haar zus vanavond komen, maar dat hadden ze ook uitgesteld naar morgenvroeg, dus de middag verliep godzijdank wat rustiger dan vooraf gedacht. Ik ben bij mijn ouders nog een kopje thee gaan drinken en heb nog een rustige avond gehad. Nice.

Zaterdag 25 januari
Ik was al vroeg buiten voor een interval training en na wat rekken en een ontbijt, ben ik met Mike naar de stad gegaan. Even een aantal dingen gekocht die we moesten hebben en daarna nog een heerlijke koffie (en milkshake) gedronken. Maaike was inmiddels al bij mijn moeder aangekomen en toen ze daar klaar waren (met de verstelwerkzaamheden aan haar trouwjurk 😀 ), zijn ze alvast naar mij thuis gegaan. Mike en ik zijn toen ook maar naar huis gegaan en we hebben verder nog een chille middag gehad. Thomas kwam in de avond ook nog dus het werd nog een hele gezellige avond 🙂

Zondag 26 januari
Ik moest met Mike al vroeg naar een hockey wedstrijd en halverwege de eerste wedstrijd kwamen Thomas en Maaike ook nog kijken. Ze zijn na de wedstrijden weer door naar huis gereden en Mike en ik zijn ook naar huis gegaan. Niet voor lang, want we moesten naar de verjaardag van mijn Petekindje. Na een paar stukken vlaai en wat koppen koffie zijn we door gegaan naar Alique om naar het nieuwe huis te kijken. Er wordt nog hard gewerkt, maar het ziet er al heel mooi uit! ’s Avonds heb ik niks meer gedaan, want ik was echt kapot moe! Gewoon een chille voetbalavond.

Ik heb meer van die rustige momenten nodig.. alleen jammer dat ik dan meestal in slaap val 😛

XmelX

Week 3 – 2020

Maandag 13 januari Ik werd op kantoor in de middag ineens overvallen door een enorm gevoel van vermoeidheid. Zo erg zelfs, dat ik een kop koffie heb genomen (ik drink normaal alleen thee en water op kantoor). Gelukkig hielp dat … Lees verder

Een beetje teveel van het goede..

Het jaar is nog niet eens goed en wel begonnen, of ik ben er al gelijk klaar mee ! hahahahahaha.
Er is niks ergs gebeurd ofzo, dat zeker niet 🙂
Maar lieve hemel!!
Maar het lijkt wel alsof ik van de ene kant naar de andere vlieg.
Mijn agenda staat bomvol, afspraken elke week, weekenden staan ook volgepropt, amper tijd om te gaan sporten en rennen (en daar haal ik nou net enorm veel energie uit!) en ondertussen zijn mijn wallen het beu en krijgen ze hun eigen wallen 😛
Daar bovenop heb ik echt slaap tekort, want slapen is nog altijd niet mijn sterkste kant.

Het is zelfs zo erg dat ik soms op vrijdag en in het weekend even op de bank lig, omdat ik overvallen wordt door vermoeidheid en dan gewoon dik 2 uur van de wereld ben.
Dat is nog eens een powernap of niet 😛
Ik hoor het je al zeggen: Als je twee uur overdag de tijd hebt om te slapen, dan staat je agenda nog niet vol genoeg! 😉
Grappig ja, maar ik ben echt blij met die uurtjes tussendoor waar ik even kan zitten en bij kan komen. Ik pak het liefst dan een boek en duik in een andere wereld, maar de letters gaan al heel snel dansen en dan vallen mijn ogen vanzelf dicht.

Ik ben het ook zelf schuld natuurlijk, want ik maak de afspraken allemaal zelf. De meeste dingen zijn ook echt heel leuk dus waarom zou ik het niet doen ?!
Het is alleen zo veel! 😮
Bezoekjes hier en daar, filmpje, etentje, sauna, verjaardag, informatie avonden (die gaan er nog genoeg komen) hockey wedstrijden.. ik zie soms door de bomen het bos niet meer. Ik moet natuurlijk ook mijn huishouden bijhouden (wat nu echt niet lukt! gelukkig helpen mijn kinderen mij enorm veel hiermee) en mijn kinderen ook de aandacht kunnen geven die ze verdienen.
Je gaat je dan soms echt een slechte moeder voelen, want de weekenden dat ze naar hun vader gaan sla ik soms een kruis. De deur gaat dan dicht en dan geniet ik heel even van de totale rust en kalmte in huis.. waarnaar ik snel mijn schoenen aan moet doen omdat ik weer wat afgesproken heb :/

Het lijkt wel zo’n vicieuze cirkel waar ik niet uit kom..
Iemand moet mij hier uit slaan..

Wie van jullie wil ? 😛

XmelX

Koppig? Nah.. ik toch niet!

23 maart was mijn laatste blog… jeetje wat lang geleden alweer!
Het is niet dat ik niet de tijd krijg of kan maken om te schrijven, maar mijn prioriteiten liggen momenteel even anders.
Ik maak de laatste tijd steeds meer tijd vrij in de avonden, zodat ik wat rust heb en kan afschakelen. Dan zit ik op de bank, scroll wat door mijn telefoon, lees een boek of klets wat met mijn kinderen of buurvrouw. Ik denk dan niet eens aan mijn blog of het schrijven van dingen die ik heb meegemaakt.
Het is niet dat ik niks meer mee maak, want ik heb wel genoeg om over te schrijven, maar heel eerlijk is de energie weg.
Niet alleen voor het schrijven, maar ook voor andere dingen. Ik ben bang dat ik mijzelf een beetje heb uitgeput, ook door het rennen en sporten en de doelen die ik mijzelf gesteld heb. Mijn lichaam gaf al langer aan dat ik misschien een tandje terug moest, door bepaalde ongemakken naar voren te laten komen. Gelukkig is mijn fysiotherapeute altijd blij als ze mij ziet (Dat zegt ze tenminste 😉 Ik ben in ieder geval echt wel blij als ik haar zie!) maar ook zij gaf aan dat ik misschien eens rustiger aan moest doen.
Zo koppig als ik ben, ben ik gewoon doorgegaan en daardoor zit ik nu dus met de consequenties.
Maagvliesontsteking en misschien wel maag- of galkolieken, een keelontsteking, kuiten die blokkeren als ik wil gaan rennen en een lijf die doodmoe is.

Van alles is dat vermoeide lichaam toch wel het ergste. Ik ben blij als ik na het werk thuis klaar ben met de afwas en het stofzuigen en gewoon kan gaan zitten. Het liefst sta ik dan ook niet meer op en dat is eigenlijk niet echt typerend voor mij.
Ik hoest de longen uit mijn lijf, ook daar heb ik normaal nooit last van en een vriendin van mij keek mij echt aan alsof ze het in Köln hoorde donderen:
“Enne Mel? Wat is dat dan? Ik heb jou nog nooit horen hoesten?? Dit is niks voor jou!” 
Neej, dat klopt, dat is niks voor mij.
Maar als ik uit mijzelf niet een stapje terug doe, dan zorgt mijn lijf er duidelijk voor dat ik wel moet. De maagvliesontsteking alleen was nog niet erg genoeg, dus daar gooide ze dan gewoon een keelontsteking overheen met een nare, droge en pijnlijke hoest. Probeer dan maar eens te rennen.. dat lukt niet! Daar kwam ik achter toen ik zaterdag op weg ging en na anderhalve kilometer ben omgedraaid.
Ik vroeg mijzelf ook echt af wat ik in hemelsnaam aan het doen was en toen is het kwartje wel gevallen ja :/

Ik luister nu en geef mijn lijf even wat rust (hoe lastig ik dat ook vind!) en doe een stap terug.
De vakantie die er aan zit te komen, komt echt op een perfect moment.
Mijn hemel, wat ben ik daar aan toe!

XmelX