Last one..

Ik kan het niet laten om voor het einde van het jaar nog een blog eruit te persen.
Al is het momenteel wel een beetje lastig, omdat ik 1. met een Macbook op mijn schoot zit en het toetsenbord iets kleiner is, waardoor ik echt heel veel typefouten maak (en dat is echt vet irritant !) en 2. heb ik aan 1 hand gelnagels waardoor ik helemaal geen gevoel heb met typen dus de helft van de tijd ook mis tik..
Waardeloos.

Waarom ik maar aan 1 hand gelnagels heb ?
Nou, Kyra is aan het oefenen met gelnagels zetten en ik ben dan natuurlijk de sjaak.
Dus vandaag heb ik netjes 2 uur op mijn reet gezeten zodat ze kon zetten, vijlen, lakken en wat niet al meer.. maar 1 hand was dusdanig slecht dat we die aan het einde van de avond weer eraf hebben gehaald (kon gewoon echt niet).
De andere hand ziet er toch best goed uit, dus die laat ik gewoon zitten omdat ik zo ook aan die krengen kan wennen.
Mel en lange nagels werkt over het algemeen niet zo heel goed en gelnagels heb ik nog nooit eerder gehad.
Het was een ellende om mijn broek open te krijgen en ook weer dicht te maken, laat staan hoe het verder op het toilet ging (ik bespaar jullie de verdere details) maar ik heb dan wel de afwas gedaan met die krengen dus ik maak vooruitgang 😛

Enfin, ik heb na de vreselijke kerst (waar ik vast nog over ga schrijven) een aantal dagen voor mijzelf gehad, want de kinderen zijn met Opa en Oma een aantal dagen naar Scheveningen gegaan. Donderdag 29 december ben ik in de ochtend naar Purmerend gereden (heerlijk, een aantal uurtjes in je eentje in de auto rijden, muziek hard aan en scheuren maar).
Oud en nieuw blijven we bij Thomas en Maaike.
De kinderen zijn inmiddels ook hier (netjes afgezet door Opa en Oma) en dit zal waarschijnlijk de laatste oud en nieuw zijn met Kyra erbij, want volgend jaar is ze 15 en dan heeft ze echt geen behoefte meer om dan bij haar doodsaaie moeder te zitten (dat heeft ze nu eigenlijk al niet meer, maar ik dwing deze laatste keer gewoon af :D). Dus we maken er dit jaar nog een burgerlijke avond van en dan mag ze volgend jaar haar eigen gang gaan.

En nu zitten we hier met z’n viertjes (Mike ligt al in bed), Kyra zit nog aan tafel haar eigen nagels te doen, maar gaat merendeel van de tijd helemaal stuk van het lachen omdat Thomas weer op dreef is, Maaike zit naast mij wat op haar telefoon te kijken, af en toe naar tv en ook tussen neus en lippen door met mij te ouwehoeren. Het is een melige, ontspannen boel (ik zit ook al aan mijn tweede biertje dus dan gaat het bij mij al een beetje vanzelf), met een tafel vol lekkers en de juiste drankjes erbij.
Hier was ik echt aan toe.. al vind ik het moeilijk te omschrijven waarom precies maar als ik dit nodig heb, dan hoef ik dat eigenlijk niet uit te leggen 😛

Dit wordt mijn laatste blog van dit jaar..
Volgend jaar ben ik weer terug en zal ik eens proberen terug te blikken op 2016.
Op 1 januari open ik mijn Memory Jar

en zal ik mijn herinneringen van het jaar allemaal terug gaan lezen (aangezien ik zo’n geweldig geheugen heb, is dit perfect voor mij!) en daar zal ik ook wel een blog aan gaan wijden.
Eerst start ik het nieuwe jaar met een Nieuwjaarsduik.
In eerste instantie zouden de kinderen ook mee duiken, maar het is wel heel koud geworden ineens, dus ik denk dat ze (heel begrijpelijk) terugkrabbelen, maar Maaike en ik gaan de duik sowieso doen.
Ook daar gaat vast nog een blog over komen dus volgende week gaan jullie zeker meer lezen.

Voor nu wens ik iedereen nog een paar leuke laatste dagen in 2016, doe je ding in 2017 en geniet gewoon van elke dag.. of het nou Oud en Nieuw is of gewoon een normale dag in het jaar: je hebt geen nieuw jaar nodig om dingen te willen veranderen, dingen aan te willen passen en voornemens te maken. Doe dit gewoon wanneer jij dat wilt !

Tot volgend jaar mensen ! (deze blog tikken duurde 2x zo lang door mijn 2 mankementen, goeie god zeg !!)

XmelX

2015

Alweer een jaar voorbij. Ik zal niet de enige zijn die vindt dat het enorm snel gaat, zo´n jaar. Zelf ben ik heel blij afscheid te kunnen nemen van 2014, zoals ik dat ook was toen 2013 voorbij was.. beide jaren waren voor mij niet al te geweldig. Ik probeer zo goed als ik kan te kijken naar de leuke dingen die we in het afgelopen jaar meegemaakt hebben, gelukkig zijn er dat nog wel genoeg, maar het was gewoon een zwaar jaar. We hebben allemaal (ja echt, allemaal !!) de nare eigenschap om de negatieve en slechte dingen makkelijker te onthouden en te gebruiken, dan de positieve of leuke dingen. Waarom dat is, geen idee, maar dat is blijkbaar heel menselijk. Ik gruwel mij hieraan, vind het vreselijk!! Zelf betrap ik mij er ook vaak genoeg op, mijn denkpatroon is dan volledig op het negatieve ingesteld, terwijl je hele instelling verandert, alles mooier en leuker wordt, als je dat simpelweg achterwege laat en je focust op leuke, positieve, vrolijke en fijne dingen.

Wat heeft het voor zin om eeuwig na te denken over de dingen die misgaan, die je vervelend vindt of waar je een rot gevoel van krijgt? Je kunt er toch niks meer aan doen, dus waarom zou je er je hoofd nog over breken? Probeer het eens in een ander licht te bekijken, probeer het eens bij jezelf te zoeken en er iets van te leren, het dus omdraaien in iets positiefs. Het is zo simpel (dat lijkt niet zo, dat ís gewoon zo!), maar toch zo moeilijk. Ik neem mijzelf gewoon als voorbeeld, ik ben een vrij positief ingesteld persoon, doe mijn uiterste best om dat ook zo te houden, maar als het eens goed tegenzit, dan is het zo makkelijk die hele manier van denken om te gooien en jezelf als slachtoffer te zien en te zeggen: Ja maar.. (daar beginnen die zinnen altijd mee, let er maar eens op). Of nog erger, denken: Waarom gebeurt mij dit nou weer? Totaal nutteloos om zo te denken, je schiet er niks mee op, sterker nog: als je zo denkt, verandert je hele houding, de sfeer die om je heen hangt en je eigen manier van doen. Dat beïnvloedt dan weer de mensen die om je heen staan, zij pikken dit op (of je het nu wilt of niet), met als resultaat dat de hele sfeer negatief beïnvloed wordt.

Wat je veel beter kunt doen, is zeggen wat je denkt, uit het feit dat je je rot voelt en waarom, laat weten wat je zo moeilijk vindt aan een situatie of de manier waarop je er mee om moet gaat en praat er gewoon over. Zo laat je je naasten weten wat er speelt, snappen ze je beter, kun je er over praten en is dat gevoel veel sneller van je af. Wederom iets wat zo simpel is, maar het uitvoeren ervan toch lastiger lijkt dan men denkt. Het is veel makkelijker weg te duiken in je gedachten, de dingen in je hoofd proberen te regelen (wat 9 van de 10 x toch niet lukt) en het maar bij jezelf te houden. Echter werkt dit altijd veel slechter dan je zelf denkt, want zo weten de mensen die om je heen staan niet wat er is, kunnen ze niet plaatsen waarom je zo neerslachtig bent en begrijpt niemand meer iets van je. Ik geloof niet dat dat de insteek is van dingen oplossen. Je mond open trekken op het moment dat je zo´n gevoel hebt, zeggen wat je denkt op het moment dat het gebeurt en niks in je hoofd laten zitten wat van belang is, dán maak je alles bespreekbaar en kun je veel beter omgaan met tegenslagen.

Ik heb genoeg tegenslagen gehad, al bijna 3 jaar lang moet ik omgaan met een regelmatige tegenslag en heel vaak kan ik daar prima mee omgaan door mijn positieve instelling. Maar zelfs ik ben af toe menselijk om weg te kruipen en te denken dat ik het allemaal niet meer trek, zonder dat te delen met de mensen om mij heen. Ik kan mezelf wel voorhouden dat niemand er dan iets van merkt omdat ik probeer zo normaal mogelijk te doen, maar zo werkt het bij ons (gelukkig) niet. Vaak wordt het al opgemerkt voordat ik het zelf in de gaten heb (dat is best raar soms hahahaha) en het gekke is dat ik er dan elke keer van op kijk dat het zo gemerkt wordt. Denk ik dan echt dat ik dingen bij mezelf kan houden die een last voor mij zijn zonder dat iemand het merkt? Blijkbaar denk ik dat wel, elke keer weer.. maar niets is minder waar en daar kan ik allemaal maar heel blij mee zijn. Dit maakt duidelijk dat ik kan praten over wat ik maar wil, dat ik kan zeggen wat ik maar wil en mijn gevoel over wat dan ook kan uiten, zonder dat hier vreemd, naar of stom op gereageerd wordt.

Ik ben niet van de goede voornemens, als ik iets wil veranderen dan wacht ik niet tot het nieuwe jaar begint, dan begin ik er gewoon meteen mee. Dit is echter iets wat ik echt uit mijn systeem moet gooien, ophouden met weg te kruipen in mijn gedachten en de dingen die in mijn hoofd spoken, ook uitspreken. Het feit dat ik er nu zo over nadenk, dat ik mij bewust ben van mijn hele slechte eigenschap en het dan ook nog net toevallig 2 januari is, zie ik dit dan maar als een goed voornemen voor 2015. Maak mijn leven en het leven van mijn naasten wat gemakkelijker door te zeggen wat ik denk, wat ik voel en wat ik wil.

Voor een ieder die het leest: ik wens iedereen geluk, liefde en gezondheid toe, leef je leven elke dag, geniet elke dag, help een ander die hulp nodig heeft en ben dankbaar voor alles dat je gegeven is.

MB