Week 8 – 2020

Maandag 17 februari
De week is weer lekker begonnen. Heerlijk mijn ding kunnen doen op kantoor en daarna thuis gegeten. Kyra was al begonnen met koken en ik heb daarna de afwas gedaan. Nog even wat opgeruimd en daarna het een en ander geschreven. Fijne avond was dit.

Dinsdag 18 februari
Vandaag had ik maar een halve dag op kantoor want ik moest in de middag met Mike naar de Jeugdgezondheiszorg (nee, hij heeft geen corona virus hahahahaha). We hadden een gesprek met de schoolarts over bepaalde dingen waar Mike moeite mee heeft en wat nog heel lastig voor hem kan worden in de toekomst (op de middelbare school bijvoorbeeld). Na een gesprek van dik een uur (echt heel fijn dat ze zo de tijd heeft genomen met hem!) hebben we nieuwe afspraken gemaakt en gaat het balletje rollen. Ik ben trots op die jongen.. hij is uniek. Hij realiseert zich dat hij soms heel anders is dan anderen, maar hij vindt zichzelf “gewoon” uniek! En dat hij waarschijnlijk een vorm van autisme heeft, maakt hem geen drol uit.. dan kan hij er tenminste wat mee!
’s Avonds hadden we nog een gesprek op school en hebben we dit ook gelijk terug gekoppeld. Zijn lerares kan heel goed met Mike omgaan, voelt hem ook geweldig aan en ze gaat bepaalde dingen wat beter in de gaten houden. Zijn schoolprestaties zijn enorm verbeterd en dat was heel duidelijk te zien in zijn scores!! Waanzinnig 😀
Later heb ik met Gertie nog wat zitten beppen. Mooie dag was dit!

Woensdag 19 februari 
In de middag moest ik met Mike op controle bij de orthodontist en daar waren ze ook alleen maar vol lof. Doordat hij zijn beugel zo goed draagt, gaat het allemaal een stuk sneller!

Nu zorgen dat zijn losse tanden snel eruit vallen, zodat we door kunnen naar de tweede fase. Ik ben niet gaan sporten daarna, gisteren viel het hardlopen mij heel zwaar en mijn lichaam blijft heel duidelijk aangeven wanneer ik moet stoppen. Ik baal gigantisch, wil je niet weten! Mijn uitlaatklep en ontspanning is sport.. maar ik krijg het niet meer geregeld. Heb nog lekker met de kinderen gegeten en ’s avonds kwam Joyce langs.

Donderdag 20 februari
Die donderdagen hè.. boh. Laatste werkdag van de week en als ik dan thuis kom en gegeten heb, ben ik helemaal gaar! Alles kost dan ook twee keer zoveel moeite en ik kon het vanavond ook niet opbrengen naar de yoga les te gaan. Ik ben echt heel vroeg naar bed gegaan.

Vrijdag 21 februari
Vanmorgen was ik weer bij de praktijkondersteuner en ik heb aangegeven hoeveel moeite alles mij nu kost. Het lijkt ook wel alsof mijn energie heel snel op is en ik gewoon liever niet aan iets wil beginnen. Dat is niks voor mij, mijn hele discipline is volledig naar de klote. Ze heeft mij wat handige tips meegegeven waar ik hopelijk iets mee kan. Nadat ik Mike uit school had gehaald, zijn we met Tyler en Valentina naar Jumping XL gegaan en daar hebben de jongens heerlijk hun energie eruit kunnen springen. Valentina en ik hebben lekker een uur kunnen praten. Heerlijk is dat altijd. Tyler is de rest van de dag (en nacht, hij is gezellig blijven logeren) bij ons gebleven en ik ben in de avond nog even naar mijn ouders gegaan want die zijn terug gekomen van vakantie. Ik heb even wat verhalen aangehoord bij een kopje koffie en tegen tien uur ben ik weer naar huis gegaan. De jongens lagen om half elf in bed en ik ben niet veel later gegaan.

Zaterdag 22 februari
Om tien uur waren we al in de stad en hebben we ontbeten, samen met Stephanie en Aimee. Het was lekker! en gezellig! en lekker! 🙂 Daarna hebben we Tyler naar huis gebracht en zijn we naar Ivo gegaan. Daar had ik een Escape room geregeld aan huis en het was de bedoeling dat we die met de kinderen even gingen killen!
Luister, ik ben best intelligent maar Escape rooms doen iets raars met mij. Ik zie vaak de link gewoon niet hahahahaha. De kinderen waren er goed in en we hebben het ook gered binnen de tijd, maar zeker niet door mijn goede inbrengen 😛
Nee het was echt heel leuk! En natuurlijk heb ik ook geholpen aan een goede afronding van deze Escape Room, maar het was vooral heel knap om te zien hoe snel de kinderen dingen door hebben. We zijn daarna nog gaan eten bij KFC en koffie gedronken bij McDonalds (lekker verantwoord hahahaha). Tegen half zeven waren we thuis en ik was echt klaar! IMG_20200219_175515 (Small)Ik heb met Mike nog een film gekeken (van de Marvel Avengers serie) en we zijn vroeg naar bed gegaan (vond Mike niet leuk hahaha).

Zondag 23 februari
Terwijl iedereen carnaval viert, ben ik in de ochtend gezellig naar mijn ouders gegaan en heb de rest van de dag thuis doorgebracht. Poetsen, opruimen, film kijken met Mike (zijn veel films in die Avengers serie!) Heerlijke chille dag en ook weer echt op tijd mijn bed in gedoken.

Ik vecht vooral heel erg tegen mijzelf, maar probeer steeds vaker mijn rust te pakken.
Ik leer het wel 😉

XmelX

Week 3 – 2020

Maandag 13 januari Ik werd op kantoor in de middag ineens overvallen door een enorm gevoel van vermoeidheid. Zo erg zelfs, dat ik een kop koffie heb genomen (ik drink normaal alleen thee en water op kantoor). Gelukkig hielp dat … Lees verder

Een beetje teveel van het goede..

Het jaar is nog niet eens goed en wel begonnen, of ik ben er al gelijk klaar mee ! hahahahahaha.
Er is niks ergs gebeurd ofzo, dat zeker niet 🙂
Maar lieve hemel!!
Maar het lijkt wel alsof ik van de ene kant naar de andere vlieg.
Mijn agenda staat bomvol, afspraken elke week, weekenden staan ook volgepropt, amper tijd om te gaan sporten en rennen (en daar haal ik nou net enorm veel energie uit!) en ondertussen zijn mijn wallen het beu en krijgen ze hun eigen wallen 😛
Daar bovenop heb ik echt slaap tekort, want slapen is nog altijd niet mijn sterkste kant.

Het is zelfs zo erg dat ik soms op vrijdag en in het weekend even op de bank lig, omdat ik overvallen wordt door vermoeidheid en dan gewoon dik 2 uur van de wereld ben.
Dat is nog eens een powernap of niet 😛
Ik hoor het je al zeggen: Als je twee uur overdag de tijd hebt om te slapen, dan staat je agenda nog niet vol genoeg! 😉
Grappig ja, maar ik ben echt blij met die uurtjes tussendoor waar ik even kan zitten en bij kan komen. Ik pak het liefst dan een boek en duik in een andere wereld, maar de letters gaan al heel snel dansen en dan vallen mijn ogen vanzelf dicht.

Ik ben het ook zelf schuld natuurlijk, want ik maak de afspraken allemaal zelf. De meeste dingen zijn ook echt heel leuk dus waarom zou ik het niet doen ?!
Het is alleen zo veel! 😮
Bezoekjes hier en daar, filmpje, etentje, sauna, verjaardag, informatie avonden (die gaan er nog genoeg komen) hockey wedstrijden.. ik zie soms door de bomen het bos niet meer. Ik moet natuurlijk ook mijn huishouden bijhouden (wat nu echt niet lukt! gelukkig helpen mijn kinderen mij enorm veel hiermee) en mijn kinderen ook de aandacht kunnen geven die ze verdienen.
Je gaat je dan soms echt een slechte moeder voelen, want de weekenden dat ze naar hun vader gaan sla ik soms een kruis. De deur gaat dan dicht en dan geniet ik heel even van de totale rust en kalmte in huis.. waarnaar ik snel mijn schoenen aan moet doen omdat ik weer wat afgesproken heb :/

Het lijkt wel zo’n vicieuze cirkel waar ik niet uit kom..
Iemand moet mij hier uit slaan..

Wie van jullie wil ? 😛

XmelX

Koppig? Nah.. ik toch niet!

23 maart was mijn laatste blog… jeetje wat lang geleden alweer!
Het is niet dat ik niet de tijd krijg of kan maken om te schrijven, maar mijn prioriteiten liggen momenteel even anders.
Ik maak de laatste tijd steeds meer tijd vrij in de avonden, zodat ik wat rust heb en kan afschakelen. Dan zit ik op de bank, scroll wat door mijn telefoon, lees een boek of klets wat met mijn kinderen of buurvrouw. Ik denk dan niet eens aan mijn blog of het schrijven van dingen die ik heb meegemaakt.
Het is niet dat ik niks meer mee maak, want ik heb wel genoeg om over te schrijven, maar heel eerlijk is de energie weg.
Niet alleen voor het schrijven, maar ook voor andere dingen. Ik ben bang dat ik mijzelf een beetje heb uitgeput, ook door het rennen en sporten en de doelen die ik mijzelf gesteld heb. Mijn lichaam gaf al langer aan dat ik misschien een tandje terug moest, door bepaalde ongemakken naar voren te laten komen. Gelukkig is mijn fysiotherapeute altijd blij als ze mij ziet (Dat zegt ze tenminste 😉 Ik ben in ieder geval echt wel blij als ik haar zie!) maar ook zij gaf aan dat ik misschien eens rustiger aan moest doen.
Zo koppig als ik ben, ben ik gewoon doorgegaan en daardoor zit ik nu dus met de consequenties.
Maagvliesontsteking en misschien wel maag- of galkolieken, een keelontsteking, kuiten die blokkeren als ik wil gaan rennen en een lijf die doodmoe is.

Van alles is dat vermoeide lichaam toch wel het ergste. Ik ben blij als ik na het werk thuis klaar ben met de afwas en het stofzuigen en gewoon kan gaan zitten. Het liefst sta ik dan ook niet meer op en dat is eigenlijk niet echt typerend voor mij.
Ik hoest de longen uit mijn lijf, ook daar heb ik normaal nooit last van en een vriendin van mij keek mij echt aan alsof ze het in Köln hoorde donderen:
“Enne Mel? Wat is dat dan? Ik heb jou nog nooit horen hoesten?? Dit is niks voor jou!” 
Neej, dat klopt, dat is niks voor mij.
Maar als ik uit mijzelf niet een stapje terug doe, dan zorgt mijn lijf er duidelijk voor dat ik wel moet. De maagvliesontsteking alleen was nog niet erg genoeg, dus daar gooide ze dan gewoon een keelontsteking overheen met een nare, droge en pijnlijke hoest. Probeer dan maar eens te rennen.. dat lukt niet! Daar kwam ik achter toen ik zaterdag op weg ging en na anderhalve kilometer ben omgedraaid.
Ik vroeg mijzelf ook echt af wat ik in hemelsnaam aan het doen was en toen is het kwartje wel gevallen ja :/

Ik luister nu en geef mijn lijf even wat rust (hoe lastig ik dat ook vind!) en doe een stap terug.
De vakantie die er aan zit te komen, komt echt op een perfect moment.
Mijn hemel, wat ben ik daar aan toe!

XmelX